Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

ΟΤΑΝ ΣΠΕΡΝΕΙΣ ΑΝΕΜΟΥΣ, ΘΕΡΙΖΕΙΣ ΘΥΕΛΛΕΣ…



Στις 17/1/13 συνέβη ένα πρωτοφανές για τα δεδομένα της Κέρκυρας γεγονός που συγκλόνισε την τοπική κοινότητα και ολόκληρη την ακαδημαϊκή κοινότητα. Δεν πιστεύαμε στα μάτια μας όταν το απόγευμα της ίδιας ημέρας μια διμοιρία ΜΑΤ εισέβαλε στο κτήριο της Πρυτανείας και συνέλαβε 28 φοιτητές, στην πλειοψηφία τους κοπέλες.
Όλα άρχισαν όταν το μεσημέρι, μετά την ορκωμοσία που γινόταν στο κτήριο της πρυτανείας, φοιτητές του τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας θελήσαμε να έρθουμε σε επαφή με τις Πρυτανικές Αρχές, προκειμένου να συζητήσουμε για το εξάμηνο εξωτερικού, το οποίο με υπουργική απόφαση έγινε προαιρετικό αντί για υποχρεωτικό υποβαθμίζοντας το τμήμα και τις σπουδές μας. Η απόφαση ελήφθη ερήμην του τμήματος και θέλαμε η Πρυτανική Αρχή να εκφράσει τη στάση της σχετικά με αυτό το κρίσιμο ζήτημα και παράλληλα να διεκδικήσουμε επαρκή χρηματοδότηση. Ήταν η μοναδική μας ευκαιρία να μιλήσουμε με την πρύτανη, καθώς ήταν από τις λίγες φορές που οι πόρτες της Πρυτανείας ήταν ανοιχτές, λόγω της ορκωμοσίας. Ήμασταν αποφασισμένοι να παραμείνουμε στο κτήριο μέχρι να δεχθεί να μας δει, καθώς τα χρονικά περιθώρια για τις αιτήσεις του εξαμήνου μας είχαν στενέψει. Είναι αυτονόητο ότι δεν ασκήθηκε βία σε κανέναν, δεν απειλήθηκε κανείς, δεν προκλήθηκε καμία ζημιά στο χώρο, δεν επρόκειτο για κατάληψη καθώς η πόρτα παρέμενε ορθάνοιχτη μέχρι το βράδυ. Ασφαλίτες μπαινόβγαιναν και κυκλοφορούσαν ελεύθεροι από το μεσημέρι στο κτήριο, ενώ οι υπάλληλοι του πανεπιστημίου κρατούνταν όμηροι από την πρύτανη και τον αντιπρύτανη που είχαν κλειδωθεί στο γραφείο τους.
Οι ενέργειές μας ήταν απολύτως ειρηνικές και μόνος μας στόχος να μιλήσουμε με την πρύτανη. Οι άνωθεν εντολές ήταν πολύ ισχυρές (ας μην ξεχνάμε ότι η «κυρία» Σαλή ήταν στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Ν.Δ.) και με πολλή προσπάθεια η κατηγορία βρέθηκε. 7 παρά 10 το απόγευμα, την ώρα που κάναμε συνέλευση για το αν θα παραμείνουμε στο κτήριο, η πόρτα της αίθουσας άνοιξε και οι ΜΑΤατζήδες χωρίς να μας δείξουν την εισαγγελική εντολή, μας έσυραν κάτω στην κλούβα, πιάνοντας έναν συμφοιτητή μας απ’ το λαιμό και σέρνοντας τον στις σκάλες. Οι συλλήψεις μπορεί να ήταν 28, αλλά τα άτομα που ήταν μέσα στο κτήριο ήταν πολύ περισσότερα. Η κλούβα έφυγε άρον άρον, την ώρα που πλησίαζε η πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις, ενώ οι ΜΑΤατζήδες φώναζαν «όσους πήραμε πήραμε, φεύγουμε γιατί έρχεται η πορεία».
Φτάνοντας πια στην ασφάλεια, επιτέλους μάθαμε την κατηγορία που μας απαγγέλθηκε. Η Σαλή (μέσω της γραμματέως της πάντα για να μη χαλάσει την εικόνα της) μας κατήγγειλε για «διατάραξη οικιακής ειρήνης». Βέβαια όπως έχουμε ήδη τονίσει και όπως έχει δει οποιοσδήποτε ήταν στο κτήριο κατά τη διάρκεια της ημέρας, δεν εμποδίσαμε την κίνηση κανενός, ούτε και μπήκαμε παράνομα. Το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας να μιλήσουμε με την πρύτανη ήταν να αποκτήσουν 22 φοιτήτριες και 6 φοιτητές φάκελο στην ασφάλεια, δηλαδή να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα και να τους τραβήξουν φωτογραφίες. Έξω από το κτήριο της ασφάλειας συγκεντρώθηκαν από την πρώτη στιγμή πάνω από εκατό άτομα: φοιτητές που δεν είχαν συλληφθεί, καθηγητές μας, αλληλέγγυοι από την πορεία, εκπρόσωποι σωματείων, άτομα από τον αναρχικό και τον ευρύτερο αριστερό χώρο.
Η εικόνα μιας κλούβας γεμάτη ως επί το πλείστον με φοιτήτριες, που ζητούσαν τα αυτονόητα, σίγουρα σόκαρε την τοπική κοινωνία, ωστόσο δεν είναι σε καμία περίπτωση ουρανοκατέβατη. Πρόκειται για πιστή εφαρμογή όχι μόνο του νόμου-πλαίσιο, αλλά του συνόλου της πολιτικής που θέλει το λαό υποταγμένο, να μη μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Το σύστημα εδώ και καιρό δείχνει τα δόντια του. Καταστέλλει την όποια δίκαιη συλλογική αντίδραση με τον πιο ωμό και απροκάλυπτο τρόπο. Είναι αρκετό να σκέφτεσαι διαφορετικά από το σύστημα και να διεκδικείς όσα σου ανήκουν για να θεωρείσαι επικίνδυνος και να διώκεσαι. Ας μην ξεχνάμε ότι ο φασίστας Δένδιας με τον τρομονόμο έχει δείξει τις διαθέσεις του: αναίτιες προσαγωγές, εκκενώσεις καταλήψεων, σπάσιμο του ασύλου, ωμή βία κατά των διαδηλωτών.
Η ομοϊδεάτισσα του Δένδια, «κυρία» Σαλή – Παπασαλή καθώς και ο «κύριος» Κάτσιος αντιπρύτανης οικονομικών έχουν φτάσει στο έσχατο σημείο ξεφτίλας. Αντί να δεχτούν να δουν τους φοιτητές τους για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, επέλεξαν να μας δουν να βγαίνουμε σηκωτοί από ένα πανεπιστημιακό κτήριο, θυμίζοντας μέρες χούντας. Ο τρόμος τους δεν θα περάσει. Δεν μας αφήνουν πια κανένα περιθώριο διαλόγου.
Να εξασφαλιστεί το υποχρεωτικό εξάμηνο εξωτερικού και η χρηματοδότησή του.
Οι ακαδημαϊκοί χώροι να είναι ανοιχτοί και ελεύθεροι για τους φοιτητές.
Καλούμε τους Συλλόγους Φοιτητών, διδασκόντων και διοικητικών υπαλλήλων να καταδικάσουν τα γεγονότα και να στηρίξουν τον αγώνα μας.
Στην τρομοκρατία της κυβέρνησης απαντάμε με συμμαχία των φοιτητών και των οικογενειών μας.
Απαιτούμε η φασιστική πρυτανική αρχή να παραιτηθεί τώρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου