Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Αποικία βακτηρίων που περπατάει είναι ο άνθρωπος


Τα Μικροοργανισμοί(μικρόβια) που ζουν μέσα στους ανθρώπους, ανήκουν σε περίπου χίλια διαφορετικά είδη. Τα "φιλικά" προς τον άνθρωπο μικρόβια, που βοηθούν στην χώνεψη της τροφής και στην καταπολέμηση παθογόνων μικρο-οργανισμών, αλληλεπιδρούν με το σώμα του ανθρώπου και επηρεάζουν την εκδήλωση ή μη των διαφόρων ασθενειών.
Το ανθρώπινο σώμα περιέχει περίπου δέκα φορές περισσότερα μικρόβια από ό,τι ανθρώπινα κύτταρα και τα περισσότερα από αυτά τα είδη (τουλάχιστον 160 σε σύνολο 1.000) ζουν στα έντερα.
"Ο θάνατος προέρχεται από το έντερο" λέει μια γερμανική παροιμία, αλλά και η ζωή εξαρτάται από ένα καλό πεπτικό σύστημα(π.σ.). Του ανθρώπου το π.σ. έχει τεράστια επιφάνεια, φθάνει τα 300 m2. Αυτό και μόνο δείχνει τη σημασία του για το ανθρώπινο σώμα( για σύγκριση η επιφάνεια του δέρματος στο ανθρώπινο σώμα είναι μόνο 2 m2).
Στο βλενογόνο του π.σ. υπάρχουν ειδικά βακτηρίδια, που ελέγχουν αν θα πρέπει να απορροφηθεί ή όχι μια ουσία. Αποτελούν στη πραγματικότητα τη βάση του ανοσιοποιητικού μας συστήματος. Μέσω της συμβίωσης δέχονται από τον οργανισμό μας την πληροφορία για το τι μας ωφελεί και τι όχι και φροντίζουν για την καλή κατάσταση του οργανισμού μας που είναι και η κατοικία τους.
Αν λοιπόν στο πεπτικό σύστημα υπάρχει εποίκηση επιθυμητών βακτηριδίων, τότε έχουμε υγιείς διαδικασίες πέψης. Αυτό είναι πολύ σημαντικό και για το λόγο ότι με το π.σ. έχουμε περίπου τις μισές από όλες τις νευρικές συνδέσεις(συνάψεις) του νευρικού μας συστήματος. Αυτές ενεργοποιούνται από τα ερεθίσματα του π.σ. και καθορίζουν άμεσα τις ανάλογες αντιδράσεις του σώματος. Η υγιής πέψη έχει σημαντική θετική επιρροή στο νευρικό σύστημα κάθε ανθρώπου. Αντίθετα οι μακροχρόνιες δυσπεψίες δημιουργούν πολύ σοβαρά προβλήματα(όλοι έχουμε την εμπειρία μιας περιστασιακής δυσπεψίας, για το πόσο οξύθυμους μας κάνει).
Έρευνες έχουν δείξει οτι οι λεγόμενες κληρονομικές ασθένειες είναι μάλλον αποτέλεσμα της αρχικής εποίκησης του π.σ. με ανεπιθύμητα μικρόβια, πράγμα που οδηγεί και σε ανεπιθύμητες νευρικές συνδέσεις, άρα και σε λάθος σωματικές αντιδράσεις. Έτσι η πρώτη εποίκηση του π.σ. στα νεογνά(είτε ανθρώπων είτε ζώων)είναι ύψιστης σημασίας για την υγεία του οργανισμού.
Εξάλλου άλλα είδη μικροβίων επεξεργάζονται πολύπλοκα σάκχαρα, παράγουν ουσιώδη αμινοξέα και βιταμίνες και μετατρέπουν ξένες ουσίες σε χρήσιμες για το σώμα μας.
Επειδή οι μικροβιακές "κοινότητες" διαφέρουν ανάμεσα σε ένα υγιές πεπτικό σύστημα και σε ένα άρρωστο, μπορούμε, μέσω κατάλληλης δίαιτας ή φαρμακευτικών σκευασμάτων, να βελτιώνουμε ανάλογα την υγεία μας. Μπορούμε να εποικίσουμε το π.σ., για παράδειγμα, με Ενεργούς Μικροοργανισμούς(δες το άρθρο: η τεχνολογία των Ενεργών Μικροοργανισμών και το Βιβλίο: Ο Κύκλος της Φύσης του Ερνστ Χάμμες, εκδόσεις Πύρινος Κόσμος)παίρνοντάς τους με τη μορφή ΕΜ1.

Σύμφωνα με τον ερευνητή καθηγητή Τζερόεν Ράες του πανεπιστημίου Vrije των Βρυξελλών: "βασικά, οι άνθρωποι είμαστε μια αποικία βακτηρίων που περπατάει!".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου