Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 18 Μαρτίου 2012

Του δημάρχου το πόμολο: ανακοίνωση του Δικτύου για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα(Κίνηση Βόλου)

Πριν από μερικές μέρες ομάδα συμπολιτών μας, μετά από απόφαση συνέλευσης, μπήκε σε
εγκαταλελειμμένο επί 27 χρόνια δημοτικό κινηματογράφο στην Ν. Ιωνία, και αφού καθάρισαν
το χώρο χωρίς να προξενήσουν ζημιά στο παραμικρό, διοργάνωσαν τριήμερο εκδηλώσεων με
προβολές, συζητήσεις, παιδικά θεατρικά παιχνίδια, συλλογική κουζίνα. Η πρωτοβουλία αυτή
βρήκε μεγάλη αποδοχή και συναίνεση από τους κατοίκους της γειτονιάς. Αμέσως μετά, ο
Δήμος Βόλου παρενέβη και σφράγισε την είσοδο του σινεμά, και όταν η συνέλευση την
ξανάνοιξε, ο Δήμος ζήτησε την συνδρομή της αστυνομίας. Έτσι, χτες το πρωί άνδρες της
ασφάλειας Βόλου εντόπισαν 4 νέους και νέες που κάθονταν σε πάρκο δίπλα στο παλιό σινεμά
και τους προσήγαγαν στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας.
Έκπληκτοι όσοι βρέθηκαν στο κέντρο της πόλης χτες το μεσημέρι, είδαν να ξεκινούν από το
αστυνομικό κτίριο 6 μηχανές με 12 άνδρες της ομάδας ΔΙΑΣ, με αναμμένες τις σειρήνες,
ακολουθούμενες από 2 κλούβες μεταγωγών, στη συνέχεια να μπαίνουν ανάποδα στο ρεύμα
κυκλοφορίας σε κεντρικό δρόμο της πόλης, να σταματούν μπροστά στο δικαστικό μέγαρο,
έχοντας διανύσει συνολικά 150 μέτρα, και να οδηγούν στον εισαγγελέα δεμένους πισθάγκωνα
με χειροπέδες και σπρώχνοντάς τους τούς 4 «επικίνδυνους κακοποιούς», ενώ δίπλα στα
δικαστήρια βρισκόταν παρατεταγμένη μια διμοιρία ΜΑΤ! Όταν μετά από ώρα αφέθηκαν
ελεύθεροι, μάθαμε ότι οι 4 παραπέμπονται σε δίκη στις 30/5 με την κατηγορία της
«διακεκριμένης φθοράς», αφού ο δικηγόρος του Δήμου κατέθεσε ότι δύο βίδες και ένα
πόμολο καταστράφηκαν στην προσπάθεια να παραβιαστεί η είσοδος του σινεμά.
Αμέσως μετά, δεκάδες αλληλέγγυοι πήγαν στο Δημαρχείο θέλοντας να διαμαρτυρηθούν στη
συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβούλιο που βρισκόταν σε εξέλιξη, αλλά στην είσοδο του
Δημαρχείου, μια διμοιρία ΜΑΤ με πλήρη εξοπλισμό, τους σταμάτησε. Για πρώτη φορά
απαγορεύτηκε σε πολίτες του Βόλου η παρουσία στις ανοικτές συνεδριάσεις του Δημοτικού
Συμβουλίου, την ίδια ώρα που ασφαλίτες βρίσκονταν μέσα στη συνεδρίαση, ενώ τα ΜΑΤ
συνέχιζαν να παραμένουν μέσα από την είσοδο και γύρω από το κτίριο του Δημαρχείου.
Είναι γνωστό ότι η πιο βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που έχει εφαρμοστεί στην Ελλάδα βρίσκει
πρόθυμους υποστηρικτές μεταξύ των τοπικών «αρχόντων». Είναι φανερό ότι η χτεσινή
«επίδειξη δύναμης» της αστυνομίας προσπαθεί να τρομοκρατήσει. Μάταια όμως! Για εμάς
είναι πασιφανές ότι «άρχοντες» και δυνάμεις καταστολής φοβούνται οι ίδιοι. Και σωστά
κάνουν. Φοβούνται, και έχουν δίκιο, ότι η λαϊκή οργή πλέον δεν τιθασεύεται, φοβούνται, και
έχουν δίκιο, ότι ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα ανατροπής «από τα κάτω» δεν θα αργήσει να
ξεσπάσει και στο πέρασμά του θα σαρώσει τα πάντα: την αποκρουστική κυβερνητική
πολιτική, την ίδια την κυβέρνηση των ανδρείκελων που υπηρετούν τράπεζες και κεφάλαιο,
τα καλογυμνασμένα ανεγκέφαλα ανθρωποειδή των κατασταλτικών μηχανισμών.
Βόλος, 17/3/2012

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου