Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Η “ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ” (ΠΑΝΑΚ)

Στη Γενική της Συνέλευση στις 13/3/10 (Γλυφάδα), με βάση το εισηγητικό κείμενο και τη συζήτηση που ακολούθησε με τις τοποθετήσεις των μελών της, αποφάσισε τα παρακάτω:

Στη σημερινή εποχή των ανοιχτών συνόρων και της τεχνολογικής επανάστασης η Τοπική Αυτοδιοίκηση χρειάζεται άμεσα μια ριζική μεταρρύθμιση, που να διαμορφώνει βιώσιμες και αποκεντρωμένες δομές, να καταργεί τον συγκεντρωτισμό της εξουσίας και το πελατειακό σύστημα και να δημιουργεί έναν αποτελεσματικό Δήμο με οικονομική αυτάρκεια, δυνατότητες βιώσιμης ανάπτυξης, καλά οργανωμένες Υπηρεσίες και κυρίως να προάγει τη δημοκρατία και την ενεργό συμμετοχή του πολίτη.
Η “ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ” (ΠΑΝΑΚ) τάσσεται υπέρ της αυτοδιοικητικής μεταρρύθμισης, του ισχυρού δήμου και της αιρετής περιφέρειας σε συνδυασμό με τη μεταρρύθμιση του σημερινού συγκεντρωτικού κράτους. Εν τούτοις, το συγκεκριμένο σχέδιο «Καλλικράτης» -με τα μέχρι σήμερα δεδομένα- δεν ανταποκρίνεται σ’ αυτά τα αιτήματα και στις προσδοκίες των πολιτών. Για τον λόγο αυτό, προτείνουμε και διεκδικούμε:
1. Εφαρμογή της απλής αναλογικής στις αυτοδιοικητικές εκλογές αλλά και στη συγκρότηση των οργάνων (δημοτικών/περιφερειακών συμβουλίων, δημαρχιακής/ εκτελεστικής επιτροπής) με επαναφορά του 50%.
2. Διεύρυνση της δημοκρατικής λειτουργίας, ενθάρρυνση της συμμετοχικότητας, διασφάλιση της έκφρασης των μειοψηφικών απόψεων/μικρών παρατάξεων με την πρόβλεψη δυνατότητας να εκπροσωπούνται σε επίπεδο δήμου/περιφέρειας/τοπικού συμβουλίου.
3. Σαφή καθορισμό αρμοδιοτήτων των ΟΤΑ (με πρόβλεψη για συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες, π.χ. διαφορές ορεινών δήμων από νησιωτικούς, χρήση λιμένων κ.ά.). Αναθεώρηση του Κώδικα Δήμων & Κοινοτήτων.
4. Σαφή καθορισμό αρμοδιοτήτων της περιφέρειας με συγκρότηση Νέου Κώδικα Περιφερειών.
5. Επιδίωξη διαβούλευσης και συναίνεσης πριν τις συνενώσεις και όχι υποχρεωτική επιβολή τους.
6. Ουδεμία οργανική σχέση ΟΤΑ-Περιφέρειας με τις «γενικές διοικήσεις».
7. Αποκέντρωση με Αυτοδιοίκηση. Αντιστροφή της σχέσης ΟΤΑ-Περιφέρειας με την Κεντρική Κυβέρνηση: Ό,τι δεν διαχειρίζονται οι ΟΤΑ-Περιφέρειες, το διαχειρίζεται η κεντρική κυβέρνηση.
8. Πλήρη εφαρμογή του αρθ. 102 του Συντάγματος περί Αυτοδιοίκησης. Καμία παρέμβαση της κεντρικής διοίκησης σε ΟΤΑ-Περιφέρειες.
9. Δημιουργία ανά περιφέρεια εποπτικού οργάνου, προεδρευόμενου από έμπειρο δικαστή με πολυετή θητεία για τον έλεγχο νομιμότητας των πράξεων της Αυτοδιοίκησης.
10. Προληπτικό έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο των δαπανών που υπερβαίνουν ένα εύλογο όριο με ρητή απαγόρευση κατάτμησης ποσών ή κόστους έργων.
11. Αποδυνάμωση του δημαρχοκεντρικού μοντέλου με αφαίρεση αρμοδιοτήτων του δημάρχου και μεταφορά τους στη Δημαρχιακή Επιτροπή και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Κατάργηση των μονοπρόσωπων οργάνων και των περιορισμών της συμμετοχής στις εκλογικές διαδικασίες. Να τεθεί ανώτατο όριο στις θητείες των αυτοδιοικητικών αξιωμάτων.
12. Εκλογή Δημάρχου και Δημοτικού Συμβουλίου με ξεχωριστές κάλπες. Ο Δήμαρχος να εκλέγεται με το 50% +1 την πρώτη ή, αν δεν πιάσει κανείς το όριο, τη δεύτερη Κυριακή σε επαναληπτική ψηφοφορία μεταξύ των δύο πρώτων. Το Δημοτικό Συμβούλιο να εκλέγεται με απλή αναλογική και ο Πρόεδρός του για θητεία δύο ετών με απλή πλειοψηφία με την ταυτόχρονη ενδυνάμωση του κύρους του.
13. Διατυπώθηκε και η πρόταση ο περιφερειάρχης να εκλέγεται έμμεσα από το περιφερειακό συμβούλιο.
14. Αναλογική εκπροσώπηση των παρατάξεων στην ΤΕΔΚ και στην ΚΕΔΚΕ, όπως ισχύουν για όλα τα άλλα συνδικαλιστικά όργανα της χώρας.
15. Κατάργηση των ΣΔΙΤ στην Αυτοδιοίκηση.
16. Κατοχύρωση της οικονομικής αυτοτέλειας: Αύξηση πόρων στην αυτοδιοίκηση και σύνδεσή τους με τον ΦΠΑ (ποσοστό) με στόχο να φτάσουν τον ΜΟ της ΕΕ, που σήμερα είναι το 11% του ΑΕΠ. Απόδοση οφειλομένων και επανεξέταση της επαναφοράς των τελών παρεπιδημούντων στο 2%.
17. Απόλυτη αξιοκρατία και διαφάνεια στις διαδικασίες διορισμού προσωπικού ΟΤΑ-Περιφέρειας (ΑΣΕΠ).
18. Καθιέρωση ή/και ενίσχυση θεσμών άμεσης δημοκρατίας στους ΟΤΑ (τοπικά συμβούλια, συνοικιακά συμβούλια, επιτροπές περιβάλλοντος και πολεοδομικές επιτροπές, συμμετοχικός προϋπολογισμός).
19. Ενθάρρυνση της συμμετοχής των νέων στα τοπικά θέματα. Αναβάθμιση του συμβουλίων νέων. Θεσμική πρόβλεψη για κατάθεση των απόψεων του στο δημοτικό συμβούλιο με δικαίωμα ψήφου (τουλάχιστον του προέδρου) σε θέματα που αφορούν τη νεολαία. Ταυτόχρονη διεξαγωγή των εκλογών με αυτήν της ανάδειξης των τοπικών αρχών.
20. Θεσμοθέτηση μεταφοράς προσωπικού από ΟΤΑ σε άλλους κρατικούς φορείς ή και αντίστροφα (αποσυμπίεση διοικητικών υπαλλήλων, πρόσληψη τεχνικών, επιστημόνων, τεχνιτών, εργατών).
21. Αυστηρότερες διατάξεις και έλεγχος των μεταδημοτεύσεων.
22. Ανασυγκρότηση επιτροπής αρθ. 152 του ΚΔΚ για ταχύτερες αποφάσεις σε 30 ημέρες από υποβολής αιτήματος (εν είδει ασφαλιστικών μέτρων).
23. Το πανελλαδικό δίκτυο της “Πρωτοβουλίας Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων” ενθαρρύνει τα μέλη και τους φίλους του να αναζητήσουν τοπικά συγκλίσεις με αυτοδιοικητικά σχήματα, κινήσεις, πρωτοβουλίες ή πρόσωπα που διαθέτουν παρόμοια φυσιογνωμικά και προγραμματικά χαρακτηριστικά με αυτά του δικτύου μας προκειμένου να διαμορφωθούν ευρύτερες συνεργασίες ενόψει των προβλέψεων του “Καλλικράτη” είτε σε επίπεδο Δήμων είτε και στις υπό διαμόρφωση Περιφέρειες.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου