Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 16 Οκτωβρίου 2010

greenpeace-απορρυπαντικά-καθαριστικά- κάντο μόνος σου!

Ένα καθαριστικό γενικής χρήσης

Διαλύστε σε 4 λίτρα ζεστό νερό 50 ml αμμωνία, 50 ml ξύδι και 115 ml μαγειρική σόδα (ένα κουταλάκι του γλυκού αντιστοιχεί σε 5 ml και ένα νεροπότηρο σε 200 ml).
Προσθέστε, εφόσον το επιθυμείτε, λίγες σταγόνες από το αγαπημένο σας άρωμα για να καλύψει τις άλλες μυρωδιές και να αρωματίσει το χώρο σας. Αυτό το διάλυμα είναι αποτελεσματικό και ασφαλές για όλες τις επιφάνειες και μπορεί να ξεπλυθεί με νερό. Για ένα ισχυρότερο απορρυπαντικό ή για να απομακρύνουμε κερί από επιφάνειες, διπλασιάζουμε τις ποσότητες όλων των συστατικών, εκτός φυσικά από το νερό. Προσοχή! Σε καμία περίπτωση μη ρίξετε χλωριωμένα λευκαντικά σε αυτό το μίγμα. Η ανάμιξη χλωρίου και αμμωνίας προκαλεί την έκλυση τοξικών αερίων.

Για δύσκολους λεκέδες

Προσθέστε 80 ml μαγειρικής σόδας στο νερό καθώς το πλυντήριο γεμίζει. Βάλτε τα ρούχα. Προσθέστε 375 ml σαπούνι πλυντηρίου. Αν το νερό είναι ιδιαίτερα σκληρό προσθέστε 50 ml σόδα ή 50 ml ξύδι κατά το πρώτο ξέβγαλμα. Προτιμήστε ένα ήπιο απορρυπαντικό πλυντηρίου. Τα απορρυπαντικά αφήνουν κατάλοιπα πάνω στις ίνες, τα οποία αναλαμβάνουν να αφαιρέσουν τα γνωστά μας μαλακτικά. Για να αποφύγουμε τη χρήση των τελευταίων, μπορούμε να προσθέσουμε 80 ml σόδα καθαρισμού πριν τη χρήση σαπουνιού.

Για πολύ δύσκολους λεκέδες υπάρχουν επίσης κάποιες χρήσιμες συμβουλές. Προσοχή! Δοκιμάζουμε σε μια άκρη του ρούχου μήπως ξεβάφει και θυμόμαστε ότι τα οξέα (χυμός λεμονιού και ξύδι) εξουδετερώνουν τα αλκάλια (μαγειρική σόδα και αμμωνία) και αντιστρόφως. Στη συνέχεια πλένουμε.

Λάσπη: Τρίβουμε με διάλυμα 30 ml σόδας καθαρισμού και 250 ml ζεστού νερού.

Φρούτα – κρασί: Ρίχνουμε αμέσως πάνω στο λεκέ αλάτι ή πολύ ζεστό νερό και μετά το βυθίζουμε στο γάλα.

Λάδι – λίπη – γράσα: Ρίχνουμε πρώτα βραστό νερό και μετά μαγειρική σόδα ή αμμωνία και νερό.

Τσίχλα: Τρίβουμε με πάγο.

Μελάνι: Μουλιάζουμε το ρούχο σε γάλα ή καθαρίζουμε με οξυζενέ και νερό.

Αίμα: Μουλιάζουμε το ρούχο σε κρύο νερό. Όσο πιο κρύο, τόσο καλύτερα.

Καφές: Σε χλιαρό νερό, ρίχνουμε λίγο ασπράδι αυγού και τρίβουμε το λεκέ.

Σκουριά: Τρίβουμε με αλάτι και χυμό λεμονιού. Το αφήνουμε στον ήλιο να στεγνώσει.

Μούχλα: Διαλύουμε σαπούνι, καλύπτουμε τους λεκέδες με αυτό, μετά ρίχνουμε αλάτι και το αφήνουμε στον ήλιο, ενώ διατηρούμε συνεχώς τα σημεία υγρά. Επαναλαμβάνουμε τη διαδικασία αν χρειαστεί.

Χαλιά: Χρησιμοποιούμε ξύδι με νερό και σαπούνι. Οι λεκέδες από κόκκινο κρασί καθαρίζονται με λευκό κρασί και ζεστό νερό με σαπούνι. Για άσχημες μυρωδιές ρίχνουμε μαγειρική σόδα και καθαρίζουμε με ηλεκτρική σκούπα.





Φούρνος: Φοράμε γάντια και προσθέτουμε επιπλέον μαγειρική σόδα στην ισχυρή δόση του καθαριστικού για όλες τις χρήσεις. Μια άλλη συνταγή: Σε ένα ρηχό τηγάνι (όχι αλουμινένιο) βάζουμε 50 ml αμμωνία και προσθέτουμε λίγο νερό μέχρι να καλυφθεί ο πάτος του. Αφού ζεστάνουμε τον φούρνο για περίπου 20 λεπτά, τον κλείνουμε και βάζουμε μέσα το τηγάνι. Οι βρωμιές θα μαλακώσουν και ο φούρνος καθαρίζεται εύκολα με μια βούρτσα και μαγειρική σόδα.

Πιάτα: Διαλύουμε σαπούνι σε ζεστό νερό. Για τα λίπη και τις μυρωδιές προσθέτουμε λίγο ξύδι.

Καθρέπτες – τζάμια: Πλένουμε με σαπούνι και νερό και ξεπλένουμε με ένα μέρος ξύδι και τέσσερα νερό. Μπορούμε επίσης να χρησιμοποιήσουμε ένα ψεκαστήρα και ένα διάλυμα από 120 ml αμμωνία, 25 ml ξύδι και 1 λίτρο ζεστό νερό. Καλό σκούπισμα γίνεται με φύλλα εφημερίδας.

Αποχέτευση: Για να ξεβουλώσει η αποχέτευση, ρίχνουμε 50 ml μαγειρική σόδα, ύστερα 125 ml ξύδι και στη συνέχεια ξεπλένουμε με βραστό νερό.

Γυάλισμα μετάλλων

Χαλκός: Χυμός λεμονιού και αλάτι ή ζεστό ξύδι και αλάτι.

Χρώμιο: Λίγη αμμωνία με ζεστό νερό.

Μπρούντζος: Σε ίσα μέρη αλάτι κι αλεύρι μαζί με λίγο ξύδι.

Ασήμι: Βράζουμε 1 λίτρο νερό στο οποίο προσθέτουμε 15 ml αλάτι και 15 ml μαγειρική σόδα. Αφήνουμε να κρυώσει για τρία λεπτά και γυαλίζουμε με ένα μαλακό πανί.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου