Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Συνεχίζουν δυναμικά τις κινητοποιήσεις κατά του συνταξιοδοτικού οι Γάλλοι


Στη χώρα εκφράζονται σοβαρές ανησυχίες για τις ελλείψεις καυσίμων στην αγορά, καθώς οι διαδηλωτές προχώρησαν σε αποκλεισμό των αποθηκών πετρελαίου, ενώ οι αγωγοί που τροφοδοτούν το Παρίσι σταμάτησαν να λειτουργούν εξαιτίας απεργιών σε διυλιστήρια του βορρά.
Οι διανομείς καυσίμων δήλωσαν ότι χιλιάδες σταθμοί ανεφοδιασμού παρουσίασαν ελλείψεις, και εξαιτίας του πανικού των πολιτών να γεμίσουν προληπτικά τα ρεζερβουάρ τους. Το γαλλικό υπουργείο Οικολογίας ανακοίνωσε ότι τα αποθέματα κηροζίνης που διαθέτει το παρισινό αεροδρόμιο Ρουασί επαρκούν μέχρι το βράδυ της ερχόμενης Δευτέρας ή την Τρίτη το πρωί.
Η γαλλική αστυνομία αποκατάστησε των εφοδιασμό από τουλάχιστον 3 αποθήκες μετά το κλείσιμο των συνολικά 12 διυλιστηρίων της χώρας εξαιτίας της απεργίας. Οι διαδηλωτές μετέφεραν την κινητοποίησή τους, ωστόσο, σε άλλες περιοχές. Στη δυτική Γαλλία, οι εργαζόμενοι των διυλιστηρίων έστησαν οδόφραγμα από καμένα λάστιχα.
Οι κινητοποιήσεις αυτές έρχονται μία μόλις ημέρα μετά τις κυβερνητικές προσπάθειες να ησυχάσουν τους φόβους για ελλείψεις καυσίμων στην αγορά. Ο υπουργός Μεταφορών Dominique Bussereau εξουσιοδότησε τις εταιρείες πετρελαίου να χρησιμοποιούν μέρος των αποθεμάτων τους μετά τις εκκλήσεις των μεταφορικών εταιρειών σχετικά με τις δυσκολίες να θέσουν σε κίνηση τα οχήματά τους.
Τα συνδικάτα έχουν καλέσει σε νέες απεργίες και διαδηλώσεις την ερχόμενη Τρίτη, μία ημέρα πριν τη ψήφιση του συνταξιοδοτικού νόμου στη Γερουσία.
Μαζική είναι και η συμμετοχή των μαθητών στις κινητοποιήσεις που παραλύουν τη Γαλλία. Τουλάχιστον 1.000.000 άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους, χθες, Παρασκευή. Περισσότερα από 300 σχολεία σε όλη τη χώρα έχουν επηρεαστεί από τις κινητοποιήσεις, δήλωσε αξιωματούχος.
«Θέλουμε να πούμε στον Σαρκοζί ότι έχει σοβαρό πρόβλημα, η νεολαία είναι έτοιμη να κινητοποιηθεί με το υπόλοιπο 70% του πληθυσμού που αντιτάσσεται στη μεταρρύθμιση» δήλωσε μαθητής. Πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η συμμετοχή των νέων στις κινητοποιήσεις θα αποτελέσει το κλειδί για την επιτυχία τους.
Στη Λυόν, η αστυνομία προχώρησε σε χρήση δακρυγόνων για να διασπάσει τον κλοιό των νεαρών διαδηλωτών. «Δεν έχουμε δει τόσους διαδηλωτές στους δρόμους από το 1995... και από τον δημόσιο και από τον ιδιωτικό τομέα και τώρα από όλες τις γενιές» δήλωσε ο επικεφαλής του συνδικάτου CGT. «Αυτή η κυβέρνηση αναμένει την εξασθένιση του κινήματος αυτού, ακόμη και την κατάρρευσή του. Θεωρώ ότι έχουμε τα μέσα να την απογοητεύσουμε».
Το 1995, ο Γάλλος πρόεδρος Σιράκ οπισθοχώρησε σχετικά με τις συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις που προωθούσε, έπειτα από 3 εβδομάδες απεργιών στον τομέα των μεταφορών που παρέλυσαν τη χώρα. Η σημερινή κυβέρνηση, ωστόσο, παρά τις συνεχιζόμενες απεργίες, δεν δείχνει – μέχρι στιγμής τουλάχιστον - κανένα σημάδι υπαναχώρησης

«Χρειαζόμαστε ένα Μάη ’68 με χρώματα 21ου αιώνα»



«Μετά από τη 12η του Οκτώβρη και τα 3,5 εκατομμύρια διαδηλωτές της, η απεργία συνεχίζεται στους σιδηροδρόμους, στο μετρό, στα διυλιστήρια και στα λιμάνια, στη τοπική αυτοδιοίκηση, σε πολλά σχολικά συγκροτήματα. Αλλού, στάσεις εργασίας και μπλοκαρίσματα αποδεικνύουν την αποφασιστικότητα των μισθωτών να μην υποκύψουν», δήλωσε ο εκπρόσωπος του ΝΡΑ Ολιβιέ Μπεζανσενό.
«Οι νέοι, μαθητές και φοιτητές, κινητοποιούνται μαζικά και είναι όλο και περισσότεροι στις διαδηλώσεις. Κατάλαβαν καλά ότι είναι το μέλλον τους που διακυβεύεται. Μία συνολική εξέγερση είναι σε εξέλιξη. Για να νικήσουμε αυτή τη κυβέρνηση που χρησιμοποιεί τη περιφρόνηση και τη καταστολή για να αποτρέψει τη σύζευξη των εργαζομένων και της νεολαίας, για να τους κάνει να σιωπήσουν, πρέπει να είμαστε πιο δυνατοί από ό,τι το 1995 ή το 2003. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένας Μάης του ’68 με τα χρώματα του 21ου αιώνα».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου