Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 23 Οκτωβρίου 2010

Κυνηγοί

Με αφορμή τις περιφερειακές "αυτοδιοικητικές" εκλογές οι κυνηγοί αποφάσισαν να παρέμβουν πολιτικά. Αυτή τη φορά δεν κατεβάζουν συνδυασμούς σαν κόμμα των κυνηγών, αλλά αποτείνονται- μέσω του τύπου- προς τους υποψήφιους των διάφορων συνδυασμών. Τα σχόλια δικά σας:

ΠΡΟΣ :
1. Τις Κυνηγετικές Ομοσπονδίες
Έδρες τους
2. Κυνηγετικούς Συλλόγους της
χώρας
Έδρες τους
KOIN.:
1. Εφημ. ΕΘΝΟΣ – ένθετο ΚΥΝΗΓΙ
2. Εφημ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ –
ένθετο ΚΥΝΗΓΙ
3. Κυνηγετικό Τύπο
4. Ημερήσιο Τύπο

ΘΕΜΑ: Αυτοδιοικητικές Εκλογές 2010

Όπως είναι γνωστό σήμερα η κυνηγετική δραστηριότητα εκτός από την
αδικαιολόγητη πολεμική των αντικυνηγετικών οργανώσεων, δέχεται και μια
εξίσου αδικαιολόγητη και ατεκμηρίωτη πολεμική από το καινούργιο
Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Η πολεμική αυτή θέλει να αγνοεί όλες τις ενέργειες και δράσεις των
Κυνηγετικών Οργανώσεων προς όφελος του περιβάλλοντος και να προβάλλει
μόνο επιχειρήματα που προέρχονται από συναισθηματισμούς και φθηνή
αντικυνηγετική προπαγάνδα.
Επειδή εμείς οι κυνηγοί αποτελούμε τους μοναδικούς, στην πράξη και όχι
στα λόγια, προστάτες του περιβάλλοντος και ταυτόχρονα αποτελούμε ένα πολύ
μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, πρέπει οι πολιτικές μας επιλογές στις
επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές, σήμερα περισσότερο από ποτέ άλλοτε,
να έχουν ως πρώτο κριτήριο την συνέχιση της νόμιμης κυνηγετικής
δραστηριότητας. Γι’ αυτό θεωρούμε το κυνήγι ως παράμετρο της πολιτικής μας επιλογής.
Μην ξεχνάμε ότι πολλά θέματα που αφορούν το κυνήγι είναι στην
αρμοδιότητα του Περιφερειάρχη και ότι θα αυξηθεί ακόμη περισσότερο η
αρμοδιότητα αυτή, όπως προβλέπεται από τις σχετικές δηλώσεις για τον
αυξημένο ρόλο της Περιφέρειας.
Η μελλοντική επομένως συμπεριφορά απέναντι στο κυνήγι από τον
Περιφερειάρχη που θα εκλεγεί
έχει τεράστια σημασία για μας τους κυνηγούς
Επομένως, πρέπει ν’ ακολουθήσουμε στις επερχόμενες εκλογές τα εξής
κριτήρια:
1. Αρνούμαστε ψήφο σε πολιτικούς σχηματισμούς και πρόσωπα που
είναι εναντίον του κυνηγίου!
2. Υπερψηφίζουμε τον υποψήφιο κυνηγό, όπου υπάρχει, ανεξάρτητα
της πολιτικής παράταξης στην οποία ανήκει ο καθένας
3. Επιλέγουμε τους υποψηφίους που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο
στηρίζουν τις θέσεις μας
4. Έτσι επιβραβεύουμε εκείνους που μας έχουν βοηθήσει, δείχνοντας
την αναγνώριση που κάθε πολιτικός πρέπει να έχει για τις πράξεις
του από το εκλογικό σώμα.
Η επιλογή μας με βάση τα παραπάνω κριτήρια θα μας επιτρέψει να
συνεχίσουμε να διατηρούμε και να ασκούμε το κυνήγι ως μορφή διαχείρισης
του φυσικού περιβάλλοντος, ως πράξη συλλογής καρπών από τη φύση στο
πλαίσιο της σύγχρονης κυνηγετικής αντίληψης, όπως προέκυψε μέσα από
πρόσφατες έρευνες και μελέτες.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΝΙΚ. ΠΑΠΑΔΟΔΗΜΑΣ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
ΙΩΑΝ. ΠΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου