Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Παγόβουνο-μαμούθ απειλεί να επηρεάσει τον καιρό του πλανήτη


Ένα τεράστιο παγόβουνο, με μέγεθος όσο περίπου το Λουξεμβούργο, το οποίο ξεκόλλησε από την Ανταρκτική μέσα στο Φεβρουάριο, μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στα ωκεάνια ρεύματα και έτσι να επιφέρει μεταβολές στις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη. Αν και η επίπτωση του παγόβουνου δεν αναμένεται να γίνει αισθητή πριν περάσουν κάποιες δεκαετίες, εκτιμάται ότι νωρίτερα θα οδηγήσει σε λιγότερο ήπιους χειμώνες στο Βόρειο Ατλαντικό.
Το παγόβουνο, με έκταση 2.550 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πάχος περίπου 400 μέτρων, ξεκόλλησε στις 12 ή 13 Φεβρουαρίου από το ανατολικό τμήμα της Ανταρκτικής, που βρέχεται από το Νότιο Ωκεανό, νότια της Μελβούρνης της Αυστραλίας.

Η ανακάλυψη έγινε από γάλλους επιστήμονες που μελετούν τους παγετώνες κι έχουν έναν ερευνητικό σταθμό στην περιοχή αυτή, με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών, καθώς και αυστραλών επιστημόνων. Το παγόβουνο ξεκόλλησε όταν ένα άλλο μεγάλο παγόβουνο, το λεγόμενο Β9Β, το οποίο είχε αποκοπεί από τον κύριο όγκο της Ανταρκτικής το 1987, ήρθε και έπεσε πάνω στο πρώτο.

Μια σειρά από παράγοντες (κλιματική αλλαγή, παλίρροιες, ρεύματα ωκεανών κ.α.) συμβάλλουν, ώστε κατά καιρούς μεγάλα παγόβουνα να…τραβούν το δικό τους δρόμο. Όσο πιο θερμό γίνεται το νερό, τόσο ευκολότερα μια μάζα πάγων μπορεί να ξεκολλήσει από την Ανταρκτική.

Σύμφωνα με το Εργαστήριο Γεωφυσικής και Ωκεανογραφικής Διαστημικής Έρευνας στην Τουλούζη της Γαλλίας, το νέο παγόβουνο, «εφοδιασμένο» με GPS και άλλα επιστημονικά όργανα, θα μελετηθεί λεπτομερώς κατά την πορεία του στον ωκεανό. Είναι η πρώτη φορά που έχει ήδη υπάρξει και θα υπάρξει επίσης στο μέλλον τόσο ενδελεχής ανάλυση της συμπεριφοράς ενός «ξέμπαρκου» παγόβουνου.

Το παγόβουνο, μετά την απόσπασή του, κινείται στην ίδια περιοχή μαζί με το παλαιότερο Β9Β, περίπου ίδιου μεγέθους κι εκείνο.
Μερικές φορές τα παγόβουνα συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές (polynyas) του Νότιου Ωκεανού, που χαρακτηρίζονται από την παραγωγή πυκνού πολύ κρύου νερού και πλούσιου σε άλατα, το οποίο βυθίζεται στο βυθό της θάλασσας και επηρεάζει σημαντικά την παγκόσμια κυκλοφορία των ωκεάνιων ρευμάτων.

Αν τα γειτονικά τεράστια παγόβουνα μείνουν στις συγκεκριμένες ζώνες (που είναι το πιο πιθανό) και δεν μετακινηθούν προς τα ανατολικά ή προς τα βόρεια, σε θερμότερα κλίματα, τότε, κατά τους επιστήμονες, θα μπλοκάρουν την παραγωγή του πυκνού νερού, επηρεάζοντας το κλίμα του πλανήτη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου