Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Αντίσταση στην οικονομία της αγοράς



ΚΟΛΕΚΤΙΒΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Της Αφροδίτης Τζιαντζή

Δεν τους αρέσει η έκφραση «αφεντικά του εαυτού τους», γιατί επιχειρούν να υπερβούν τις σχέσεις αφεντικού-υπαλλήλου μέσα από οριζόντιες συλλογικότητες, χωρίς ιδιοκτησία και κέρδος. Δεν θέλουν να λέγονται συν-έταιροι, αλλά συν-εργαζόμενοι: «Αλλο κοινωνική αυτοδιαχείριση, άλλο επιχείρηση», γράφουν. Δεν καρπώνονται υπεραξία, αλλά πληρώνονται ίσο μισθό για ίση δουλειά.

Συνήθως δεν υπάρχει ιδιοκτησιακό μέρισμα, αλλά το όποιο πλεόνασμα προκύπτει μετά την πληρωμή των μισθών, επιστρέφει στο κοινό ταμείο ή στηρίζει αλληλέγγυα εγχειρήματα. Δεν έχουν αυταπάτες ότι είναι «νησίδες ελευθερίας» στον καπιταλισμό, αλλά φιλοδοξούν να στήσουν συνεργατικά δίκτυα αντίστασης στην οικονομία της αγοράς. Τέκνα της ανάγκης για επιβίωση αλλά και της επιθυμίας για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, οι συλλογικότητες εργασίας ή αλλιώς κολεκτίβες γεννιούνται, οργανώνονται, αλληλοϋποστηρίζονται, αντέχουν και αυξάνουν, σε πείσμα των Μνημονίων, της φτώχειας και της ανεργίας.

Την Κυριακή το βράδυ, στο φιλόξενο σπίτι της «Μεσοποταμίας» στο Μοσχάτο, μιας κίνησης πολιτών που δραστηριοποιείται πάνω από οχτώ χρόνια σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα, παρουσιάστηκαν εφτά κολεκτίβες εργασίας και αλληλέγγυοι συνεταιρισμοί. Ολες τους δημιουργήθηκαν μέσα στην κρίση, με την παλαιότερη, το καφενείο «Παγκάκι» στο Κουκάκι, να έχει διάρκεια ζωής δυόμισι χρόνια, ενώ η νεότερη, το Κοινωνικό Παντοπωλείο «Η Σέσουλα», εγκαινιάζεται σε δεκαπέντε ημέρες στα Εξάρχεια.

Οι νεοεμφανιζόμενες κολεκτίβες δραστηριοποιούνται υπό τη νομική μορφή του κοινωνικού ή αστικού συνεταιρισμού, εμπνέονται από τις αρχές της αλληλέγγυας οικονομίας και του δίκαιου εμπορίου, σέβονται τον παραγωγό, τον καταναλωτή και το περιβάλλον, ενώ ταυτόχρονα αυτοπροσδιορίζονται ως πειράματα επαναπροσδιορισμού των σχέσεων εργασίας και παραγωγής.

Οχτώ κολεκτίβες έχουν δημιουργήσει ένα στοιχειώδες δίκτυο αλληλοϋποστήριξης με σκοπό να το επεκτείνουν: «Οταν μας χαλάει ο υπολογιστής, τον φτιάχνουμε απέναντι «Στην Πρίζα»», λέει ο Ηλίας από τον «Συν Αλλοις», προμηθευτικό συνεταιρισμό αλληλέγγυου εμπορίου στο Θησείο. Oι «Εκδόσεις των συναδέλφων» εκδίδουν βιβλία συλλογικοτήτων και στηρίζουν οικονομικά εργατικούς αγώνες και συνεταιρισμούς. «Εκτός από την οικονομική επιβίωση και τα γραφειοκρατικά εμπόδια, το μεγάλο στοίχημα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις», μας λέει η Λόλα από το καφενείο «Περιβολάκι» στα Κάτω Πετράλωνα, που δημιουργήθηκε από απολυμένους από τον χώρο των ΜΜΕ. «Αν θες να μείνεις σε μια κολεκτίβα πρέπει να κατεβάσεις το εγώ σου», λέει η Ευγενία από το «Παγκάκι», περιγράφοντας πώς λειτουργούν οι τακτικές συνελεύσεις, που αποφασίζουν, με συναίνεση ή ομοφωνία, για τα πάντα, «από το τι καφέ θα σερβίρουμε ώς το τι στάση θα κρατήσουμε στις γενικές απεργίες».

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η πολυεθνική κολεκτίβα Leilimlei, εστιατόριο και πολιτιστικό κέντρο στου Γκύζη. Την ξεκίνησαν πριν από ενάμιση χρόνο πέντε πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία, και σήμερα συμμετέχουν τρεις Ελληνες, δύο Κούρδοι, ένας Τούρκος και ένας Σέρβος. «Πήρα την ιδέα από την Collective Courier, κολεκτίβα που σχημάτισαν συνάδελφοί μου μέλη του Σωματείου Βάσης Οδηγών Δικύκλου», λέει ο Κιαμίλ. «Δεν είναι μόνο μια πρόταση επιβίωσης αλλά μια κίνηση φιλοσοφική και αντικαπιταλιστική». Κάθε Τετάρτη έχει δωρεάν προβολή ταινίας και συζήτηση, κάθε Πέμπτη 6-8 το βράδυ δωρεάν μαθήματα τουρκικών, ενώ διοργανώνονται συζητήσεις για την πολιτική κατάσταση στην Τουρκία και το Κουρδιστάν.

Κοινό χαρακτηριστικό των συλλογικοτήτων εργασίας είναι οι προσιτές τιμές και η υψηλή ποιότητα των υπηρεσιών και των αγαθών. Δυστυχώς προς το παρόν μόνο το «Παγκάκι» καλύπτει πλήρως οικονομικά τα μέλη του. Οι υπόλοιποι δίνουν ένα συμφωνημένο κοινό ωρομίσθιο, με στόχο να αυξηθεί ώστε να καλύπτει βιοποριστικά κατά προτεραιότητα όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, εφαρμόζοντας τις αρχές της αλληλεγγύης μέσα στη συλλογικότητα. Οι λέξεις «δυσκολία», «πείραμα» και «ελπίδα» επανέρχονταν στα χείλη των ομιλητών, μαζί με το χαμόγελο και εκείνο το βλέμμα αναγνώρισης ανάμεσα σε ανθρώπους που μοιράζονται το κοινό στοίχημα ενός διαφορετικού τρόπου να ζεις και να εργάζεσαι.

…………………………………………………………………………………………………………………………………..

Πού θα τους βρείτε

-Καφενείο «Το Παγκάκι» – πεζόδρομος Γ. Ολυμπίου 17-19 Κουκάκι τηλ. 2130009927. pagkaki.org

-Καφενείο-Μεζεδοπωλείο «To Περιβολάκι» – Αθηναίου 7, πλατεία Ηούς Κάτω Πετράλωνα, τηλ. 2130237687

-Εστιατόριο-Πολιτιστικό Κέντρο Λείλιμ Λει: Bαλτινών 2 Γκύζη, τηλ. 2117009383, leilimlei.gr

-Εκδόσεις και Βιβλιοπωλείο Των Συναδέλφων: Ερεσού 35 Αθήνα, τηλ. 2103818840, ekdoseisynadelfwn.wordpress.com

-Κολεκτίβα Εργασίας για την Τεχνολογία «Στην Πρίζα», Nηλέως 36 Θησείo, τηλ. 2117802500, stinpriza.org

-Συνεταιρισμός Αλληλέγγυας Οικονομίας «Συν Αλλοις», Νηλέως 35 Θησείο, τηλ. 2103456681, synallois.org

-Κίνηση Πολιτών Μεσοποταμία – Mesopotamia.gr

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου