Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Η ΔΗΜΑΡ στην εξουσία



Μπορεί ο Φώτης Κουβέλης να μιλά όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό για αξιοκρατία στο Δημόσιο, ωστόσο η ποσόστωση που προέκυψε από τη συμμετοχή του στην τρικομματική κυβέρνηση ήταν η ιδανική ευκαιρία για να τοποθετήσει δικά του στελέχη σε κρίσιμα πόστα του κρατικού μηχανισμού, σε ΔΕΚΟ, καθώς και σε μία από τις επτά αποκεντρωμένες διοικήσεις της χώρας.
Εξάλλου, μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης τον περασμένο Ιούνιο και με το που αποφάσισαν οι τρεις κυβερνητικοί εταίροι πώς θα γίνει η… μοιρασιά, εκατοντάδες ήταν τα βιογραφικά σημειώματα που είχαν αποσταλεί στα γραφεία της ΔΗΜΑΡ από ενδιαφερόμενους να προωθηθούν από την Αγίου Κωνσταντίνου σε κάποια γραμματεία υπουργείου...

Το ενδιαφέρον είναι ότι ακόμη και όσοι διαφώνησαν εξαρχής με τη συμμετοχή της ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση Σαμαρά, όχι μόνο δεν έκαναν πίσω στο θέμα της στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού από συντρόφους τους, αλλά συμμετείχαν και σε σχετική επιτροπή, που θα αποφάσιζε ποια από τα στελέχη του κόμματος, αλλά και φίλα προσκείμενα στη ΔΗΜΑΡ, θα αξιοποιούνταν!

Για παράδειγμα, ο
Ανδρέας Νεφελούδης, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής, αλλά και ένας εκ των ιδρυτών του «περίφημου» Αριστερού Δικτύου, στο οποίο ανήκουν και οι δύο πρόσφατα διαγραφέντες βουλευτές, Οδυσσέας Βουδούρης και Πάρις Μουτσινάς, είχε αναλάβει τότε επικεφαλής αυτής της επιτροπής.

Το μέλι είναι… γλυκό

Πάντως, σε συνεδρίαση της Εκτελεστικής Επιτροπής εκείνο το διάστημα είχε εκφραστεί από πολλά στελέχη του κόμματος η ανησυχία ότι οι πολίτες θα μπορούσαν να σχηματίσουν αρνητική άποψη για τη ΔΗΜΑΡ, με τη λογική ότι ακολουθεί και εκείνη τα βήματα του παλαιού δικομματισμού (Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ), για να βολέψει δικά της παιδιά. Γι’ αυτό, έργο της επιτροπής ήταν να φροντίσει ώστε να είναι αξιοκρατικές και… άνευ υποψίας κομματισμού οι προτάσεις του κόμματος!
Προς τι η αγωνία, άγνωστον! Αφού τα στελέχη της λεγόμενης «ανανεωτικής αριστεράς» εδώ και χρόνια έχουν κατακλύσει κρίσιμα πόστα, όχι μόνο στον στενό δημόσιο τομέα, αλλά και στα πανεπιστήμια, σε φορείς κ.λπ. Εξάλλου, τόσο οι Νεοδημοκράτες όσο και οι ΠΑΣΟΚοι φρόντιζαν πάντα να διορίζουν, μαζί με τα δικά τους παιδιά βεβαίως, και μπόλικους… «ανανεωτικούς» αριστερούς για «ξεκάρφωμα»!

Η επιθυμία της ΔΗΜΑΡ, λοιπόν, ως προς τη διαδικασία στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού ήταν εξαρχής να συμμετάσχει ενεργά, κυρίως σε φορείς των υπουργείων, όπου προΐστανται στελέχη που όρισε η ίδια, όπως το Διοικητικής Μεταρρύθμισης με υπουργό τον
Αντώνη Μανιτάκη, το Δικαιοσύνης με τον Αντώνη Ρουπακιώτη, το Υγείας με την υφυπουργό Φωτεινή Σκοπούλη, αλλά και αλλού.
Η αρχή έγινε με τη συγκρότηση της κυβέρνησης, με τους δύο Αντώνηδες στα προαναφερθέντα υπουργεία, αλλά και με τη Σκοπούλη στο Υγείας, η οποία είναι αδελφή του
Γιάννη Σκοπούλη, υψηλόβαθμου κομματικού στελέχους της ΔΗΜΑΡ στα Γιάννενα, ο οποίος δεν κατόρθωσε να εκλεγεί στις πρόσφατες εκλογές.
Στη συνέχεια, τοποθετήθηκαν σε γραμματείες υπουργείων συνολικά έξι στελέχη της ΔΗΜΑΡ: η
Άννα Αναγνωστοπούλου, μέλος του κόμματος, τοποθετήθηκε επικεφαλής της Γενικής Γραμματείας Εθνικού Κέντρου Δημόσιας Διοίκησης.

Γενικός Γραμματέας Έρευνας και Τεχνολογίας στο υπουργείο Ανάπτυξης ανέλαβε ο καθηγητής του ΕΜΠ
Βασίλης Μάγκλαρης, ο οποίος πρόσκειται στη ΔΗΜΑΡ και δραστηριοποιείται πολιτικά στον χώρο των ΑΕΙ, με την παράταξη της Αριστερής Μεταρρύθμισης (ΑΡΜΕ).

Γενική Γραμματέας Διά Βίου Μάθησης επελέγη το μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της ΔΗΜΑΡ
Ελένη Καραντζόλα, η οποία είναι επίκουρη καθηγήτρια στην Ιστορία της Ελληνικής Γλώσσας, στο Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αιγαίου.

Γενική γραμματέας του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής τοποθετήθηκε η πολεοδόμος - χωροτάκτης
Μάρω Ευαγγελίδου, μέλος του Τομέα Πράσινων Πολιτικών και Οικολογίας της ΔΗΜΑΡ.

Στο υπουργείο Ναυτιλίας, γενικός γραμματέας Νησιωτικής Πολιτικής και Αιγαίου ανέλαβε ο οικονομολόγος και επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αιγαίου
Γιάννης Σπιλάνης, ο οποίος είναι μέλος του κόμματος, ενώ ήταν υποψήφιος βουλευτής Λέσβου στις εθνικές εκλογές, αλλά δεν εξελέγη. Τέλος, ειδικός γραμματέας Κοινοτικών Πόρων και Υποδομών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανέλαβε ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, μέλος του Τομέα Οικονομικής και Κοινωνικής Πολιτικής της ΔΗΜΑΡ, μέλος της Συντονιστικής Γραμματείας του Αγροτικού Τμήματος, αλλά και υπεύθυνος του Αγροτικού Τμήματος του Περιφερειακού Οργάνου Κεντρικής Μακεδονίας του κόμματος.

Σε ό,τι αφορά τις επτά Αποκεντρωμένες Διοικήσεις της χώρας, για τις οποίες υπήρξαν γκρίνιες κυρίως από τη Ν.Δ. για την ποσόστωση που επιλέχθηκε ανάμεσα στα τρία κόμματα της συγκυβέρνησης, καθώς δύο πήρε το ΠΑΣΟΚ και μία η ΔΗΜΑΡ, μένοντας μόλις τέσσερις στη Ν.Δ., το κόμμα Κουβέλη στήριξε τον προερχόμενο από το ΠΑΣΟΚ, πρώην βουλευτή Πέλλας,
Ηλία Θεοδωρίδη, ο οποίος, στις τελευταίες εκλογές ήταν υποψήφιος με τη ΔΗΜΑΡ, χωρίς να εκλεγεί. Ο Θεοδωρίδης ανέλαβε την Αποκεντρωμένη Διοίκηση Ηπείρου - Δυτικής Μακεδονίας.
Για τις διοικήσεις των Οργανισμών, η ΔΗΜΑΡ επέλεξε κομματικά στελέχη, τα περισσότερα εκ των οποίων ανέλαβαν για πρώτη φορά καθήκοντα προέδρων σε δημόσιους Οργανισμούς. Έτσι, για διοικητής του ΝΑΤ προτάθηκε ο δικηγόρος
Γ. Θεοτοκάς, ο οποίος είχε θέσει υποψηφιότητα με τη ΔΗΜΑΡ στις τελευταίες εκλογές στη Χίο. Επίσης, για την προεδρία του ΕΦΕΤ ανακοινώθηκε πρόσφατα ο Γιάννης Τσιάλτας, εργαζόμενος στον Οργανισμό και στέλεχος της ΔΗΜΑΡ, καθώς και αδελφός της Σοφίας Τσιάλτα, κεντρικού στελέχους του κόμματος και υποψήφιας βουλευτού στον Πειραιά. Νέος πρόεδρος των ΕΛΤΑ ανέλαβε πρόσφατα ο προτεινόμενος από την Αγίου Κωνσταντίνου Κώστας Μελαχροινός.

Και να μην ξεχνάμε και τον
Κώστα Σπυρόπουλο, που είχε προτείνει η ΔΗΜΑΡ στη θέση του γενικού διευθυντή Τηλεόρασης της ΕΡΤ, ο οποίος πρόσφατα αποπέμφθηκε, προκαλώντας την έντονη ενόχληση του Φώτη Κουβέλη.


Το Ποντίκι

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου