Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 13 Μαρτίου 2012

Γεννόσημα φάρμακα Μύθοι και πραγματικότητα.

Το κείμενο του προέδρου του Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας το πήρα με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:

Ζούμε την εποχή των τεράτων, είχε πει παλαιότερα ο Γκράμσι, των τεράτων και των τερατουργημάτων, συνειδητοποιούμε εμείς οι μνημονιακοί ¨Έλληνες.
Σε αυτή την φοβερή εποχή, ξαφνικά, εν μέσω πτωχεύσεως του ελληνικού λαού, περικοπής των μισθών και συντάξεων, διάλυσης των ασφαλιστικών ταμείων και όλων των εργατικών δικαιωμάτων, εξαθλίωση του δημοσίου και ταμειακού συστήματος υγείας, μιλάμε όλοι για το φάρμακο. Πολιτικοί, γιατροί, φαρμακοποιοί, αδαείς έως μισθοφόροι δημοσιογράφοι, μπήκαν στο παιγνίδι του κοινωνικού αυτοματισμού σε ένα κυνήγι μαγισσών με σημαία την μείωση της φαρμακευτικής δαπάνης, με την φάλτσα ενορχήστρωση του υπουργείου υγείας, που προσφάτως και πρωτοφανώς κάνει και τον ντίλερ μιας ολόκληρης εμπορικής κατηγορίας προϊόντων
Σαν γιατροί οφείλουμε πρωτίστως στους ασθενείς μας, άρα και σε όλη την κοινωνία να δώσουμε ορισμένες επεξηγήσεις, γιατί το εξαιρετικό κομφούζιο που έχει δημιουργηθεί για το φάρμακο, είναι τεχνηέντως θολό, για να χάσουμε άλλη μια φορά τον στόχο που είναι η διάλυση της ίδιας μας της ζωής, που επιχειρείται τελευταία .
Χρήσιμοι είναι μερικοί ορισμοί και η χρησιμότητα τους κατά το δοκούν κάθε φορά.
1. Ιατρική πράξη. Ν 3418/2005 είναι εκείνη που έχει ως σκοπό την με οποιαδήποτε επιστημονική μέθοδο, πρόληψη, διάγνωση, θεραπεία αποκατάσταση της υγείας του ανθρώπου. Στην έννοια της ιατρικής πράξης περιλαμβάνονται ρητώς κατά τον νόμο η συνταγογράφηση, η διενέργεια παρακλινικών εξετάσεων και η χορήγηση ιατρικών πιστοποιητικών. Οποιαδήποτε πράξη παραποιεί τα ανωτέρω θεωρείται αντιποίηση ιατρικού επαγγέλματος, που τιμωρείται ποινικά.
2. Πρωτότυπο φάρμακο. Είναι το φάρμακο, προϊόν έρευνας συνήθως μεγάλων φαρμακευτικών εταιριών, που μετά από έγκριση από τους οργανισμούς φαρμάκων των ΗΠΑ η της Ευρωπαϊκής ένωσης, κυκλοφορούν κατά αποκλειστικότητα για 10 χρόνια {πατέντα}.
3. Γεννόσημο φάρμακο. Μετά την λήξη της πατέντας του πρωτοτύπου φαρμάκου μπορεί κάποια φαρμακευτική εταιρεία να το παράγει και να το διαθέτει, μετά από την διαδικασία που αναφέρεται πάρα κάτω.
4. Τιμή του φαρμάκου. Αποκλειστικά υπεύθυνοι για την τιμολόγηση των φαρμάκων όλων των κατηγοριών είναι το υπουργείο εμπορίου και ο ΕΟΦ. Το ότι το φάρμακο στην χώρα μας ήταν από τα ακριβότερα του κόσμου είναι προιόν «μόχθου» αποκλειστικά του κράτους.
5. Άδεια κυκλοφορίας γεννοσήμων. Ελλάδα. Υπεύθυνος είναι ο ΕΟΦ. Το πρώτο γεννόσημο μετά την λήξη της πατέντας, πρέπει να καταθέσει την λεγόμενη βιοισοδυναμία και την φαρμακοκινητική του μελέτη για να πάρει άδεια κυκλοφορίας. Τα εργαστήρια που δίνουν αυτές τις πιστοποιήσεις είναι μερικά στην ευρώπη και από ότι εικάζει ο νύν πρόεδρος του ΕΟΦ και στην ιατρική σχολή του πανεπιστημίου της Αθήνας. Το σημαντικότερο είναι ότι πιστοποιήτικό βιοισοδυναμίας υποχρεούται να έχει μόνο το πρώτο γεννόσημο που θα κυκλοφορήσει και όχι τα υπόλοιπα της σειράς και μόνο την πρώτη φορά., δηλαδή δεν γίνεται ξανά έλεγχος. Πρακτκά δεν ελέχεται αν περιέχει την αναγραφόμενη ουσία και την ανάλογη ποσότητα, ποτέ ξανά. Γενόσημα για κάποιων ευρέως διαδεδομένων φαρμάκων, κυκλοφορούν έως και 40, ενώ βιοισοδυναμία υποχρεούται να έχει μόνο το πρώτο. Η πλειοψηφία των γενοσήμων που κυκλοφορούν στην Ελλάδα δεν υπάρχουν στις αγορές της Ευρώπης, που οι έλεγχοι είναι αυστηρότεροι.
6. Οι έλληνες γιατροί γνωρίζουν πολύ καλά 3 ιδιαίτερους όρους για τις υποκατηγορίες των γεννοσήμων, που θα τις μοιραστούμε.
Α. Σωστό ελληνικό γεννόσημο. Από Ελληνικές φαρμακευτικές εταιρίες, γνωστές με την παρουσία τους χρόνια, με φάρμακα που έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη των γιατρών και των ασθενών. Αυτές συνήθως εξάγουν φαρμακά τους ενώ ταυτόχρονα απασχολούν αρκετό ελληνικό προσωπικό και σαφώς τα κέρδη τους ανακυκλώνονται, φανταζόμαστε στην χώρα μας.
Β. Γεννόσημα «φασόν» Από εταιρίες της μιάς βραδιάς, κάπου στα Λιόσια που έχουν κατακλύσει την αγορά και κινούνται με αδιαφανείς διαδικασίες αδειοδότησης και διακίνησης, Εδώ δεν βγάζουμε καμμία ευθύνη και από κάποιους επίορκους συναδέλφους που τα προωθούσαν αντί προμήθειας. Το να κάνεις μία εταιρία και να κυκλοφορήσεις ένα γεννόσημο σήμερα στην χώρα μας για ΠΧ ένα φάρμακο για την χοληστερίνη η το στομάχι είναι θέμα 30,000 ΕΥ και ενός συστήματος προώθησης σε νοσοκομεία η ιατρεία που θυμίζει όλη την πρόσφατη παθογένεια της χώρας μας.
Γ. Τριτοκοσμικά γεννόσημα. Παρασκεύη Ινδία, Μπαγκλαντές, Κίνα Γκάνα. Συνθήκες ανεξέλεκτες, παραγωγής, αποθήκευσης και μεταφοράς. Σε αντιπαραβολή με την παραπάνω κατηγορία, μειδιούμε σκεπτόμενοι τα εργαστήρια στα ανάλογα Λιόσια του Μπαγκλαντές. Αυτά κυκλοφορούν και στην Αγγλία, οι συμπολίτες μας δεν γνωρίζουν, ότι το Αγγλικό σύστημα ύγείας είναι από τα χειρότερα Ευρωπαικά, για τους ασθενείς φυσικά και ότι τα φάρμακα φτάνουν εκεί με κοντείνερς από την Ινδία, για ότι σημαίνουν αυτά για τα ενέσιμα αντιβιοτικά και και για τα υγρά φάρμακα. Να υπενθυμίσουμε τον σάλο με τις κινέζικες συσκεύες ορού και σύριγγες που κυκλοφορούν στα ελληνικά νοσοκομεία και ξαφνικά τα ξεχάσαμε. Την διακίνηση των τριτοκοσμικών γενοσσήμων κάνουν πολυεθνικές εταιρίες, κάποια εβραικών συμφερόντων TEVA κάποια ΜΥLAN, αλήθεια ποιά κυβερνητικά στελέχη ακούγεται ότι εκεί μετοχές…
7. Δραστική ουσία. Το αληθές φάρμακο. Οι έλληνες γιατροί, το θέλουν πραγματικά. Αυτή είναι και η πανεπιστημιακή μας εκπαίδευση. Μετά από την κατηγορία 5 και 6 που αναφέραμε παραπάνώ. Και την κακοπιστία του προκύπτει για την παρασκευή, τον έλεγχο ,την διακίνηση και την διάθεση αυτών των φαρμάκων εσείς ως υπεύθυνος για την ζωή, την διάγνωση, την θεραπεία αλλά και την παρακολούθηση των ασθενών σας, των παιδιών σας, του καρδιοπαθούς, του ψυχιατρικού ασθενούς η και του εαυτού σας του ίδιου, θα επιτρέπατε κακό γιατρό, φαρμακοποιό, υπάλληλο φαρμακείου, οικονομολόγο, τον μνημονιακό υπουργό μας, να σας θεραπεύσει….με μειοδοτικό διαγωνισμό στα φάρμακα.
8.¨Εκδοχα. Είναι οι ουσίες που συμπληρώνουν την δραστική ουσία για να φτιαχτεί το χάπι η η κάψουλα. Πρέπει να γνωρίζετε οι περισσότερες αλλεργίες στα αντιβιοτικά είναι από τα έκδοχα. Πολλά έκδοχα επηρεάζουν την φαρμακοκινητική των λοιπών φαρμάκων ειδικά σε ασθενείς με πολλές παθήσεις. Ελάτε στην θέση του παιδιάτρου, του παθολόγου η του εντατικολόγου που πρέπει να θεραπεύσει σοβαρές λοιμώξεις με αγνώστου ταυτότητας φάρμακα. Δεν ξεχάσαμε την τρομερή έκπτωση σοβαρού αντιβιοτικού, που με τόση λάμψη και επικοινωνιακό cresento παρουσίασε το υπουργείο το οποίο ποτέ δεν έφτασε ποτέ στην χώρα μας…
9. Φάρμακα off the pattend. Τα πρωτότυπα φάρμακα στην Ευρώπη και στην ΗΠΑ όταν λήξη η πατέντα τους, παίρνουν άλλη τιμή, ως γεννόσημα. Μόνο στην Ελλάδα δεν αλλάζουν τιμή. Αυτή η κατηγορία χρησιμοποιείται ευρέως από τα ελληνικά statiςtics. Στην Ελλάδα η χρήση των γεννοσήμων είναι 18% και ο στόχος που βάζει το υπουργείο είναι να πιάσουμε το 50% που έχουν στην Γερμανία, Το ευρωπαικό 50-70% χρήσης στα γεννόσημα, έχουν να κάνουν και με αυτά τα φάρμακα που στην χώρα μας καμμία τιμή δεν πέφτει για τους ευνόητους λόγους…
10. Ιατρικά συνέδρια και ταξίδια. Αγαπημένη καραμέλα της αντιιατρικής προπαγάνδας. Η συνεχιζόμενη ιατρική εκπαίδευση στα χέρια των φαρμακευτικών εταιριών με την ευλογία του κράτους. Τους δίνουν φοροαπαλλαγή, τους δίνουν εξαιρετικά ψηλές τιμές στην χώρα της Siemens και των υποβρυχίων που γέρνουν, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Δεν είμαστε του δόγματος μαζί τα φάγαμε και όποιες παραβατικές συμπεριφορές μακρά εμών και καταδικαστέες.
Ο δεκάλογος του ελληνικού φαρμάκου. Η αλήθεια είναι ότι η οροφή είναι 2,88 δις για την φαρμακευτική δαπάνη, αυτό επιτάσσει η τρόικα και όλα τα άλλα είναι αμαρτίες εν προφάσει. Λοιπόν οι έλληνες γιατροί γνωρίζοντας το πρόβλημα είναι υπέρ της οικονομίας, υπέρ της χρήσης των σωστών γεννοσήμων, είναι υπέρ της της επιστημονικώς σωστής διαχείρισης της ασθένειας, αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να κάνουμε έκπτωση στην υγεία των ασθενών μας . Το κείμενο μέχρι τώρα σκοπό είχε να δείξει ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με φανταζί εφυολογήματα, ούτε με αποφάσεις μερκελικού τύπου. Οι γιατροί και οι ασθενείς θα πορευτούν εκεί που επιτάσσει αυτή η σχέση, χωρίς εκβιασμούς, χωρίς εκπτώσεις, με γνώμονα μόνο το καθήκον, που δεν είναι τίποτε παραπάνω από την υγεία. Ας γίνει ο ΕΟΦ εργαλείο ελέγχου , ας βγει η σαβούρα από την επιφάνεια, η εμπιστοσύνη χτίζετε δεν διορίζετε, και μην ξεχνάτε ο αληθινά ασθενής σύμμαχο του έχει τον γιατρό και όχι τον πολιτικό.
Εσείς νομοθετείστε, απαγορέψτε, χειραγωγήστε, άλλωστε ο ρόλος σας είναι η συντήρηση της εξαιρετικής κατάστασης που εσείς μας φτάσατε. Δεν θα μας βρείτε αρωγούς.

Ματθαίος Δραμητινός
Πρόδρος ΙΣ Μαγνησίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου