Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2011

Η Δημοκρατία στο Νερό.

...
Η Δημοκρατία στο Νερό.
Η εταιρία ύδρευσης του νερού στην Θεσσαλονίκη βρίσκεται σε πλώρη αλλαγής καθεστώτος διαχείρισης με ιδιωτικό management. Σύντομα το 40% πρόκειται να πουληθεί για 70 εκατομμύρια ευρώ όσα είναι περίπου τα κέρδη της εταιρίας σε μια πενταετία μόνο.
Η κρίση είτε ως κρίση υπερσυσσώρευσης είτε ως κρίση χρέους βρήκε ως αφορμή και όχι ως λύση του προβλήματος την ευκαιρία να δημιουργήσει άλλη μια πηγή “πρωταρχικής συσσώρευσης”. Αυτό που είναι δωρεάν θα πρέπει να πουληθεί. Από την στιγμή που ο καταναλωτισμός υποχωρεί ως αποτέλεσμα της υποβάθμισης της οικονομικής αξίας της εργασίας, άλλες ανάγκες για εμπόρευμα θα πρέπει είτε να ανακαλυφθούν, είτε να αξιοποιηθούν. Αν στο παρελθόν ο Φορντισμός/Κεϋνσιανισμός κοινωνικοποίησε το εργοστάσιο έξω από την παραγωγή και μετέτρεψε τον εργάτη σε καταναλωτή φορτώνοντας τον με άχρηστα αντικείμενα και βαφτίζοντας τα ανάγκη (έχουμε όλοι μας ανάγκη από ένα ή και δύο κινητά τηλέφωνα) σήμερα που οι εργάτες θα σπανίζουν όλο και περισσότερο, ως λύση στην κρίση κατανάλωσης προβάλετε η εμπορευματοποίηση των βασικών ανθρώπινων αναγκών. Σε μία κοινωνία με μέσο μισθό το επίδομα ανεργίας οι προσφορές της αγοράς θα πρέπει να προσαρμοστούν ανάλογα με τις δυνατότητες και ανάγκες των
περισσοτέρων. Και τι πιο αντιπροσωπευτική ανάγκη για να ενσωματωθεί στην λογική της αγοράς από το νερό που αποτελεί το 75% του σώματος μας; Ο καπιταλισμός θρασύς, βίαιος και ληστρικός όπως πάντα υποκλέπτει αυτό που πριν 40 με 50 χρόνια θα ήταν αδιανόητο να θεωρηθεί ότι μπορεί να αποτελεί ιδιοκτησία. Όχι ότι το κράτος δεν είχε ήδη περιφράξει αυτό το αγαθό, απλά ο συμβιβασμός μεταξύ κράτους και κοινωνίας με την υπογραφή του Κευνς κρατούσε το νερό έξω από τα πλαίσια των αγορών[2]. Το πρόσχημα για αυτή την υφαρπαγή έχει ήδη σκηνοθετηθεί πατώντας στο σενάριο μέσα από τα υπαρκτά περιβαλλοντολογικά προβλήματα που ο ίδιος ο καπιταλισμός δημιούργησε. Σε αυτό το σημείο παρακολουθούμε την δεξιοτεχνική ικανότητα του καπιταλισμού να “μετατρέπει την κρίση σε ευκαιρία” ή αλλιώς να κάνει σε κέρδος την ζημιά. Η οικολογική και κλιματολογική καταστροφή του πλανήτη θα προκαλέσει στο άμεσο μέλλον λειψυδρία στο μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού της γης. Το νερό σπανίζει και δεν θα πρέπει να κατασπαταληθεί αφειδώς όπως γινότανε μέχρι τώρα. Η εποχή που το νερό ήταν “δώρο Θεού” έχει απέλθει...

Γεωργιλάς Αθανάσιος

Περισσότερα στο:http://www.136.gr/

Κάλεσμα για το νερό της πόλης

Η ΕΥΑΘ Α.Ε. είναι μια κερδοφόρα επιχείρηση με ένα ιδιαίτερα σημαντικό έργο καθώς φροντίζει για την παροχή ύδρευσης και υγιεινής σε όλους του κατοίκους της πόλης.
Αυτή τη στιγμή αυτή η κοινωνική επιχείρηση βρίσκεται πρώτη στην λίστα αποκρατικοποιήσεων.
Ο Καιρός που η ΕΥΑΘ τελούσε υπό κρατικό έλεγχο έχει παρέλθει. Το κράτος βάζει στο σφυρί κάθε τι δημόσιο και κοινωνικό και μαζί με αυτά και το νερό της πόλης μας. Έχει κανένα νόημα πια να ζητάμε από αυτούς που ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία να την υπερασπιστούνε; Οι αποφάσεις στο όνομα της τρόικα για το ξεπούλημα της ΕΥΑΘ έχουν ήδη παρθεί και η υπεράσπιση της δεν είναι πια θέμα κυβερνητικής πολιτικής, αλλά δράσης των πολιτών της Θεσσαλονίκης και μόνο.
Όλοι εμείς που μοιραζόμαστε από κοινού το αγαθό του νερού είμαστε και αυτοί που πρέπει να δώσουμε την λύση στο πρόβλημα: Οι κάτοικοι των κοινοτήτων των υδάτινων πηγών, οι εργαζόμενοι στην εταιρία ύδρευσης, οι χρήστες του δικτύου, οι πολίτες Θεσσαλονίκης.
Για τον λόγο αυτό προτείνουμε την εξαγορά της ΕΥΑΘ ΑΕ από εμάς.
Καλούμε όλες και όλους τους πολίτες Θεσσαλονίκης, όλες τις συλλογικότητες και πρωτοβουλίες που έχουν ήδη κινητοποιηθεί για το ζήτημα του νερού, ώστε να δημιουργήσουμε μια ενιαία πλατφόρμα διεκδίκησης του νερού και της εταιρίας ύδρευσης της πόλης.
Θεωρούμε ότι έχουμε ήδη κοινές αρχές και συμφωνίες στην διεκδίκηση μας αυτή:
Α) Με 136,00 ευρώ εφ’ απαξ η κάθε οικογένεια της πόλης μας μπορεί να γίνει μέτοχος της ΕΥΑΘ ΑΕ και μέσω λαϊκής συνέλευσης:
-να καθορίζει το μέλλον του νερού της
-να ορίζει τη τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας
-να αποκτήσει λόγο για τις παρεχόμενες υπηρεσίες της εταιρείας και τη ποιότητά τους
Β) Ο φορέας που θα διεκδικήσει την ΕΥΑΘ όποια νομική ή εταιρική μορφή και αν έχει δεν θα είναι κερδοσκοπικού χαρακτήρα.
Γ) Όλες οι αποφάσεις θα παίρνονται αμεσοδημοκρατικά με κύριο όργανο τις λαϊκές συνελεύσεις.
Ο αγώνας για τον έλεγχο της ΕΥΑΘ από Εταιρία Λαϊκής Βάσης θα είναι μακροχρόνιος και δύσκολος, πιστεύουμε όμως ότι τον κύριο και πρωταρχικό λόγο για το νερό, τον έχουμε εμείς οι πολίτες και όχι οι πολυεθνικές εταιρίες. Όλοι εμείς οφείλουμε να διαφυλάξουμε τα κοινωνικά αγαθά της πόλης μας και την Δημοκρατία.

Από την ιδρυτική ανακοίνωση της "Κίνησης 136", που συστήθηκε με σκοπό να ενεργοποιήσει τους Θεσσαλονικείς να εξαγοράσουν οι ίδιοι την ΕΥΑΘ.

Η «Κίνηση 136» είναι ανεξάρτητη από κομματικούς μηχανισμούς και δεν κηδεμονεύεται. Στηρίζεται στην αφιλοκερδή συνδρομή πολιτών της Θεσσαλονίκης και μέσα σε αυτήν μπορούν να λειτουργήσουν όλοι όσοι ασπάζονται τις αρχές της, με σχέσεις ισότητας σε ένα Δημοκρατικό περιβάλλον όπου η Δημοκρατία δεν είναι απλά λέξη.

Η «Κίνηση 136» διέπεται από τις παραπάνω αρχές και σε καλεί να γίνεις μέρος της".

http://www.136.gr/

Σχόλιο:
Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοινώθηκαν κατά την ετήσια συνέλευση των μετόχων της ΕΥΑΘ:
 Το Δημόσιο κατέχει το 74% της εταιρίας, η SUEZ το 5%, ενώ οι υπόλοιποι παρόντες μέτοχοι το 2% ! Όλοι αυτοί μοιράστηκαν 12, 4 εκατ. €, που σημαίνει για το 2% (των λοιπών) 248.000 €. Σίγουρα καλή επένδυση το νερό!
 Ένα μέρος αυτών των κερδών προέκυψαν από τις μειώσεις των μισθών των “λοιπών” εργαζομένων της εταιρίας, ενώ οι μισθοί των διευθυντικών στελεχών και μελών της διοίκησης αυξήθηκαν κατά 15 χιλ. €.
 Οι αμοιβές των διευθυντικών στελεχών παραμένουν ίδιες, ενώ όλοι έχουν υποστεί μειώσεις μισθών.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου