Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

UBUNTU(Αλληλεγγύη) στη φυλή των Μασάι

Bild
  Η κυβέρνηση της Τανζανίας ανακοίνωσε ότι σχεδιάζει να εκδιώξει χιλιάδες οικογένειες Μασάι από τη γη τους προκειμένου να φτιάξει ένα διάδρομο άγριας ζωής σε μία έκταση 1.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων στα σύνορα του εθνικού πάρκου του Σερενγκέτι. Οι Μασάι, μία από τις αρχαιότερες φυλές της Αφρικής, θα εκδιωχτούν από τα εδάφη του Loliondo, όπου  σχεδιάζεται να γίνει ο διάδρομος, χάνοντας έτσι την προγονική τους γη και την πρόσβαση στα βοσκοτόπια όπου έβοσκαν τα κοπάδια τους ζώντας τον πατροπαράδοτο νομαδικό βίο. Σήμερα, από τον πάνω από ένα εκατομμύριο πληθυσμό των Μασάι της Τανζανίας, τουλάχιστον 66.000 ζουν στα 4.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα της περιφέρειας του Loliondo. Ο σχεδιαζόμενος διάδρομος θα περιορίσει τη γη τους σχεδόν κατά 40%. Η ορεινή περιοχή του Loliondo εξαπλώνεται μεταξύ των δύο διαμαντιών της τουριστικής βιομηχανίας της Τανζανίας- στα δυτικά εκτείνεται το εθνικό πάρκο του Σερενγκέτι και στα νότια η προστατευόμενη περιοχή του Ngorongoro. Στα ανατολικά βρίσκονται τα αλατούχα εδάφη της λίμνης  Natron, ενώ στα βόρεια είναι τα σύνορα με την Κένυα.  Ο πρόεδρος της Τανζανίας Jakaya Kikwete δεν άφησε περιθώρια για παρεξηγήσεις όταν εσχάτως δήλωνε δημοσίως: »ο νομαδικός βίος δεν είναι παραγωγικός» (sic).

Η αποκαλυπτική αυτή δήλωση δείχνει ότι ο σκοπός της κυβέρνησης δεν είναι η προστασία της άγριας ζωής με την οποία, εξάλλου, οι ίδιοι οι Μασάι συνυπάρχουν επί αιώνες ζώντας σε κοινότητες οι οποίες σέβονται ως συντρόφους τα άγρια ζώα, προστατεύουν δε και συντηρούν το ευαίσθητο οικοσύστημα. Ο σκοπός είναι να »αναπτύξουν τουριστικά» την περιοχή, δίνοντας την προς εκμετάλλευση στην Ortello Business Corporation των Ενωμένων Αραβικών Εμιράτων, μία εταιρεία που εδρεύει στο Ντουμπάι και εξειδικεύεται στο σαφάρι για γαλαζοαίματους και βαθύπλουτους μεγιστάνες που δίνουν νόημα στη ζωή τους πυροβολώντας λιοντάρια και λεοπαρδάλεις. Το εμπόδιο στο τεκταινόμενο αναπτυξιακό όργιο είναι οι Μασάι, ο πολιτισμός τους και ο »αντιπαραγωγικός» τρόπος ζωής τους που εξασφαλίζει μεν σε αυτούς την αυτάρκεια αλλά δεν φέρνει βασιλικούς παράδες από τους πρίγκιπες και τους μονάρχες της Μέσης Ανατολής. Το 2009, όταν η κυβέρνηση προσπάθησε να εκκαθαρίσει την περιοχή για να την παραδώσει στους καυλοπυρέσσοντες κυνηγούς, οι Μασάι αντιστάθηκαν, συγκρούστηκαν με την αστυνομία και εκατοντάδες από αυτούς συνελήφθησαν και ξυλοκοπήθηκαν. Πέρυσι ελικόπτερα με VIP γαλαζοαίματους επιβάτες πετούσαν πάνω από την περιοχή και αποδεκάτιζαν τα πουλιά στα δέντρα φέρνοντας ένα εύγλωττο μήνυμα πολιτισμού στους οπισθοδρομικούς Μασάι. Πέρυσι,όταν διέρρευσε το σχέδιο, σχεδόν ένα εκατομμύριο ηλεκτρονικές υπογραφές συγκεντρώθηκαν από την οργάνωση Avaaz για την αποτροπή του. Όπερ και εγένετο. Το σχέδιο μπήκε προσωρινά στο ράφι. Μόλις ατόνησε, όμως, η διεθνής προσοχή, το σχέδιο ανασύρθηκε και η κοινότητα των Μασάι σε συνεργασία με την Avaaz σπεύδει και πάλι να συγκεντρώσει υπογραφές.  Αυτά συμβαίνουν στην Τανζανία, αλλά μη νομίσεις, αναγνώστη, ότι αφορούν μόνο τους Μασάι. De te fabula narratur (= για σένα μιλάει ο μύθος). Στην περίπτωσή μας έχουμε, αντί για κυνηγούς, χρυσοθήρες και άλλους πλιατσικολόγους γαβριασμένους επενδυτές.
Κώστας Τσόγιας
Κοινοποίησέ το!
Πηγή

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου