Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

2ος χρόνος λειτουργίας Σ.πα.με.


Το να προτιμάς ένα προϊόν με μοναδικό κριτήριο την τιμή του, παραβλέποντας ή μη γνωρίζοντας ότι αυτό παράχθηκε 7000 χιλιόμετρα μακριά με παιδική εργασία και τρόπο παραγωγής εχθρικό προς το περιβάλλον είναι σαν να ψηφίζεις σε ένα παγκόσμιο δημοψήφισμα υπέρ της καταστροφής του περιβάλλοντος, υπέρ του να μεγαλώσουν τα εγγόνια σου δουλεύοντας απ' τα 6, υπέρ του να πεθαίνουν από καρκίνο οι άνθρωποι, υπέρ της οικονομικής δουλοποίησης της χώρας σου...
Βλέποντας αυτή τη πραγματικότητα δημιουργήσαμε πριν περίπου ένα χρόνο τη Σ.πα.με. Η Σ.πα.με είναι κατά κάποιο τρόπο ένα κατάστημα στο οποίο οι καταναλωτές ξέρουν πως αγοράζοντας κάτι “ρίχνουν” στο παραπάνω δημοψήφισμα αρνητική ψήφο.
Βασικές αρχές λειτουργίας του εγχειρήματος μας είναι η αλληλεγγύη, η συλλογικότητα, η διαφάνεια και ο εθελοντισμός. Όλες οι αποφάσεις παίρνονται απ' την συνέλευση, οι εργασίες μοιράζονται κατά το δυνατό, τα οικονομικά είναι παντελώς διάφανα όχι μόνο για τα μέλη αλλά και για τους πελάτες.
Αυτό που θέλαμε κατά κάποιο τρόπο να αποδείξουμε είναι ότι μπορούν να λειτουργήσουν σ'αυτόν τον τόπο συλλογικές προσπάθειες – και κυρίως στον πονεμένο τομέα της παραγωγής και διάθεσης των προϊόντων. Βασικός στόχος μας ήταν και είναι να εμπνεύσουμε παραγωγούς να κάνουν κ' αυτοί το ίδιο. Να δημιουργήσουν δηλαδή συλλογικές δομές ώστε καταφέρουν να ελέγχουν όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διάθεσης των προϊόντων τους.
Για να πετύχουμε τη λειτουργία αυτής της δομής παραμερίσαμε πλήρως το δικό μας οικονομικό συμφέρον. Κοιτάξαμε μόνο το συμφέρον του παραγωγού και του καταναλωτή. Το “κέρδος” από το ποσό της προσαύξησης στα προϊόντα καλύπτει μόνο τα λειτουργικά έξοδα του χώρου. Όλες οι εργασίες μελών τις σπάμε έχουν εθελοντικό χαρακτήρα. Αυτό το κάνουμε όχι γιατί προτείνουμε την απλήρωτη εργασία αλλά γιατί κάθε καινούρια ιδέα για να ριζώσει στην πράξη απαιτεί θυσίες – δεν γίνεται μόνο με θεωρίες. Δική μας θυσία λοιπόν είναι ο χρόνος – το μέρος απ' τις ζωές μας που προσφέρουμε.
Με μεγάλη μας χαρά είδαμε τον κόσμο να αγκαλιάζει την προσπάθεια μας και να τη στηρίζει. Η κίνηση στο “μαγαζί” διαρκώς αυξάνεται. Άτομα από όλες τις μεριές της Θεσσαλονίκης αλλά και από άλλες πόλεις (Καβάλα – Γιάννενα – Σέρρες) έρχονται να μας στηρίξουν αντικαθιστώντας όσο μπορούν τα προϊόντα του σούπερ – μάρκετ με τα αγαθά της Σ.πα.με.. Μετατρέπουν έτσι την απρόσωπη διαδικασία “πάμε για ψώνια” σε μια διαδικασία σχέσης με τον παραγωγό, ανταλλαγής ιδεών και γνώσεων . Οι παραγγελίες από τους παραγωγούς ολοένα πυκνώνουν και μεγαλώνουν σε ποσότητες. Φαντάζεται λοιπόν κανείς ότι αν υπήρχαν 3- 4 ακόμα “Σ.πα.με” σ' όλη την Ελλάδα θα ήταν αρκετές για να απορροφούν ολόκληρες τις παραγωγές κάποιων συνεταιρισμών και μεμονωμένων παραγωγών, να τους βγάλουν από το άγχος του πώς θα διαθέσουν την παραγωγή τους και να τους γλιτώσουν από τα “νύχια” των μεσαζόντων.
Με μεγάλη μας χαρά επίσης είδαμε η πρότασή μας να πιάνει τόπο και στους αγρότες καθώς μεμονωμένοι παραγωγοί της περιοχής Πολύγυρου Χαλκιδικής εμπνευσμένοι από την κίνησή μας ανοίγουν το καλοκαίρι συνεταιριστικό πρατήριο τύπου Σ.πα.με. στην περιοχή.

Ένας από τους παράγοντες που σχεδόν κατέστρεψε τον αγροτικό τομέα της χώρας μας είναι η έλλειψη συνεργασίας, συλλογικότητας και αλληλεγγύης. Αυτή την κατάσταση εκμεταλλεύτηκαν Έλληνες και ξένοι έμποροι και με τα χρόνια φτάσαμε στο σημείο να αγοράζουμε πανάκριβα ένα προϊόν το οποίο αγοράστηκε από τον παραγωγό σε εξευτελιστικά χαμηλή τιμή. Επίσης φτάσαμε στο σημείο να εισάγουμε λεμόνια και οι λεμονιές στην Άρτα να γίνονται ζούγκλες, να αγοράζουμε στη Θεσσαλονίκη λάδι Χαλκιδικής που έχει τυποποιηθεί στην Ισπανία και σ'άλλα πολλά παράλογα...
Η Σ.Πα.Με. είναι ένα συνεταιριστικό πρατήριο ειδών καθημερινής χρήσης. Λειτουργεί για τα προϊόντα ως η παρακαμπτήρια οδός του δρόμου των μεσαζόντων και έτσι έρχονται στον καταναλωτή σε καλύτερη τιμή.
Ως συλλογική προσπάθεια στηρίζουμε πρωτίστως τους συνεταιρισμούς που λειτουργούν βάσει συνέλευσης, με διαφάνεια, δίνουν καλύτερες τιμές στους παραγωγούς και σέβονται το περιβάλλον.
Ένας απ' τους στόχους μας είναι να φέρουμε σε επαφή παραγωγούς με σκοπό σύσταση νέων συνεταιρισμών και συνεταιριστικών πρατηρίων.
Στη βιτρίνα μας θα βρείτε τα γενικά έσοδα-έξοδα του πρατηρίου καθώς και έναν κατάλογο που αναλυτικά θα αναφέρει τις τιμές όλων των προϊόντων- το κέρδος μας και το τι πηγαίνει στον συνεταιρισμό/ παραγωγό.
Επειδή θέλουμε να ξέρουμε υπό ποιες συνθήκες παράγονται τα προϊόντα που καταναλώνουμε και επειδή πλέον έχουμε πολλές αμφιβολίες περί της βιολογικότητας των βιολογικών προϊόντων, προτείνουμε και κάνουμε πράξη μια άμεση σχέση εμπιστοσύνης καταναλωτή- συνεταιρισμού/παραγωγού. Πράγμα που μας δίνει την δυνατότητα να παρακάμψουμε κάποιες φορές και την πανάκριβη βιολογική πιστοποίηση και τυποποίηση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου