Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 1 Απριλίου 2013

Τώρα ξέρουμε...



Αλήθεια, εσείς θα αγοράζατε για το παιδί σας φρούτα από αυτές τις περιοχές και θα τις επιλέγατε για τις καλοκαιρινές σας διακοπές;
Η παραπάνω αφίσα δεν έχει καμία σχέση με την εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 27 Μαρτίου στον Καπνικό Σταθμό Κατερίνης, με θέμα τις  «Μεταλλευτικές δραστηριότητες και επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία». Μίλησαν τρεις καθηγητές από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης: Ο κ. Ζάγκας Χάρης, Καθηγητής στη Σχολή Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, ο κ. Παναγιωτόπουλος Κυριάκος, Καθηγητής Εδαφολογίας και ο κ. Μπένος Αλέξης, Καθηγητής της Κοινωνικής Ιατρικής & Υγιεινής Ιατρικής Σχολής.
Εμείς, οι πολίτες που παρακολουθήσαμε τις παρουσιάσεις των τριών καθηγητών, μετά την τρίωρη αυτή εκδήλωση, γίναμε σοφότεροι. Τώρα ξέρουμε, πως ο αγώνας ενάντια στα μεταλλεία χρυσού, αφορά όχι μόνον τους κατοίκους του Κιλκίς, της Θράκης και της Χαλκιδικής, αλλά τον κάθε έναν από εμάς ξεχωριστά, είτε είμαστε κάτοικοι της Πιερίας, της Λάρισας, των Ιωαννίνων ή της Κρήτης.
Τώρα ξέρουμε, πως για το ελληνικό κράτος δεν πρόκειται να υπάρξουν έσοδα, διότι τα κέρδη από τις μεταλλευτικές δραστηριότητες, βάσει χουντικού νόμου, καρπώνονται από την ανάδοχο εταιρεία.


Οι πολυδιαφημιζόμενες θέσεις εργασίας είναι απάτη! Πρόκειται για πρωτοφανές ψέμα που στοχεύει στην εκβιαστική συναίνεση σε μια κοινωνία καθημαγμένη από την ανεργία και τα μνημονιακά χαράτσια. Δεν είναι παρά χρηματοδοτούμενες από το ΕΣΠΑ θέσεις δίμηνης κατάρτισης ανέργων στις μεταλλευτικές διεργασίες, όπου για κάθε καταρτιζόμενο αντιστοιχεί επιδότηση 2.000 ευρώ για τον ίδιο και 4.240 ευρώ για την Ελληνικός Χρυσός. Μόνο το 30% των καταρτιζόμενων θα απασχοληθούν στη συνέχεια υποχρεωτικά από την εταιρεία για τέσσερεις μήνες! Στον αντίποδα αυτών των θέσεων, χιλιάδες άλλες θα χαθούν στην περιοχή καθώς πλήττονται ανεπανόρθωτα από τα μεταλλεία, γεωργία, μελισσοκομία, αλιεία και τουρισμός.
Τώρα ξέρουμε, πως η «επένδυση» αυτή πραγματοποιείται σε μια χώρα, χάρη στα «προσόντα» κάποιων πολιτικών νάνων της Χαλκιδικής και της Ελλάδος που έκαναν ελκυστική την πατρίδα μας για αρπαχτές τύπου ELDORADO! Οι εξορύξεις χρυσού θα σηματοδοτήσουν την οριστική καταστροφή ολόκληρης της Β. Ελλάδας!
Δείτε τις φωτογραφίες που συνοδεύουν την επιστολή αυτή! Από κάθε τόνο ορυκτού που θα βγάζουν από τα σπλάχνα της γης, ανατινάζοντάς την, αφού την αλέσουν και την αναμείξουν με διάφορες δηλητηριώδεις χημικές ουσίες, θα κερδίζουν 0,87 γραμμάρια χρυσού. Σύμφωνα με την Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων της ίδιας της εταιρείας, καθημερινά θα καταλήγουν 24.000 τόνοι δηλητηριασμένης γης σε δύο φράγματα ύψους 143 και 131 μέτρων. Που; Πάνω σε ένα ενεργό ρήγμα που έδωσε καταστροφικό σεισμό 7 ρίχτερ το 1932 και πρόσφατα, στις 4 Φεβρουαρίου 2013, σεισμό 4,5 ρίχτερ.
Προσέξτε το σύννεφο σκόνης στην αφίσα των διαμαρτυρόμενων Σουηδών. Από τις ανατινάξεις αυτές θα παράγονται καθημερινά 3.116 τόνοι σκόνης,  πλούσια σε (θειούχες) ενώσεις βαρέων μετάλλων: χαλκό, σίδηρο, μαγγάνιο, ψευδάργυρο, αντιμόνιο, αρσενικό, βάριο, κάδμιο, μόλυβδο, νικέλιο, υδράργυρος, χρώμιο.
Όπως όλοι μας γνωρίζουμε, η σκόνη φτάνει στη χώρα μας ακόμη και από την έρημο της Σαχάρας. Φανταστείτε λοιπόν, ποια θα είναι η γενικότερη υποβάθμιση της περιοχής της Β. Ελλάδας όταν η δραστηριότητα αυτή θα διαρκέσει συνολικά 11 χρόνια. Ποιος θα αγοράσει τα ακτινίδια, τα κεράσια, τις φράουλες της Πιερίας, τα μήλα και τα ροδάκινα της Ημαθίας, όταν γνωρίζει, πως μόλις μερικές δεκάδες χιλιόμετρα παραπέρα, μια εταιρεία θα σκορπά τον θάνατο στον αέρα; Ποιος τουρίστας θα έρθει να ξαπλώσει στις παραλίες του Θερμαϊκού; Αλήθεια, εσείς θα αγοράζατε για το παιδί σας φρούτα από αυτές τις περιοχές και θα τις επιλέγατε για τις καλοκαιρινές σας διακοπές;
Πολίτες όλης της χώρας, ενώστε της φωνές σας και αντισταθείτε! Καταστρέφεται ένα από τα ομορφότερα κομμάτια γης της ελληνικής επικράτειας. Οι εξορύξεις χρυσού της ELDORADO πρέπει να σταματήσουν! Ας πεινάσουμε! Ας μείνουμε φτωχοί! Ίσως κάποια μέρα, οι επόμενες γενιές, ικανότερες από τη δική μας, μια κοινωνία με λιγότερα πολιτικά τσογλάνια, να μπορέσει να ζήσει καλύτερα. Χωρίς τη γη που εμείς κληρονομήσαμε, οι επόμενες γενιές, με απόλυτη σιγουριά θα χρειαστεί να πάρουν το δρόμο της ξενιτιάς, γιατί τότε η «Ελληνικός Χρυσός» μαζί με τους ταγούς των κεφαλαιοκρατών, θα έχουν ολοκληρώσει την αρπαχτή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου