Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2013

Από την ανακοίνωση «ανάληψης ευθύνης»



...
Το Mall, το μεγαλύτερο εμπορικό κέντρο στην Νοτιοανατολική Ευρώπη, χτίστηκε ως ολυμπιακό έργο σε έκταση που παραχωρήθηκε από το κράτος ως αντάλλαγμα στην 15ήμερη στέγαση δημοσιογράφων για τους ολυμπιακούς που παρεμπιπτόντως δεν έγινε ποτέ καθώς το έργο δεν είχε ολοκληρωθεί. Ο τρόπος που διαπλέκονται οι υπόγειες γέφυρες που οδηγούν στο πάρκινγκ του με τις γραμμές του ηλεκτρικού και του προαστιακού σιδηρόδρομου και τους οδικούς άξονες που οδηγούν σκοπίμως σε αυτό, μάλλον συμβολίζει το πως διαπλέκονται και οι οικονομικές με τις πολιτικές και δικαστικές εξουσίες. Αποτελεί έργο της εταιρίας Lamda Development που ανήκει στην οικονομική αυτοκρατορία Λάτση, που πλούτισε κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής.  
Ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενο ότι η επιλογή του συγκεκριμένου στόχου θα δώσει αρκετή τροφή για συκοφαντίες από την πλευρά της εξουσίας. Ήθελαν θύματα οι τρομοκράτες; Σκοπός τους η τρομοκράτηση της κοινωνίας; Και τι κατάφεραν, τι νόημα είχε όλο αυτό; Ποια ηθική και ποιες αξίες μπορεί να έχουν αυτοί οι άνθρωποι που για να χτυπήσουν ένα εμπορικό, ναι μάλιστα ένα εμπορικό! βάζουν σε κίνδυνο μικρά παιδιά;
Έτσι και αλλιώς εμείς ήμασταν πάντα από την άλλη πλευρά... και το ερώτημά μας είναι ποιες ξεφτισμένες αξίες και ποια παραπλανημένη ηθική ανέχονται την ύπαρξη εκτρωμάτων όπως το Mall; Ο στόχος φυσικά παρουσιάζεται σαν ένας οργανωμένος χώρος αναψυχής, ψώνια, βόλτες και ανάλατη διασκέδαση. Μία μικρή όαση στον σύγχρονο εφιάλτη. Είναι όμως πραγματικά αυτό;
Γιατί για εμάς πίσω από τις βιτρίνες που έσπασαν ξεδιπλώνεται μια διαφορετική ιστορία. Ένας οικονομικός κολοσσός που βολεύει διπλά την εξουσία και τον καπιταλισμό. Φέρνει χρήμα και ικανοποιεί την δίψα όλων αυτών των άπληστων μισάνθρωπων και από την άλλη βυθίζει στην απάθεια και την άγνοια με αντάλλαγμα λίγες στιγμές πλαστού συναισθήματος, ψεύτικης ικανοποίησης και ολοκληρωτικού ελέγχου.  Ένα καλοστημένο παραμύθι που εμποδίζει τους αδιάφορους που καταναλώνουν να κάνουν στον εαυτό τους την πολύ απλή ερώτηση: Η ταινία που βλέπω, το ποτό που πίνω, η μπλούζα που αγοράζω είναι όντως μια ακόμα αθώα και ξέγνοιαστη στιγμή της ημέρας μου;
Γιατί αν κάποιος ψάξει λίγο καλύτερα, θα βρει καλά κρυμμένα κομμάτια από ένα λίγο πιο αποκρουστικό παζλ, ένα ψηφιδωτό αίματος, πόνου, εκμετάλλευσης και σφαγών ανθρώπων από έναν άλλο κόσμο, ενός “κατώτερου θεού”. Γιατί αυτά είναι τα τέσσερα συστατικά της πολυπόθητης ανάπτυξης, και της οικονομικής ευημερίας. Αν λοιπόν κάποιοι επιμένουν να βλέπουν φανταχτερές βιτρίνες, πιασάρικες ταινίες και να επιδίδονται σε χαλαρές κουβεντούλες με δροσερό καφέ τότε η ευαισθησία τους και η ειλικρίνεια τους φτάνει μέχρι εκεί που φτάνουν τα μάτια τους. Για εμάς το mall και το κάθε mall είναι τεράστιο νεκροταφείο ανθρώπων και   αληθινών αξιών.  Για αυτό και το χτυπήσαμε…
…Το γεγονός ότι τα εμπορικά κέντρα γεμίζουν από κόσμο μόνο θλίψη μπορεί να μας προσφέρει.
Πλήθος ανθρώπων χαρίζει στον εαυτό του μια βόλτα σ' ένα εμπορικό κέντρο, μια απόδραση απ' τη βδομάδα της δουλειάς για τον  κόσμο των εμπορευμάτων. Με τις ελπίδες να ξεθωριάζουν πάνω στις ταμπέλες των τιμών.
Μπροστά απ' τις βιτρίνες τα βλέμματα ονειρεύονται αγορές, περισσότερα λεφτά και εν τέλει μελαγχολούν που δε μπορούν να αγοράσουν. Τα αντικαταθλιπτικά χάπια και οι βουτιές απ' τις ταράτσες δυστυχισμένων ανθρώπων δεν είναι θέμα στις ειδήσεις ή “ευαίσθητες" κοινωνιολογικές αναλύσεις. Είναι τα αποτελέσματα ενός εθισμένου κόσμου που όταν δεν έχει λεφτά για τη δόση του, αυτοκτονεί....




Φακδεμόλ: Ξεσκεπάζουμε την παρανομία από όπου κι αν προέρχεται

Πενήντα οκτώ χιλιάδες πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα διαθέσιμου ενοικιάσιμου χώρου, 90.000 τ.μ υπόγειων χώρων, 2100 θέσεις στάθμευσης... Ένα χωριό Τύπου που δεν ολοκληρώθηκε, ένα εμπορικό που απλώθηκε και μέχρι σήμερα έχει «εκκρεμότητες» με την δικαιοσύνη. Της Αναστασίας Γιάμαλη. 

Μια ιστορία θα σας πω, για ένα παράνομο εμπορικό. Ποιο άλλο από το Mall στο Μαρούσι, της Lamda Development, συμφερόντων - ποιών άλλων; Mα της οικογένειας Λάτση.  Α, και της HSBC Property Investements Ltd. 
Τότε λοιπόν, την εποχή της χαράς, του κομπασμού και της Εθνικής υπερηφάνειας των Ολυμπιακών αγώνων. Τότε που, το σύστημα δεν είχε καταρρεύσει ώστε να χρειαστεί  να συμμαχήσει όπως κάνει σήμερα. Τότε που το ΠΑΣΟΚ και η Νέα Δημοκρατία ήταν ακόμη αντίπαλοι. Τότε που ο ΣΥΡΙΖΑ φώναζε μόνος του πως οι Ολυμπιακοί θα καταστρέψουν την οικονομία της χώρας. Τότε φύτρωσε ο σπόρος ενός μεγάλου σκανδάλου, που όταν μεγάλωσε, έγινε ένα τεράστιο εμπορικό. Τόσο τεράστιο, κι όμως τόσο αυθαίρετο, που το «ταρακούνησέ» μια κατσαρόλα... Ούτε χάρτινο νά ΄τανε...  Τότε μάθαμε, λίγο πιο απροκάλυπτα από ό,τι παλαιότερα (σημείο των τότε καιρών), ότι όταν το νομοθετικό πλαίσιο δεν βολεύει τον εκάστοτε επιχειρηματία, το νομοθετικό πλαίσιο αλλάζει.
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά των Βαλκανίων, είναι το πρώην Χωριό Τύπου των Ολυμπιακών Αγώνων. Δεν υπηρχε στον αρχικό σχεδιασμό: προσετέθη για να φιλοξενήσει περί τους 6.000 δημοσιογράφους σε 75.000 τ.μ. (!) για 15 ημέρες. Τελικά φιλοξένησε 1.600 γιατί -ω του θαύματος!- δεν ήταν έτοιμο στην ώρα του. Έκανε μάλιστα εγκαίνια ένα χρόνο μετά τους Ολυμπιακούς! Για να μπορέσει να οικοδομηθεί το «απαραίτητο» χωριό Τύπου, κατασκευής Lamda Development, αυξήθηκε δύο φορές ο συντελεστής δόμησης, εντάχθηκαν τα 43 στρέμματα του ΟΕΚ στον Άγιο Θωμά Αμαρουσίου και στο υπό κατασκευήν οικοδόμημα, αγνοήθηκαν αποφάσεις του ΣτΕ και του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και χορηγήθηκε κατ΄ εξαίρεση οικοδομική άδεια. Στα περισσότερα από αυτά, το χεράκι του έβαλε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, κ. Βενιζέλος! Ας τσεκάρει το προσωπικό του αρχείο, αυτό που μας αποκάλυψε οτι κρατάει, και θα δει πως με δική του πρωτοβουλία εκδόθηκε η άδεια...
Ποιον να πρωτοευχαριστήσει η Lamda Development; Τον Λαλιώτη, την  Βάσω Παπανδρέου ή τον Βενιζέλο; Τον Παυλόπουλο, τον  Παναγιωτόπουλο ή τον Σιούφα, που εγκαινίασε στα τέλη Νοεμβρίου του 2005 το Athens Mall (για να προλάβουν τις χριστουγεννιάτικες αγορές του πόπολου, τότε που έπαιρνε ακόμη δώρο), με κινηματογράφους, αλυσίδες εστιατορίων και καφέ χωρίς άδεια λειτουργίας (άδεια εδόθη δύο χρόνια μετά τα εγκαίνια...); 
Ακόμη πιο αστείο είναι το γεγονός ότι  όλα αυτά ανήκαν στον ΟΕΚ μέχρι τον Φεβρουάριο του 2006, οπότε μεταβιβάστηκαν «δόξη και τιμή» στη Lamda. Η δέσμευση ότι εκεί που είναι το πάρκινγκ θα κατασκευαζόταν πάρκο 80 στρεμμάτων χάθηκε κάπου στην διαδρομή μεταξύ Far East Pack και  Village. Να μην ξεχνάμε πως και το Golden Hall, πρώην Κέντρο Ραδιοτηλεόρασης, παραχωρημένο στη Lamda (ναι, και αυτό είναι της οικογένειας Λάτση!) από την Ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. Την εταιρεία που «διαχειρίζεται την κληρονομιά των Ολυμπιακών Αγώνων» που πλήρωσαν οι φορολογούμενοι. Το Golden Hall μόλις το 2011 κρίθηκε νόμιμο από την Ολομέλεια του ΣτΕ, παρά την αντισυνταγματικότητα της παραχώρησης, ανοίγοντας τον δρόμο, ως δεδικασμένο, για το Μall Athens και για τόσα άλλα...
Πενήντα οκτώ χιλιάδες πεντακόσια τετραγωνικά μέτρα διαθέσιμου ενοικιάσιμου χώρου, 90.000 τ.μ υπόγειων χώρων, 2100 θέσεις στάθμευσης... Ένα χωριό Τύπου που δεν ολοκληρώθηκε, ένα εμπορικό που απλώθηκε και μέχρι σήμερα έχει «εκκρεμότητες» με την δικαιοσύνη.  Εμπρός, All in The Mall, Fun, Food, Fashion. Πηγαίνετε κι εσείς για μία shopping extravaganza κάτω από άσπρο τεχνητό φωτισμό, με ποπ μουσικούλες, κυλιόμενες σκάλες, πολυσινεμά, εποχικούς και επισφαλείς εργαζόμενους... 
Όπως καταδικάζουμε την τρομοκρατία να καταδικάζουμε και την Παρανομία... Ε;
Πηγή: Rednotebook

1 σχόλιο:

  1. Το Mall και ο ταχυδακτυλουργός των νόμων Βενιζέλος

    Πρωταγωνιστής της επικαιρότητας τις τελευταίες εβδομάδες είναι το θύμα των σκοτεινών σκευωριών, ο πάντα αθώος, έντιμος και κρυστάλλινος πολιτικός Ευάγγελος Βενιζέλος. Χθες, με τη βομβιστική επίθεση, στο κάδρο της επικαιρότητας μπήκε και το εμπορικό κέντρο Mall του ομίλου Λάτση.
    Τι σχέση έχει όμως ο Βενιζέλος με το Mall του Λάτση; Η απάντηση είναι, ότι η ύπαρξη του αμιγώς παράνομου και αυθαίρετου κατασκευάσματος Mall οφείλεται μεταξύ άλλων και στις γνωστές νομοθετικές ταχυδακτυλουργίες του τότε υπουργού Πολιτισμού Ευάγγελου Βενιζέλου -πλέον δύσκολα βρίσκει κανείς νομιμοποιημένη παρανομία, προς όφελος της οικονομικής ελίτ, στην οποία να μην εμπλέκεται ο Βενιζέλος...
    http://tvxs.gr/news/user-post/mall-kai-o-taxydaktyloyrgos-ton-nomon-benizelos

    ΑπάντησηΔιαγραφή