Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τετάρτη, 30 Ιανουαρίου 2013

Ανησυχία εργαζομένων της ΔΕΥΑΜΒ Βόλου




 Δεν  κρύβουν  τον   προβληματισμό  τους   οι  εργαζόμενοι   της  ΔΕΥΑΜΒ  για   τα   σχέδια   της  κυβέρνησης  να   προχωρήσει  μέχρι  τον  Οκτώβριο    του  2013   στην  παραχώρηση   του   51%   των   μετοχών   της  Εταιρείας  Ύδρευσης  και  Αποχέτευσης  Θεσσαλονίκης  (ΕΥΑΘ)  σε   ιδιώτες.
Ο  Αντιπρόεδρος   του   Συλλόγου   Εργαζομένων  της  ΔΕΥΑΜΒ  Δημήτρης  Τιλελής,   μιλώντας  στον   ΤΑΧΥΔΡΟΜΟ,  σημείωσε   ότι  μετά   την    ΕΥΔΑΠ  και   την  ΕΥΑΘ  εκφράζονται φόβοι   ότι  σειρά  παίρνουν  οι   ΔΕΥΑ  όλης   της  χώρας.
Ο   έλεγχος   των   υδάτων σε  ιδιώτες,   πρόσθεσε  ο   κ. Τιλελής, από  ιδιώτες θα  έχει  μία   σειρά  από   παρενέργειες  όπως:  Αύξηση    των  τιμολογίων   που  στη  καλύτερη περίπτωση  για τον  καταναλωτή  θα  φτάσει   το 30%. Επιπλέον  αυτοί  που  απεργάζονται  τέτοια   σχέδια   θα  πρέπει  να  μας  πουν   από πού θα  πάρουν   τα  νερά; Από   το  Πήλιο  ή από  γεωτρήσεις;  Επιπλέον  το  τρίτο και  σημαντικότερο  είναι, όπως  σημειώνει   ο κ. Τιλελής,  ότι   μετά  το  έργο  που  έγινε  από  τη  Δημοτική  Επιχείρηση  Ύδρευσης  και  την  αντικατάσταση  των  αγωγών   ύδρευσης   του  Πολεοδομικού    Συγκροτήματος  Βόλου  σε  μήκος  200  χλμ. ποιος  θα    πληρώσει   το  τεράστιο  κόστος   για την  αντικατάσταση  των  αγωγών   στο   υπόλοιπο  τμήμα   της  πόλης που  είναι  από  αμιαντοσωλήνες   και  σιδηροσωλήνες;  Ο  ιδιώτης  ή ο  καταναλωτής;
Για  όλα   τα  παραπάνω, είπε  καταλήγοντας ο κ. Τιλελής,  ήμασταν  κατηγορηματικά  αντίθετοι   στην  εκχώρηση   δράσεων   της  ΔΕΥΑΜΒ  σε  ιδιώτες, ενώ  δεν   αφιστάμεθα  και  από την  άποψη   που  έχουμε   ως  εργαζόμενοι   ότι  εδώ και  χρόνια   η   στοχοποιημένη  απαξίωση  της  ΔΕΥΑΜΒ  από  συγκεκριμένα  κέντρα,   των   εργαζομένων  και των  παρεχόμενων    υπηρεσιών   από  τη   Δημοτική   Επιχείρηση  Ύδρευσης, έχουν  ως  στόχο  να   την  απαξιώσουν   στη   συνείδηση  της  κοινής   γνώμης, έτσι   ώστε  να  είναι ευχερέστερη   η  μεταβίβασή της  στους   ιδιώτες.

Η  ΕΥΑΘ
Σύμφωνα   με    δημοσιεύματα   τον  Οκτώβριο  του 2013  θα  έχει  περατωθεί   η παραχώρηση   του  51%  της  ΕΥΑΘ σε  ιδιώτες,  ενώ στόχος  του  ΤΑΙΠΕΔ είναι   η ολοκλήρωση  των  αποκρατικοποιήσεων    των ΔΕΚΟ  μέχρι   το τέλος  του  2014, επεσήμανε    ο  πρόεδρος   του  Ταμείου    για την  Αξιοποίηση  της  Ιδιωτικής Περιουσίας   του  Δημοσίου  (ΤΑΙΠΕΔ) Τάκης  Αθανασόπουλος, ενημερώνοντας  σχετικά  την  Επιτροπή  Οικονομικών  της   Βουλής.  Δεν  ιδιωτικοποιείται   το νερό ούτε τα δίκτυα, απάντησε   ο κ.  Αθανασόπουλος   στις  έντονες  και  σοβαρές  ενστάσεις   της  Αντιπολίτευσης. Ακόμη   οι   επικεφαλής   του   Ταμείου  δεσμεύθηκαν    για  επίσπευση   του έργου  του, καθώς  όπως  είπαν   η μέχρι  τώρα πορεία  των  αποκρατικοποιήσεων  δεν ικανοποιεί  την τρόικα.
Ο κ. Αθανασόπουλος  μαζί   με   το Διευθύνοντα   Σύμβουλο   του ΤΑΙΠΕΔ Γιάννη  Εμίρη  αντιμετώπισαν   τις  επικρίσεις   της αξιωματικής  αλλά και  της   ελάσσονος μειοψηφίας στην   ιδιωτικοποίηση  των  υδάτων   της  Θεσσαλονίκης και κλήθηκαν  να   απαντήσουν  σε   σειρά  ερωτήσεων  και  παρατηρήσεων  που αφορούσαν   στην  αποκρατικοποίηση    του   74%   της   ΕΥΑΘ   που  έχει  ήδη παραχωρηθεί   στο ΤΑΙΠΕΔ.
Απέναντι  στην  επίκληση  εκ μέρους   του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσεων  του ΟΗΕ για το καθολικό δικαίωμα πρόσβασης   των  πολιτών  στην ύδρευση, αλλά  και των τετελεσμένων  από την  ιδιωτικοποίηση   του  νερού σε   χώρες   της  Λατινικής  Αμερικής, οι  δύο  προσκεκλημένοι   της  Επιτροπής  Οικονομικών  υπογράμμισαν  πως «δεν  παραχωρείται   το νερό ούτε  τα  βαριά  δίκτυα  μεταφοράς. Δεν παραχωρούνται   τα πάγια, αλλά  παραμένουν στην  ΕΥΑΘ  Παγίων».
  Σε   ερωτήσεις σχετικά  με το  τίμημα  της  πώλησης   της  ΕΥΑΘ και τις  πληροφορίες  περί  πώλησης   της  αντί   80 - 100 εκατ. ευρώ, ο κ. Αθανασόπουλος  ανέφερε   πως   το συμβούλιο     του ΤΑΙΠΕΔ έκρινε  προσφορότερη   την ιδιωτικοποίηση    του  51%  και  να   δοθεί    το  υπόλοιπο   23%   που  κατέχει   το  Ταμείο, για   ιδιωτικοποίηση  μελλοντικά   υπό  προσφορότερους  όρους.
ΑΝΤ. ΤΣΕΛΕΝΤΗΣ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου