Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 13 Απριλίου 2010

«Η ελληνική ελίτ δεν πληρώνει τα επιτόκια»


Ο γερμανός πράσινος ευρωβουλευτής και ειδικός στα οικονομικά Sven Giegold κατηγορεί τη Γερμανία ότι θέλει να πετύχει υπερκέρδη με τα δάνεια προς την Ελλάδα. Η Γερμανική κυβέρνηση, ενώ η ίδια δανείζεται με 3%, δανείζει στην Ελλάδα με 5%.
«Οι μισθοί δεν είναι το πρόβλημα της Ελλάδας. Οι περισσότεροι εργαζόμενοι κερδίζουν μόνο το ελάχιστο για την επιβίωση. Η Ε.Ε. απέτυχε να εξασφαλίσει την ισοκατανομή των βαρών στα πλαίσια της ελληνικής κοινωνίας. Τα ανώτερα στρώματά της γέμισαν τις τσέπες τους τα προηγούμενα χρόνια-μέσω της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και των πελατειακών κρατικών συμβάσεων. Τα με αυτόν τον τρόπο αποκτηθέντα περιουσιακά τους στοιχεία εξακολουθούν να διαφεύγουν και να μη μπαίνουν στο στόχαστρο των μέτρων. Οι στρατιωτικές δαπάνες είναι επίσης πέρα από κάθε μέτρο».

Πραγματικά: μιλάνε για βοήθεια, ενώ πρόκειται για ακριβά δάνεια. Η υπερχρεωμένη Λετονία π.χ. δανείσθηκε από ΔΝΤ με 3,5%, ενώ η Μέρκελ ήθελε, στην αρχή τουλάχιστον, να δανείσει με επιτόκια της «αγοράς». Αλλά και με το 5% η Γερμανία κερδίζει εις βάρος όχι της ελληνικής ελίτ, αλλά των χαμηλότερων εισοδηματικά στρωμάτων του ελληνικού λαού.Θα ήταν καλό αν μπορούσε να εφαρμοσθεί μια ελεγχόμενη στάση πληρωμών, ώστε να πληρώσουν και οι πιστωτές της χώρας, αλλά στα πλαίσια της Ε.Ε. δεν είναι αυτό δυνατόν, γιατί τότε οι πιστωτές και οι τράπεζες θα ανέβαζαν στα ύψη τα επιτόκια δανεισμού και για τις άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες όπως Ισπανία, Ιταλία, Πορτογαλία. Με αυτόν τον τρόπο εκβιάζεται και η Ε.Ε., στη περίπτωση που θα ήθελε πραγματικά να βοηθήσει την Ελλάδα. Είναι δέσμια των μέχρι τώρα πολιτικών στήριξης του κεφαλαίου.

Υπάρχει μια νέα έρευνα που καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, με πιθανότητα πάνω από 99%, τα επιτόκια των ελληνικών κρατικών ομολόγων ανέβηκαν τόσο ψηλά, γιατί υπήρξε «παιγνίδι» με τις ασφάλειες κινδύνου αποπληρωμής των δανείων (CDS). Για άλλη μια φορά αποδείχνεται ότι οι «αγορές» κάθε άλλο παρά αποτελεσματικές και λογικές είναι. Υπάρχουν απεριόριστες υπερβολές και απληστίες, που φθάνουν μέχρι του σημείου οι τράπεζες για παράδειγμα, που στην αρχή της κρίσης στηρίχθηκαν με κρατικά κεφάλαια, να στρέφονται και να «δαγκώνουν» το χέρι που τις τάισε, ώστε στη συνέχεια να μετατρέπουν τη κρίση σε δημοσιονομική, σε κρατική κρίση.
Αυτό βέβαια έχει και το καλό ότι τερματίζει επιτέλους και τις ψευδαισθήσεις των ελληνικών μεσοστρωμάτων για ένα κοινωνικό σοσιαλδημοκρατικό κράτος πρόνοιας, που για αυτό το λόγο έφεραν το ΠΑΣΟΚ στη κυβέρνηση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου