Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

ΚΩΦΕΥΕΙ Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
1 Οκτωβρίου 2010

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα για τα Ζώα (4 Οκτωβρίου), οι φιλοζωικές οργανώσεις, οι δραστήριες ομάδες εθελοντών αλλά και απλοί Έλληνες πολίτες αναρωτούνται πως είναι δυνατόν να έχουν υποκαταστήσει τις ευθύνες και υποχρεώσεις της Πολιτείας απέναντι στα θέματα που αφορούν τα ζώα στη χώρα μας.
Οι συνεχείς κακοποιήσεις με τους πιο ειδεχθείς τρόπους, οι ανεφάρμοστοι νόμοι, τα μεγάλα νομοθετικά κενά, καθιστούν την Ελλάδα μία χώρα με εμφανή την απουσία ζωοφιλικής συνείδησης και παιδείας, αλλά και εμφανή την αδιαφορία των αρμόδιων φορέων.
Μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση δεν έχει δείξει ουσιαστικό ενδιαφέρον για την επίλυση σημαντικών και σοβαρών προβλημάτων σχετικά με την προστασία και ευζωία των ζώων, ενώ οι προεκλογικές δεσμεύσεις απέναντι στις φιλοζωικές οργανώσεις για μια σειρά ουσιαστικών μέτρων, τελικά καταρρέουν, λόγω έλλειψης της απαραίτητης πολιτικής βούλησης.
Ο εθελοντισμός στην Ελλάδα, μία θεμελιώδης ανάγκη για την εύρυθμη λειτουργία μιας κοινωνίας, περιφρονείται και απαξιώνεται, αντί να υποστηρίζεται προς όφελος του ίδιου του κράτους. Επομένως, η ευαισθησία, η ανιδιοτελής προσφορά, η διάθεση για συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς προς όφελος των ζώων αλλά και της ίδιας της κοινωνίας μας, παραμερίζονται μπροστά στα μικροπολιτικά συμφέροντα και στην αδιαφορία για την αρνητική εικόνα που παρουσιάζει η χώρα μας.
Οι ζωοφιλικές οργανώσεις βλέποντας τη συνέχιση της προκλητικής πλέον απραξίας και αδιαφορίας της Ελληνικής Πολιτείας, απέναντι στα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζουν στη χώρα μας καθημερινά, δημιουργούν δίκτυα συνεργασίας για να ασκήσουν πίεση στην πολιτεία, να προωθήσουν τα αιτήματα και τις προτάσεις τους αλλά και για να προσφέρουν τη βοήθειά τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, Ελληνικές Οργανώσεις, με την υποστήριξη και συνεργασία μεγάλων Οργανώσεων του εξωτερικού, δημιούργησαν το Πανελλήνιο Δίκτυο Οργανώσεων για τα Ζώα (ΠΑΔΟΖΩ), που σκοπό έχει να συνεργαστεί με την πολιτεία σε ουσιαστικό επίπεδο για θέματα που αφορούν όλα τα ζώα με σοβαρές, τεκμηριωμένες και εφικτές προτάσεις για την ουσιαστική αντιμετώπιση των προβλημάτων, καθώς και να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη για θέματα που αφορούν τα ζώα και τις σχέσεις μας με αυτά.

Το οξυμένο πρόβλημα των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, τα παράνομα δημοτικά καταφύγια σε όλη τη χώρα, η συνέχιση της εισόδου και λειτουργίας των τσίρκο με ζώα στη χώρα μας, οι ετήσιες ρυθμιστικές αποφάσεις για το κυνήγι που ευνοούν τους Έλληνες κυνηγούς αλλά αγνοούν τα δικαιώματα της τεράστιας πλειοψηφίας των Ελλήνων πολιτών που αντιτίθενται στη δολοφονία της πανίδας μας, η αποτυχημένη και ελλιπής φύλαξη των δασών, η συστηματική και συνεχής κακοποίηση και οι απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης των παραγωγικών ζώων στις κτηνοτροφικές μονάδες όπως αυτό τεκμηριώνεται από τις αναφορές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η μη τήρηση των Ευρωπαϊκών κανονισμών για τη μεταφορά και τη σφαγή των παραγωγικών ζώων και η καταδίκη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο σχετικά με αυτό το θέμα, η κακομεταχείριση των ζώων εργασίας στην ύπαιθρο, οι επιδοτήσεις της πολιτείας για τη συνέχιση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων και της παραγωγής γούνας, οι ζωολογικοί κήποι και το θέμα της αιχμαλωσίας των ζώων και της έκθεσής τους για την «εκπαίδευση» του κοινού, η εμπορία ζώων από καταστήματα και υπαίθριες αγορές, και πολλά άλλα κ.α. συνθέτουν το παζλ του τεράστιου προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα μας στα ζωοφιλικά θέματα και του μεγάλου κενού που παρατηρείται στη νομοθεσία.
Εν μέσω μιας μεγάλης οικονομικής κρίσης, η κυβέρνηση καλείται να αλλάξει ριζικά τους μέχρι πρόσφατα τρόπους λειτουργίας της, όπου εκτός από τα απαραίτητα οικονομικά μέτρα, θα πρέπει να προωθήσει μια νέα αντιμετώπιση των χρόνιων προβλημάτων που ταλανίζουν όλους μας και να εφαρμόσει, μέσω των αρμόδιων υπουργείων της, πολιτικές που θα δημιουργήσουν νέες βάσεις για μια καινούργια αρχή.
Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας, παρουσιάζονται και σε άλλες χώρες που όμως σταδιακά προχωρούν σε δραστικές αλλαγές, όπου ακόμη και παραδοσιακές δραστηριότητες βάρβαρης συμπεριφοράς και εκμετάλλευσης ζώων τερματίζονται. Τρανταχτά παραδείγματα των νέων διαμορφωμένων απόψεων σχετικά με την ηθική μεταχείριση των ζώων, αποτελούν η απαγόρευση των ταυρομαχιών στην Καταλονία, η απαγόρευση της εκτροφής γουνοφόρων ζώων σε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, η απαγόρευση των τσίρκο, κ.α.
Οι καιροί απαιτούν πλέον η χώρα μας να αλλάξει στάση απέναντι στη μεταχείριση των ζώων, και να αρχίσει να εφαρμόζει τους υπάρχοντες νόμους και κανονισμούς της ΕΕ αλλά και να δημιουργήσει νέους νόμους για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των ζώων και την ανάπτυξη της φιλοπεριβαλλοντικής και φιλοζωικής παιδείας που είναι αναγκαία για τους νέους πολίτες που θα αποτελέσουν τη βάση για το μέλλον της χώρας μας.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ

Για πληροφορίες: Έλενα Τρίπατζη 6942463704

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου