Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Στρώμα μικροβίων στο βυθό της θάλασσας, στο μέγεθος της Ελλάδας

Από το tvxsteam

Οι γιγαντιαίες φάλαινες και τα υπερμεγέθη κεφαλόποδα θεωρούνται κλασικά τα θαλάσσια μαμούθ, αλλά πλέον πρέπει να κάνουν χώρο για τα... μικρόβια, αφού αυτά αποτελούν το 50-90% της βιομάζας του ωκεανού, σύμφωνα με τα στοιχεία μιας νέας έρευνας.
Αυτά τα μικροσκοπικά πλάσματα μπορούν να ενωθούν για να σχηματίσουν μια από τις μεγαλύτερες μάζες ζωής στον πλανήτη, και οι ερευνητές που εδώ και μια δεκαετία εργάζονται στο πρόγραμμα Census of Marine Life (απογραφή της θαλάσσιας ζωής), ανακάλυψαν ότι έξω από τις ακτές της Λατινικής Αμερικής έχουν σχηματίσει ένα χαλί που, ούτε λίγο ούτε πολύ, φτάνει στο μέγεθος της Ελλάδας.
Σε ένα μόνο λίτρο θαλασσινού νερού μπορούν να υπάρχουν περισσότεροι από 1 δισεκατομμύριο μικροοργανισμοί, αναφέρουν οι επιστήμονες. Αλλά αυτά τα μικροσκοπικά πλάσματα δεν ζουν απλά στο νερό ή στην επιφάνεια του βυθού. Τεράστιες κοινότητες των μικροσκοπικών ζώων έχουν ανακαλυφθεί ακόμα και σε βάθος 1 χιλιομέτρου κάτω από τον πυθμένα του ωκεανού.
«Αντί για άγονη έρημος, η βαθιά θάλασσα ανταγωνίζεται σε ποικιλία οικοσυστημάτων των τροπικά δάση και τους κοραλλιογενείς υφάλους», λέει ο Pedro Martinez Arbizu του Γερμανικού Κέντρου Έρευνας της θαλάσσιας Βιοποικιλότητας.
Οι ερευνητές κατόρθωσαν να εμπλουτίσουν σημαντικά τους καταλόγους τους για τα θαλάσσια μικρόβια, χάρη στη νέα τεχνολογία σχετικά με το DNA. «Οι επιστήμονες ανακαλύπτουν και περιγράφουν έναν καταπληκτικό νέο κόσμο της θαλάσσιας μικροβιακής ποικιλότητας και αφθονίας» λέει ο Mitch Sogin του Θαλάσσιου Βιολογικού Εργαστηρίου και επικεφαλής της Διεθνούς ΑΠογραφής των Θαλάσσιων Μικροβίων.
Το γενετικό υλικό αποκαλύπτει ότι μπορεί να υπάρχουν 100 φορές περισσότερα γένη μικροβίων απ’ όσα υπέθεταν οι ερευνητές. Μια μοναχά μελέτη στο Στενό της Μάγχης έφερε στο φως 7.000 νέα γένη. Οι σημερινές εκτιμήσεις τοποθετούν τα μικροβιακά είδη γύρω στο ένα δισεκατομμύριο.
Τα είδη που ζουν πάνω και μέσα στα «θαλάσσια ζώα μπορεί να φτάνουν τα εκατοντάδες εκατομμύρια μικροβιακά είδη» λέει ο John Baross από το Πανεπιστήμιο της Washington και πρόεδρος του επιστημονικού συμβουλίου της Διεθνούς Απογραφής των Θαλάσσιων Μικροβίων.
Παρά το ιδιαίτερα μικρό ατομικό τους μέγεθος, τα μικρόβια παίζουν μεγάλο ρόλο στους ωκεανούς και τον πλανήτη γενικότερα. Τα μικρόβια βοηθούν στη μετατροπή του διοξείδιου του άνθρακα σε χρήσιμο άνθρακα, πραγματοποιώντας το 95% της αναπνοής των ωκεανών της Γης. Παρόλα αυτά, λίγα είναι γνωστά για την ευπάθεια των οργανισμών αυτών στις αλλαγές της θερμοκρασίας στους ωκεανούς και τις άλλες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής.
Όλα τα αποτελέσματα της απογραφής που πραγματοποιούν οι επιστήμονες πρόκειται να παρουσιαστούν τον Οκτώβριο στο Λονδίνο

1 σχόλιο:

  1. Γενικά οι μικροοργανισμοί, που ήταν και η πρώτη ζωή στον πλανήτη,δημιούργησαν αυτόν τον πλανήτη, που ξέρουμε σήμερα. Το ανθρώπινο είδος σαν η πιό(;) εξελιγμένη μορφή ζωής σε αυτόν τον απειλεί, αυτόν και τη βιόσφαιρά του. Ας δράσουμε μερικοί από αυτό το είδος-που το έχουμε αντιληφθεί αυτό, ελπίζοντας οτι θα γίνουμε όλο και περισσότεροι-καιμε τη βοήθεια των αναγεννητικών αυτών των μικροοργανισμών να τον επαναφέρουμε σε κατάσταση ισορροπίας

    ΑπάντησηΔιαγραφή