Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Από την ανακοίνωση «ανάληψης ευθύνης»



...
Το Mall, το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, χτίστηκε ως ολυμπιακό έργο σε έκταση που παραχωρήθηκε από το κράτος ως αντάλλαγμα στην 15ήμερη στέγαση δημοσιογράφων για τους ολυμπιακούς που παρεμπιπτόντως δεν έγινε ποτέ καθώς το έργο δεν είχε ολοκληρωθεί. Ο τρόπος που διαπλέκονται οι υπόγειες γέφυρες που οδηγούν στο πάρκινγκ του με τις γραμμές του ηλεκτρικού και του προαστιακού σιδηρόδρομου και τους οδικούς άξονες που οδηγούν σκοπίμως σε αυτό, μάλλον συμβολίζει το πως διαπλέκονται και οι οικονομικές με τις πολιτικές και δικαστικές εξουσίες. Αποτελεί έργο της εταιρίας Lamda Development που ανήκει στην οικονομική αυτοκρατορία Λάτση, που πλούτισε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.  
Ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενο ότι η επιλογή του συγκεκριμένου στόχου θα δώσει αρκετή τροφή για συκοφαντίες από την πλευρά της εξουσίας. Ήθελαν θύματα οι τρομοκράτες; Σκοπός τους η τρομοκράτηση της κοινωνίας; Και τι κατάφεραν, τι νόημα είχε όλο αυτό; Ποια ηθική και ποιες αξίες μπορεί να έχουν αυτοί οι άνθρωποι που για να χτυπήσουν ένα εμπορικό, ναι μάλιστα ένα εμπορικό! βάζουν σε κίνδυνο μικρά παιδιά;
Έτσι και αλλιώς εμείς ήμασταν πάντα από την άλλη πλευρά... και το ερώτημά μας είναι ποιες ξεφτισμένες αξίες και ποια παραπλανημένη ηθική ανέχονται την ύπαρξη εκτρωμάτων όπως το Mall; Ο στόχος φυσικά παρουσιάζεται σαν ένας οργανωμένος χώρος αναψυχής, ψώνια, βόλτες και ανάλατη διασκέδαση. Μία μικρή όαση στον σύγχρονο εφιάλτη. Είναι όμως πραγματικά αυτό;
Γιατί για εμάς πίσω από τις βιτρίνες που έσπασαν ξεδιπλώνεται μια διαφορετική ιστορία. Ένας οικονομικός κολοσσός που βολεύει διπλά την εξουσία και τον καπιταλισμό. Φέρνει χρήμα και ικανοποιεί την δίψα όλων αυτών των άπληστων μισάνθρωπων και από την άλλη βυθίζει στην απάθεια και την άγνοια με αντάλλαγμα λίγες στιγμές πλαστού συναισθήματος, ψεύτικης ικανοποίησης και ολοκληρωτικού ελέγχου.  Ένα καλοστημένο παραμύθι που εμποδίζει τους αδιάφορους που καταναλώνουν να κάνουν στον εαυτό τους την πολύ απλή ερώτηση: Η ταινία που βλέπω, το ποτό που πίνω, η μπλούζα που αγοράζω είναι όντως μια ακόμα αθώα και ξέγνοιαστη στιγμή της ημέρας μου;
Γιατί αν κάποιος ψάξει λίγο καλύτερα, θα βρει καλά κρυμμένα κομμάτια από ένα λίγο πιο αποκρουστικό παζλ, ένα ψηφιδωτό αίματος, πόνου, εκμετάλλευσης και σφαγών ανθρώπων από έναν άλλο κόσμο, ενός “κατώτερου θεού”. Γιατί αυτά είναι τα τέσσερα συστατικά της πολυπόθητης ανάπτυξης, και της οικονομικής ευημερίας. Αν λοιπόν κάποιοι επιμένουν να βλέπουν φανταχτερές βιτρίνες, πιασάρικες ταινίες και να επιδίδονται σε χαλαρές κουβεντούλες με δροσερό καφέ τότε η ευαισθησία τους και η ειλικρίνεια τους φτάνει μέχρι εκεί που φτάνουν τα μάτια τους. Για εμάς το mall και το κάθε mall είναι τεράστιο νεκροταφείο ανθρώπων και   αληθινών αξιών.  Για αυτό και το χτυπήσαμε…
…Το γεγονός ότι τα εμπορικά κέντρα γεμίζουν από κόσμο μόνο θλίψη μπορεί να μας προσφέρει.
Πλήθος ανθρώπων χαρίζει στον εαυτό του μια βόλτα σ' ένα εμπορικό κέντρο, μια απόδραση απ' τη βδομάδα της δουλειάς για τον  κόσμο των εμπορευμάτων. Με τις ελπίδες να ξεθωριάζουν πάνω στις ταμπέλες των τιμών.
Μπροστά απ' τις βιτρίνες τα βλέμματα ονειρεύονται αγορές, περισσότερα λεφτά και εν τέλει μελαγχολούν που δε μπορούν να αγοράσουν. Τα αντικαταθλιπτικά χάπια και οι βουτιές απ' τις ταράτσες δυστυχισμένων ανθρώπων δεν είναι θέμα στις ειδήσεις ή “ευαίσθητες" κοινωνιολογικές αναλύσεις. Είναι τα αποτελέσματα ενός εθισμένου κόσμου που όταν δεν έχει λεφτά για τη δόση του, αυτοκτονεί....




Φακδεμόλ: Ξεσκεπάζουμε την παρανομία από όπου κι αν προέρχεται

Πενήντα οκτώ χιλιάδες πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα διαθέσιμου ενοικιάσιμου χώρου, 90.000 τ.μ υπόγειων χώρων, 2100 θέσεις στάθμευσης... Ένα χωριό Τύπου που δεν ολοκληρώθηκε, ένα εμπορικό που απλώθηκε και μέχρι σήμερα έχει «εκκρεμότητες» με την δικαιοσύνη. Της Αναστασίας Γιάμαλη. 

Μια ιστορία θα σας πω, για ένα παράνομο εμπορικό. Ποιο άλλο από το Mall στο Μαρούσι, της Lamda Development, συμφερόντων - ποιών άλλων; Mα της οικογένειας Λάτση.  Α, και της HSBC Property Investements Ltd. 
Τότε λοιπόν, την εποχή της χαράς, του κομπασμού και της Εθνικής υπερηφάνειας των Ολυμπιακών αγώνων. Τότε που, το σύστημα δεν είχε καταρρεύσει ώστε να χρειαστεί  να συμμαχήσει όπως κάνει σήμερα. Τότε που το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία ήταν ακόμη αντίπαλοι. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ φώναζε μόνος του πως οι Ολυμπιακοί θα καταστρέψουν την οικονομία της χώρας. Τότε φύτρωσε ο σπόρος ενός μεγάλου σκανδάλου, που όταν μεγάλωσε, έγινε ένα τεράστιο εμπορικό. Τόσο τεράστιο, κι όμως τόσο αυθαίρετο, που το «ταρακούνησέ» μια κατσαρόλα... Ούτε χάρτινο νά ΄τανε...  Τότε μάθαμε, λίγο πιο απροκάλυπτα από ό,τι παλαιότερα (σημείο των τότε καιρών), ότι όταν το νομοθετικό πλαίσιο δεν βολεύει τον εκάστοτε επιχειρηματία, το νομοθετικό πλαίσιο αλλάζει.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά των Βαλκανίων, είναι το πρώην Χωριό Τύπου των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν υπηρχε στον αρχικό σχεδιασμό: προσετέθη για να φιλοξενήσει περί τους 6.000 δημοσιογράφους σε 75.000 τ.μ. (!) για 15 ημέρες. Τελικά φιλοξένησε 1.600 γιατί -ω του θαύματος!- δεν ήταν έτοιμο στην ώρα του. Έκανε μάλιστα εγκαίνια ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς! Για να μπορέσει να οικοδομηθεί το «απαραίτητο» χωριό Τύπου, κατασκευής Lamda Development, αυξήθηκε δύο φορές ο συντελεστής δόμησης, εντάχθηκαν τα 43 στρέμματα του ΟΕΚ στον Άγιο Θωμά Αμαρουσίου και στο υπό κατασκευήν οικοδόμημα, αγνοήθηκαν αποφάσεις του ΣτΕ και του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και χορηγήθηκε κατ΄ εξαίρεση οικοδομική άδεια. Στα περισσότερα από αυτά, το χεράκι του έβαλε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, κ. Βενιζέλος! Ας τσεκάρει το προσωπικό του αρχείο, αυτό που μας αποκάλυψε οτι κρατάει, και θα δει πως με δική του πρωτοβουλία εκδόθηκε η άδεια...
Ποιον να πρωτοευχαριστήσει η Lamda Development; Τον Λαλιώτη, την  Βάσω Παπανδρέου ή τον Βενιζέλο; Τον Παυλόπουλο, τον  Παναγιωτόπουλο ή τον Σιούφα, που εγκαινίασε στα τέλη Νοεμβρίου του 2005 το Athens Mall (για να προλάβουν τις χριστουγεννιάτικες αγορές του πόπολου, τότε που έπαιρνε ακόμη δώρο), με κινηματογράφους, αλυσίδες εστιατορίων και καφέ χωρίς άδεια λειτουργίας (άδεια εδόθη δύο χρόνια μετά τα εγκαίνια...); 
Ακόμη πιο αστείο είναι το γεγονός ότι  όλα αυτά ανήκαν στον ΟΕΚ μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006, οπότε μεταβιβάστηκαν «δόξη και τιμή» στη Lamda. Η δέσμευση ότι εκεί που είναι το πάρκινγκ θα κατασκευαζόταν πάρκο 80 στρεμμάτων χάθηκε κάπου στην διαδρομή μεταξύ Far East Pack και  Village. Να μην ξεχνάμε πως και το Golden Hall, πρώην Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης, παραχωρημένο στη Lamda (ναι, και αυτό είναι της οικογένειας Λάτση!) από την Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. Την εταιρεία που «διαχειρίζεται την κληρονομιά των Ολυμπιακών Αγώνων» που πλήρωσαν οι φορολογούμενοι. Το Golden Hall μόλις το 2011 κρίθηκε νόμιμο από την Ολομέλεια του ΣτΕ, παρά την αντισυνταγματικότητα της παραχώρησης, ανοίγοντας τον δρόμο, ως δεδικασμένο, για το Μall Athens και για τόσα άλλα...
Πενήντα οκτώ χιλιάδες πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα διαθέσιμου ενοικιάσιμου χώρου, 90.000 τ.μ υπόγειων χώρων, 2100 θέσεις στάθμευσης... Ένα χωριό Τύπου που δεν ολοκληρώθηκε, ένα εμπορικό που απλώθηκε και μέχρι σήμερα έχει «εκκρεμότητες» με την δικαιοσύνη.  Εμπρός, All in The Mall, Fun, Food, Fashion. Πηγαίνετε κι εσείς για μία shopping extravaganza κάτω από άσπρο τεχνητό φωτισμό, με ποπ μουσικούλες, κυλιόμενες σκάλες, πολυσινεμά, εποχικούς και επισφαλείς εργαζόμενους... 
Όπως καταδικάζουμε την τρομοκρατία να καταδικάζουμε και την Παρανομία... Ε;
Πηγή: Rednotebook

1 σχόλιο:

  1. Το Mall και ο ταχυδακτυλουργός των νόμων Βενιζέλος

    Πρωταγωνιστής της επικαιρότητας τις τελευταίες εβδομάδες είναι το θύμα των σκοτεινών σκευωριών, ο πάντα αθώος, έντιμος και κρυστάλλινος πολιτικός Ευάγγελος Βενιζέλος. Χθες, με τη βομβιστική επίθεση, στο κάδρο της επικαιρότητας μπήκε και το εμπορικό κέντρο Mall του ομίλου Λάτση.
    Τι σχέση έχει όμως ο Βενιζέλος με το Mall του Λάτση; Η απάντηση είναι, ότι η ύπαρξη του αμιγώς παράνομου και αυθαίρετου κατασκευάσματος Mall οφείλεται μεταξύ άλλων και στις γνωστές νομοθετικές ταχυδακτυλουργίες του τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου -πλέον δύσκολα βρίσκει κανείς νομιμοποιημένη παρανομία, προς όφελος της οικονομικής ελίτ, στην οποία να μην εμπλέκεται ο Βενιζέλος...
    http://tvxs.gr/news/user-post/mall-kai-o-taxydaktyloyrgos-ton-nomon-benizelos

    ΑπάντησηΔιαγραφή