Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Διαβαζοντας το βιβλιο τοπικοποιηση...



Το παρακάτω γράμμα το πήρα από παλιό φίλο, με τον οποίο είχα χάσει επαφή τελευταία.
Το αναρτώ χωρίς σχόλια: 
Διαβαζοντας το βιβλιο τοπικοποιηση,εδωσα λυση σε ενα προβλημα που με απασχολουσε για πολλα χρονια.<<Πως να τυπωσω(χρημα)για(πρωτογεννεις προσωπικες αναγκες),να μην αποθηκευεται και μετα απο ενα συντομο χρονικο διαστημα να αυτοκαταστρεφεται>>.Φυσικα να ειναι νομιμο σε αποιαδηποτε χωρα και πολιτειακο καθεστως.Μεσα στο βιβλιο υπηρχε η λυση ξεκαθαρη και απλη.Το (νεο) νομισμα ειναι η ιδια η εργατικη δυναμη.Μια οικονομικη συνισταμενη που δεν εχει καθοριστει με ξεκαθαρους μαθηματικοοικονομικους τυπους ακομα και απο τον ιδιο τον Μαρξ,ουτε και απο τους αλλους κλασικους οικονομολογους(Ανταμς Σμιθ,Κευνς κ.λ.π).Αναφερω πρωτο τον Μαρξ,γιατι με ακριβεια καθορισε πολλες οικονομικες συνιστωσεις της οικονομικης δραστηριοτητας.Με πολυ απλα λογια,ο συγραφεας του βιβλιου,προτεινει μια οικονομικη ισοτητα.ΕΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ=ΕΝΑ ΜΕΡΟΚΑΜΑΤΟ.Μια ισοτητα που δεν αφηνει χωρο να ευδοκιμησουν παρασιτα,οπως,υπεραξια,υψιλες αποδοχες για γνωσεις υψιλων προδιαγραφων,κ.λ.π.Κλεινω το βιβλιο στην συγκεκριμενη σελιδα,το χαριζω και ουδεποτε το τελειωσα.Την αλλη μερα πηγαινω να ετελεσω μια οικοδομικη εργασια σε ενα οδοντιατρο.Η εργασια απαιτουσε 3 μεροκαματα.Οταν ηρθε η ωρα της πληρωμης,ζητησα απο τον εργοδοτη να με αποπληρωσει με οδοντιατρικη εργασια.Δεν του αφησα περιθωρια να αρνηθει-ηταν και γνωστος μου.Μετα απο 5 μερες ενας φιλος μου πηγε στον οδοντιατρο και εξαντλησε οδοντιατρικες εργασιες που αντιστοιχουσε στα 3 δικα μου μεροκαματα.Προς εκπληξη μου η οδοντιατρικες εργασιες αντιστοιχουσαν σε μεγαλυτερο χρηματικο ποσο απο τα 3 μεροκαματα που μου χρουστουσε,αν εγω πληρωνομουν για την εργασια που του παρειχα,συμφωνα με τους νομους της αγορας.Για 2 χρονια μελετουσα το συστημα και καθε μερα ανακαλυπτα την ορθοτητα του.Ανταλαξα γυρω στα 150 μεροκαματα τοσο για  προσωπικη εξυπηρετηση,οσο και για εξυπηρετηση γνωστων και φιλων.Εκεινο που με συγκινησε περισσοτερο,ειναι το γεγονος,πως,ανθρωποι με καθε ειδους επαγγελμα,απο ανειδικευτους εργατες  μεχρι πυρινικους φυσικους-και κυριολεκτω-δουλευαν σε εργασιες που ουτε στα πιο τρελα τους ονειρα ειχαν σκεφτει.Γιατροι φτιαχνανε λασπη,ανειδικευτοι εργατες σηκωναν τηλεφωνα σε πολυτελη γραφεια,δικηγοροι δουλευαν σε ψαροκαικα,ψαραδες οδηγουσαν κοπαδια με ζωα πανω σε ψηλα βουνα,πουτανες να σκαλιζουν κηπους,μουσουλμανοι μαζι με χριαστιανους να γλεντανε μαζι στο Πασχα και στο Μπαιραμικ.κ.λ.π.Πλεον δεν ειχα καμια αμφιβολια για την ορθοτητα του ενγχειραματος.Τα δυσκολα ομως κρυβονταν στην οργανωση του,σε Νομικο,Κοινωνικο,Πολιτειακο κ.λ.π επιπεδο.Σιωπηλα και με μεγαλη αγωνια  ατομα που ανηκανε σε μια μικρη τοπικη κοινωνια το υιοθετησαμε για τις προσωπικες μας αναγκες.Σας πληροφορω τα αποτελεσματα ηταν περα απο καθε προσδοκια θετικα.Μεγαλο ρολο στην αποτελεσματικοτητα του ενγχειρηματος επαιξε η ανεργια,που αυτη τη στιγμη,φτανει τα ορια που αγγιζει μια χωρα σε κατασταση πολεμικης εμπλοκης.Ο ελληνας και η χωρα μας,αυτην την ωρα,εχει αναγκει και μαλιστα αποζητα αυτον τον οικονομικο μηχανισμο.Για ενα και μονο λογο.Ειναι καθαρα αγροτοτουριστικη οικονομια που μαζι με τον πολιτισμο,που ειναι το μπαζουκας της ελληνικης οικονομιας,χρειαζεται μεροκαματα σε συγκεκριμενες περιοδους του χρονου.Αν οργανωθει και υποσθηριχθει Νομικα και Πολιτειακα,εγω προσωπικα πιστευω,πως αυτος ο μηχανισμος ειναι το λαδι στην ελληνικη οικονομια.Μια σκεψη-προταση που μπορω να προτεινω,ειναι:Τα μεροκαματα να εχουν διαρκεια ζωης 8 μηνες,μεσα σε αυτο το χρονικο διαστημα  μπορει να απαιτησει  ο δικαιουχος το μεροκαματο που του χρωστανε.Μετα την παροδο 8 μηνων,το μεροκαματο μεταφερεται στην τοπικη κοινωνια στην οποια ανηκει ο δικαιουχος,για να χρησιμοποιηθει για την εξυπηρετηση της τοπικης κοινωνιας,για ατομα αναξιοπαθουντα η για να ενισχυθουν αλλες ομορες τοπικες κοινωνιες.Π.Χ αν καποιος μου χρωσταει ενα μεροκαματο που εληγε στις 8 Μαρτιου μπορω να το απαιτησω μεχρι της 8 Νοεμβριου,αν λογω φορτου εργασιας αδυνατει να με εξυπηρετησει θα με αποπληρωσει χρηματικα με το αντιστοιχο μεροκαματο της προσφατης εργασιας.Αν οι τοπικοι συλογοι πολιτιστικοι,αθλητικοι κ.λ.π το προτεινουν στα μελη τους  θα προσφερουν παραγματικα πολυτιμες υπηρεσιες στην διαμορφωση μιας νοοτροπιας που θα εξυψωση την ποιοτητα ζωης της τοπικης κοινωνιας.Η ανεργια θα μειωθει στο ελαχιστο και θα εχουμε πραγματικη αναπυξει της κοινωνιας.

Κώστας Κούρος

Υ.Γ:Η συντροφικοτητα και η εξαλειψη ακραιων συμπεριφορων ειναι εκπληκτικη.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου