Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

Ζήτημα DNA οι πολιτικές πεποιθήσεις

Έχουμε ξαναγράψει για την πρακτική των γενετιστών να ανακαλύπτουν ένα γονίδιο υπεύθυνο για το κάθε τι. Έτσι δεν μπορούσε παρά να ανακαλυφθεί και το γονίδιο "προοδευτικότητας" που επηρεάζει τις πολιτικές και κοινωνικές πεποιθήσεις των ανθρώπων.
Αμερικανοί ερευνητές ανακάλυψαν για πρώτη φορά ένα γονίδιο, το οποίο, όπως ισχυρίζονται, ωθεί τους ανθρώπους που το διαθέτουν, να έχουν προοδευτικές πολιτικές πεποιθήσεις και γενικότερα πιο «ανοιχτόμυαλες» κοινωνικές απόψεις, αποφεύγοντας τις συντηρητικές αντιλήψεις, ανεξάρτητα από την ανατροφή που έχουν δεχτεί στο περιβάλλον που μεγάλωσαν και από την εκπαίδευσή τους. Για να δράσει όμως το γονίδιο, πρέπει παράλληλα οι άνθρωποι να έχουν από μικροί ένα ευρύ δίκτυο κοινωνικών επαφών, ώστε να υπάρχει για χρόνια μια γόνιμη αλληλεπίδραση ανάμεσα στον βιολογικό και τον κοινωνικό παράγοντα.
Οι ερευνητές των πανεπιστημίων της Καλιφόρνια-Σαν Ντιέγκο και του Χάρβαρντ, υπό τον καθηγητή πολιτικών επιστημών και ιατρικής γενετικής Τζέημς Φάουλερ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα πολιτικής “Journal of Politics”, σύμφωνα με τις βρετανικές «Γκάρντιαν», «Ντέιλι Μέιλ» και «Τέλεγκραφ», ανέλυσαν το DNA 2.000 ανθρώπων. Βρήκαν ότι όσοι διαθέτουν το γονίδιο DRD4, τείνουν ως ενήλικοι να υιοθετούν πολιτικές και κοινωνικές απόψεις που είναι καινοτόμες και αντισυμβατικές (π.χ. να αγοράζουν πρώτοι ένα υβριδικό αυτοκίνητο ή να υιοθετούν την ανακύκλωση), πράγμα που έχει αντίκρισμα και στην κάλπη, όταν φτάνει η στιγμή να ψηφίσουν, προτιμώντας έτσι κόμματα και υποψήφιους αριστερότερα του κέντρου.
Μερικοί άνθρωποι, κατά τους ερευνητές, έχουν μια εγγενή «προκατάληψη» ενάντια στις κατεστημένες και παραδοσιακές αντιλήψεις και προτιμούν τις ανανεωτικές απόψεις. Η επίδραση του γονιδίου γίνεται μέσω της λειτουργίας μιας χημικής ουσίας (ενός νευροδιαβιβαστή) στον εγκέφαλο, που καθορίζει το επίπεδο της ντοπαμίνης (σχετίζεται με το «κέντρο ανταμοιβής» του εγκεφάλου) και επηρεάζει τη συναισθηματική λειτουργία και τον χαρακτήρα του ατόμου. Έτσι, από νεαρή ηλικία οι άνθρωποι με αυτό το γονίδιο, ενστικτωδώς ωθούνται να κάνουν παρέες με άτομα, τα οποία έχουν αντισυμβατικές τάσεις και δραστηριότητες.
Η ηλικία, η εθνικότητα, το φύλο ή το πολιτιστικό υπόβαθρο δεν επηρεάζουν τη λειτουργία του συγκεκριμένου γονιδίου-νευροδιαβιβαστή. «Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι οι πολιτικές πεποιθήσεις δεν βασίζονται αποκλειστικά στο κοινωνικό περιβάλλον που μεγαλώνουν οι άνθρωποι», τόνισε ο Φάουλερ.
Ο Αμερικανός επιστήμων (στενός συνεργάτης του ελληνο-αμερικανού επιστήμονα Νίκολας Χρηστάκη, με τον οποίο έχουν συγγράψει το μπεστ-σέλερ «Συνδεδεμένοι») επεσήμανε ότι η γενετική προδιάθεση παίζει το δικό της ρόλο, πράγμα που ισχύει ιδιαίτερα αν κάποιος που έχει το γονίδιο, παράλληλα είχε πολλούς φίλους στην εφηβεία του, καθώς τότε τείνει να διαμορφώσει πιο προοδευτικές απόψεις μετά την ενηλικίωσή του. Όπως είπε, το γονίδιο αυτό «ανοίγει» ευκολότερα τους ανθρώπους στις απόψεις των άλλων και έτσι τους κάνει πιο ανεκτικούς και λιγότερο «κλειστούς» στις αντιλήψεις τους, στο στιλ ζωής τους γενικότερα και στο πολιτικό πεδίο ειδικότερα.
Ο Φάουλερ τόνισε ότι πρέπει πάντως να γίνουν και άλλες μελέτες πριν επιβεβαιωθεί η δράση του «προοδευτικού» γονιδίου. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε τη γενικότερη ανάγκη να πραγματοποιηθούν στο μέλλον περισσότερες έρευνες πάνω στην αλληλεξάρτηση της βιολογίας και του περιβάλλοντος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου