Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Για τη δημιουργία αυτοδιαχειριζόμενης λαϊκής οικο-αγοράς

Επειδή:
1) Στην Ελλάδα- μια πρώην γεωργική χώρα- δεν παράγονται πια τα απαραίτητα για τον πληθυσμό γεωργικά προϊόντα και τα περισσότερα εισάγονται-με αποτέλεσμα πολύ αρνητικό γεωργικό ισοζύγιο το οποίο συμβάλει στη διόγκωση του χρέους- ενώ ένας καλλιεργεί και δέκα μεταπωλούν με αποτέλεσμα ένα γεωργικό προϊόν να καταλήγει έως και δέκα φορές πιο ακριβό στον καταναλωτή.
2) Στις συμβατικές λαϊκές αγορές προσφέρονται- από εμπόρους κύρια και όχι παραγωγούς-επιβαρυμένα με κάθε είδους χημικά πρόσθετα προϊόντα διατροφής, που έμμεσα έχουν μεγαλύτερο κόστος, από ότι φαίνεται στις τιμές τους, για τους καταναλωτές- λόγω της επιβάρυνσης της υγείας τους-και για την κοινωνία- λόγω της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος.
3) Στη βιολογική αγορά τα προϊόντα είναι ακριβότερα και δύσκολα προσβάσιμα για το βαλάντιο των χαμηλών εισοδηματικών στρωμάτων και η πιστοποίησή τους δεν εξασφαλίζει οπωσδήποτε την απαλλαγή τους από υπολείμματα χημικών πρόσθετων.
4) Οι άδειες, οι πιστοποιήσεις, οι ταμειακές μηχανές και η αύξηση του ΦΠΑ, σε περίοδο μάλιστα οικονομικής κρίσης-στην ουσία καταλήστευσης του δημόσιου πλούτου από τις οικονομικές ελίτ και τις τράπεζες- η οποία εξανεμίζει την αγοραστική δύναμη των «από κάτω», αυξάνουν ακόμα περισσότερο το κόστος της βασικής τους ανάγκης, της διατροφής.
5) Οι μικροπαραγωγοί αγρότες, μεταποιητές, χειροτέχνες, που χρησιμοποιούν οικολογικές- παραδοσιακές-εναλλακτικές μεθόδους και τεχνικά μέσα προερχόμενα κατά κύριο λόγο από το φυσικό περιβάλλον της περιοχής τους, σε αντίθεση με τους επιχειρηματίες αγρότες κ.λ.π. οι οποίοι καρπώνονται τις επιδοτήσεις όλα αυτά τα χρόνια, πρέπει να στηριχθούν από την κοινωνία με την εμπιστοσύνη και την άμεση επαφή καθώς και με τιμές που θα μπορούν να εξασφαλίζουν την επιβίωσή τους

Δημιουργούμε μια αυτοδιαχειριζόμενη λαϊκή αγορά με τις παρακάτω βασικές αρχές:
• Θα στηρίζεται σε σχέσεις εμπιστοσύνης, αυτοελέγχου, αυτοπιστοποίησης των συμμετεχόντων μικροπαραγωγών-μεταποιητών-οικοτεχνών-χειροτεχνών, που θα διαθέτουν τα προϊόντα τους(και πιθανά κάποιων άλλων μη τοπικών παραγωγών για ποικιλία) σε προσιτές τιμές. Σε σχέσεις ανταλλαγής και χαρισματικής λογικής μεταξύ τους. Η λογική του χαρίσματος μπορεί να επεκταθεί με πάγκους προϊόντων- αντικειμένων-ρούχων από «δεύτερο χέρι» δωρεάν για ανθρώπους που τα χρειάζονται.
• Θα στηρίζεται στη χρήση δημόσιων χώρων σαν κοινωνικό δικαίωμα, απαλλαγμένων από άδειες, εφορία, αποδείξεις και ταμειακές, γιατί αρνούμαστε να προσθέσουμε στο κόστος των αγαθών που προσφέρουμε επιπλέον ποσά τα οποία θα πληρώνουν οι αδύναμοι οικονομικά και να πηγαίνουν σε καταχραστές και διεθνείς τοκογλύφους.
• Θα προσφέρει επίσης δωρεάν τη γνώση, την εμπειρία και την πληροφορία, με αντίστοιχα δρώμενα, για τον τρόπο παραγωγής, για το πολλαπλασιαστικό υλικό, για τις δυνατότητες αυτοπαραγωγής στους καταναλωτές, ώστε να μπορούν να μετατραπούν και οι ίδιοι σιγά -σιγά σε παραγωγούς μέρους της τροφής και των χρηστικών αντικειμένων τους, πράγμα που θα είναι απαραίτητο για την επιβίωσή τους στους δύσκολους καιρούς που έρχονται. Για τη διευκόλυνση κύρια νέων ανθρώπων που επιζητούν την εγκατάσταση στην περιφέρεια για ένα καλύτερο δημιουργικό μέλλον στη ζωή τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου