Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Πέμπτη, 15 Μαρτίου 2012

Εκτός από φονιάδες και φοροφυγάδες;

Ανακοίνωση του Συλλόγου Ιντιφάντα με αφορμή την ερώτηση στη Βουλή για τα προϊόντα των παράνομων ισραηλινών εποικισμών
Ο Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό Ιντιφάντα χαιρετίζει την ενέργεια τριών βουλευτών (κκ. Κουράκης, Δρίτσας και Σακοράφα), να καταθέσουν στη Βουλή ερώτηση που ανοίγει στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, το τεράστιο ζήτημα των προϊόντων από τους παράνομους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, ισραηλινούς εποικισμούς.

Το πολιτικό αυτό διάβημα είναι αποτέλεσμα μακροχρόνιας δουλειάς και πιέσεων του παλαιστινιακού και ευρωπαϊκού κινήματος BDS (Μποϊκοτάζ – Απόσυρση Επενδύσεων – Κυρώσεις) και όσων το στηρίζουμε στην Ελλάδα.

Οι ισραηλινοί έποικοι, αφού κλέβουν τη γη, το νερό, τα σπίτια, την εργατική δύναμη και ενίοτε και τις ζωές των Παλαιστινίων, έχει αποδειχθεί ότι συστηματικά κλέβουν και τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (και κατά πάσα πιθανότητα και το ελληνικό).

Σοβαρή απάντηση εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης για το αν και ποιες ισραηλινές επιχειρήσεις των παράνομων εποικισμών κλέβουν το ελληνικό δημόσιο, φοροδιαφεύγοντας, και ταυτόχρονα εξαπατούν τους Έλληνες καταναλωτές, ακόμα δεν υπάρχει. Αφού το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, δήλωσε αναρμόδιο, η ερώτηση ξανατέθηκε σε 3 υπουργεία: Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Εξωτερικών και Οικονομικών. Αρχικά απάντησε το Υπ. Εξωτερικών μιλώντας θεωρητικά για το ήδη γνωστό νομικό πλαίσιο χωρίς να απαντά τι γίνεται στην πράξη. Θεωρεί δε ότι «οι εισαγωγές της Ε.Ε. από τις περιοχές αυτές είναι περιορισμένες και δεν κρίνεται ότι τα προϊόντα αυτά εισάγονται σε κλίμακα ικανή να δημιουργήσει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού». Λες και ο αθέμιτος ανταγωνισμός είναι θέμα ποσότητας και όχι ζήτημα παρανομίας!
Επιπλέον θεωρεί ότι «οι περιπτώσεις διαπίστωσης ανάλογων παραβιάσεων είναι μάλλον σπάνιες σε επίπεδο Ε.Ε.», ισχυρισμό που θα αντικρούσουμε αμέσως παρακάτω.
Το 2010 σε συζήτηση στο Βρετανικό κοινοβούλιο, η βουλευτής των Εργατικών Phyllis Starkey εκτίμησε ότι (παρότι η Βρετανία έχει σχετικά αυστηρότερες διαδικασίες) το 80% των προϊόντων από παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς εισέρχεται στη χώρα της χωρίς δασμούς. Ιδιαίτερη μνεία έκανε στην εταιρία καλλυντικών προϊόντων της Νεκράς Θάλασσας Ahava (η οποία εξάγει προϊόντα και στην Ελλάδα) και το πώς αυτή σκανδαλωδώς εμφανίζεται να εξάγει προϊόντα ως «από το Ισραήλ» ενώ είναι πασίγνωστο ότι παράγονται στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη. Αναφέρθηκε δε σε άρθρο του ισραηλινού περιοδικού για επιχειρήσεις «Globes» που ήδη από το 2006 εξηγούσε πως οι ισραηλινές επιχειρήσεις, τουλάχιστον όσες το όνομά τους δεν προδίδει την καταγωγή τους, αποφεύγουν με πολύ απλό τρόπο τους δασμούς δηλώνοντας μια διεύθυνση εντός Ισραήλ, ενώ τα προϊόντα παράγονται στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη. Επεσήμανε δε ότι οι ισραηλινοί παραγωγοί, οι ισραηλινοί εξαγωγείς και οι ισραηλινές αρχές, έχουν όλοι τους κοινό συμφέρον να εξαπατούν την Ευρωπαϊκή Ένωση ως προς την προέλευση των προϊόντων.
Σε ερώτηση στο Βρετανικό Κοινοβούλιο το Νοέμβριο του 2010, ανακοινώθηκε ότι οι καταγεγραμμένες περιπτώσεις «λανθασμένων» δηλώσεων προέλευσης για προϊόντα υπό τη συμφωνία ΕΕ. – Ισραήλ ήταν ως εξής: 2006: 127, 2007: 214, 2008: 20, 2009: 26, 2010 (μέχρι τότε):47.
Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Συντονιστικό Επιτροπών και Συλλόγων για την Παλαιστίνη (ECCP), διερεύνηση των δραστηριοτήτων του – τότε ημι-κρατικού – ισραηλινού εξαγωγέα αγροτικών προϊόντων Carmel Agrexco από το εμπορικό δικαστήριο του Μονπελιέ της Γαλλίας, που ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2011, αποκάλυψε ότι τα έγγραφα που συνόδευαν τα προϊόντα από εποικισμούς παρίσταναν ψευδώς ότι μέρος των προϊόντων των εποικισμών είχαν προέλευση μέσα από το Ισραήλ. Επιπλέον η διερεύνηση αποκάλυψε ότι προϊόντα των εποικισμών είχαν αναμιχθεί με προϊόντα προερχόμενα από το Ισραήλ και όλα μαζί είχαν χαρακτηριστεί ως προερχόμενα από το Ισραήλ.
Άρα τα περί σπανίων περιπτώσεων που ισχυρίζεται το Υπ. Εξ. είναι φληναφήματα.
Στη συνέχεια, κάποιες εβδομάδες αργότερα, ήρθε και η απάντηση εκ μέρους του Υπουργείου Οικονομικών. Αφού εξηγεί τις διαδικασίες, στο τέλος παραδέχεται ότι ήδη έχουν εντείνει τους ελέγχους και «από τα μέχρις στιγμής αποτελέσματα» τουλάχιστον μία «παρατυπία ψεύδους καταγωγής» έχει διαπιστωθεί. Και διαβεβαιώνει ότι «το αρμόδιο Τελωνείο έχει ακολουθήσει τις νόμιμες διαδικασίες προκειμένου να καταβληθούν οι διαφυγόντες δασμοί και φόροι». Φυσικά στην απάντηση του Υπουργείου ούτε καν αναφέρεται το όνομα της εταιρίας. Ούτε υπάρχει μέχρις στιγμής καμία κυβερνητική απάντηση ως προς το ζήτημα της εξαπάτησης, όχι πλέον των τελωνείων, αλλά των καταναλωτών, και ως προς το ζήτημα της σήμανσης των προϊόντων που προέρχονται από εποικισμούς.
Τέλος η απάντηση εκ μέρους του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, είναι «περί ανέμων και υδάτων»… Καμία αναφορά στα προϊόντα των παράνομων εποικισμών, καμία απάντηση για το ποια εταιρία φέρνει τώρα τα αγροτικά προϊόντα μετά την κατάρρευση της Agrexco που αποδεδειγμένα εξαπατούσε εξάγοντας προϊόντα εποικισμών. Καμία αναφορά στο αν γίνεται οποιαδήποτε προσπάθεια να ελεγχθούν τα ισραηλινά αγροτικά προϊόντα για να διαπιστωθεί αν κάποια προέρχονται από εποικισμούς. Το μόνο ενδιαφέρον στην απάντηση του ΥΠΑΑΤ είναι ότι εκθέτει το Υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, λέγοντας ότι συμμετείχε στα επιφορτισμένα για τις διαπραγματεύσεις με το Ισραήλ κοινοτικά όργανα, ενώ εκείνο είχε δηλώσει εξαρχής αναρμόδιο να απαντήσει στις κοινοβουλευτικές ερωτήσεις.
Οι Ισραηλινοί επιχειρηματίες συμπεριλαμβανομένου του ισραηλινού κράτους, που μας τους παρουσιάζουν κάποιοι ως τους σωτήρες μας σε καιρό πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης, μάλλον έχουν βάλει κι αυτοί το λιθαράκι τους στη χρεοκοπία του ελληνικού δημοσίου, εξαπατώντας και «φοροδιαφεύγοντας», δηλαδή μην πληρώνοντας τους δασμούς που οφείλουν.

Περιμένουμε να δούμε αν οι κυβερνήσεις των μνημονίων, των χαρατσιών και της φονικής λιτότητας, που εξοντώνουν καθημερινά τους Έλληνες εργαζόμενους θα έχουν την τσίπα να απαιτήσουν πίσω τα κλεμμένα από τις ισραηλινές κρατικές και ιδιωτικές επιχειρήσεις τώρα που φαίνεται να αποδεικνύεται ότι κλέβουν το ελληνικό δημόσιο.

Απαιτούμε κι εμείς ως Σύλλογος Ιντιφάντα από την ελληνική κυβέρνηση την άμεση παύση των εισαγωγών στην Ελλάδα, κάθε είδους προϊόντων εκείνων των ισραηλινών εταιριών των οποίων το σύνολο ή μέρος της παραγωγής προέρχεται από τους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς.
Εντάσσοντας αυτή μας την άμεση απαίτηση στο γενικότερο πάγιο αίτημά μας για διακοπή κάθε είδους σχέσης (οικονομικής, στρατιωτικής, πολιτιστικής κ.λπ.) με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ, μέχρις ότου σταματήσει ακριβώς να είναι απαρτχάιντ, σταματήσει την κατοχή και συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο.

(Ταυτόχρονα υπενθυμίζουμε ότι καλούμε τον ελληνικό λαό σε μποϊκοτάζ όλων των ισραηλινών προϊόντων καθώς και τον προϊόντων ξένων πολυεθνικών που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στηρίζουν ή κερδίζουν από την κατοχή και το απαρτχάιντ.)

Επειδή όμως δεν έχουμε αυταπάτες ότι η τωρινή ελληνική κυβέρνηση θα σπεύσει να ικανοποιήσει άμεσα τα παραπάνω αιτήματα, σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε ότι είναι αδιανόητο οι παράνομοι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο εποικισμοί, να εντάσσονται και σε καθεστώς «προνομιακής δασμολόγησης» !! Η (παράνομη) δασμολογική ελάφρυνση των εποικισμών αποτελεί επιπλέον κίνητρο για περαιτέρω επέκταση και πολλαπλασιασμό τους.
Αντίθετα θα πρέπει κάτι τέτοιο, αφού διαφαίνεται ότι συμβαίνει, να σταματήσει άμεσα. Οπότε όχι μόνο θα επιτευχθεί ισχυρό οικονομικό πλήγμα στους παράνομους εποικισμούς και τις επιχειρήσεις τους, αλλά και θα αποτραπεί η ύπαρξη οικονομικών κινήτρων για επέκταση και πολλαπλασιασμό τους.

Επίσης θεωρούμε αδιανόητο, μέχρις ότου απαγορευτούν πλήρως όλα τα προϊόντα εταιριών που δραστηριοποιούνται στους παράνομους ισραηλινούς εποικισμούς στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, (δηλαδή όλα τα προϊόντα εκείνων των ισραηλινών εταιριών των οποίων μέρος ή σύνολο της παραγωγής προέρχεται από τους εποικισμούς), αυτά να βρίσκονται στην ελληνική αγορά φέροντας παρανόμως την ένδειξη ότι προέρχονται από το Ισραήλ, εξαπατώντας τους Έλληνες καταναλωτές. Αντίθετα όχι μόνο αυτή η πρακτική θα πρέπει να σταματήσει άμεσα, αλλά θα πρέπει να επιβληθούν και κυρώσεις σε όσες εταιρίες μέχρι σήμερα έχουν εξαπατήσει το ελληνικό αγοραστικό κοινό.

Όχι στην φοροελάφρυνση των παράνομων ισραηλινών εποικισμών!
Μποϊκοτάζ στο Ισραηλινό Απαρτχάιντ !


Σύλλογος Αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό ΙΝΤΙΦΑΝΤΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου