Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

“-Εσείς γιατί δεν πουλάτε φράουλες; -Γιατί έχουν αίμα. Εδώ και χρόνια.”



Απόγευμα στη λαϊκή Αμπελοκήπων, μαζεύουν πια. Απούλητες οι φράουλες. Παραγωγοί πουλάνε πια χύμα φράουλες, χωρίς να φαίνεται το όνομα του παραγωγού. Φράουλες Μανωλάδας απούλητες μέχρι το απόγευμα. Κρόσσια τα νεύρα τους, “φράουλες Μανωλάδας”, απούλητες και χύμα να μην μπορείς να δεις το όνομα του παραγωγού(γιατί άραγε;). Η τιμή στο ένα τρίτο. Κοντοστέκομαι, διαβάζω “φράουλες Μανωλάδας”, 1 ευρώ το κιλό. -Βλέπω είναι φθηνές πια οι φράουλες με αυτά που έγιναν. -…(κατεβάζει το κεφάλι) … -Από πού είναι; -Εντάξει από Μανωλάδα είναι.(σκέφτεται λίγο…)Για πες μου ποιο είναι το πρόβλημα; Μου ήρθε να του πω δεν έχουμε το ίδιο πρόβλημα…το δικό σου ας πούμε είναι που δεν πούλησες ούτε μία… -(Δε μιλάω τον κοιτάω και περιμένω) -Εγώ είμαι παραγωγός και δεν έχω καμία σχέση με όλα αυτά προχθές, εντάξει;Και για πες μου πού είναι το πρόβλημα, όχι πες μου πού είναι το πρόβλημα! -Σωστά,του λέω, το πρόβλημα δεν άρχισε προχθές από πιο πριν κρατάει. Ρωτάω τον διπλανό παραγωγό που δεν πούλαγε φράουλες: -Εσείς γιατί δεν πουλάτε φράουλες; -Γιατί έχουν αίμα. Εδώ και χρόνια. -Και βλέπω ότι τις πουλάνε χύμα σήμερα και όχι σε κεσεδάκια πλαστικά με το όνομα του παραγωγού επάνω. -Ναι παιδί μου γιατί τα ονόματα έχουν αίμα. Προχώρησα. Φράουλες απούλητες Μανωλάδας, αφού για κάποιους δε μετράνε οι άνθρωποι, ας μετρήσουν τα ευρώ που χάνουν.
 
φασίστας στη λαϊκή Εξαρχείων; όχι ευχαριστούμε !!! 
 
Αν και γκρίνιαζα είναι η αλήθεια, γιατί το κάλεσμα για παρέμβαση στη πλατεία Εξαρχείων είχε αργήσει χαρακτηριστικά, τελικά μαζευτήκαμε και πήγαμε. Κόσμος από διάφορους πολιτικούς χώρους, κάτοικοι Εξαρχείων όλοι. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν εξαιρετικά καλή και όλοι έλεγαν ότι στη Μανωλάδα οι φράουλες είναι των μαφιόζων. … Από όσο μπόρεσα να δω , δεν έπαιρνε κόσμος φράουλες. Να σημειώσω ότι από το πρωί , οι πάγκοι που πουλούσαν φράουλες είχαν αλλάξει 1-2 φορές όνομα. Στις 1 η ώρα το μεσημέρι φαίνεται ότι κάποιοι ξεψάρωσαν και είχαν βάλει ταμπελίτσα φόρα παρτίδα “φράουλες Μανωλάδας”. Όταν ο κόσμος της παρέμβασης έφτασε στο πρώτο πάγκο με φράουλες Μανωλάδας αφήσαμε κάποια αυτοκόλλητα και δώσαμε κείμενα σε περαστικούς. Ο σχετικά “σφίχτης” τύπος με το ψιλοξυρισμένο μαλλάκι τσαμπουκαλεύτηκε προσπαθώντας να ανοίξει συζήτηση. Είπε φωναχτά πως “καλά έκαναν και τους πυροβόλησαν γιατί πήγαν 40 σε 3″. Αμέσως άρχισαν να κράζουν οι πάντες, από το κόσμο της παρέμβασης μέχρι κυρίες που περνούσαν με τα καρότσια και άκουσαν τι έγινε και άρχισαν και αυτές να διαμαρτύρονται. Αφού το ζώον είχε φάει ήδη τις πρώτες φράουλες στη μάπα, φαίνεται ότι προσπάθησε να χρησιμοποιήσει τα “μεγάλα μέσα”:
 ”Φύγετε ρε από εδώ εγώ είμαι Χρυσή Αυγή…”
“Τι είπες ρε ότι είσαι…;”
“Χρυσή Αυγή είμαι ρε και φύγετε από εδώ,…καλά τους κάνανε και τους πυροβόλησαν…”
Δεν πέρασαν ούτε 5 δευτερόλεπτα και ο ναζί έμπορας έφαγε καπέλο ΟΛΟ το πάγκο με καμιά 20ρια κιλά φράουλες σε κεσεδάκια. Αφού είδε ότι αυτές οι μαλακίες στα Εξάρχεια δεν περνάνε και αφού όλοι ήταν εκτός εαυτού, κυνηγήθηκε και κρύφτηκε σε παρακείμενη έξοδο υπόγειου γκαράζ σαν καλό σκουλήκι που είναι. Προφανώς πίστευε ότι θα ψαρώναμε αλλά αντί για αυτό,πήρε το πρώτο του μάθημα κοινωνικής ιστορίας. Ακολούθησε πανδαιμόνιο με τον πρόεδρο -από ότι κατάλαβα- της λαϊκής να ρωτάει το κόσμο τι είπε το σκουλήκι και έγινε χαμός. Του κάναμε καταγγελία και πλέον ξέρει. Επίσης κάναμε ξεκάθαρο ότι πλέον ο ναζί έμπορας είναι ανεπιθύμητος στη περιοχή. Ακολούθησε η συνέχεια της παρέμβασης όπου ακόμα ένας τόλμησε να πει ότι “καλά έκαναν και πυροβόλησαν”. Έφαγε τις πατάτες τα κρεμμύδια και τα ραπανάκια που του ακολουθούσαν μαζί με μερικές ροχάλες και αποχώρησε υπό τους ήχους του “ΕΑΜ ΕΛΑΣ ΜΕΛΙΓΑΛΑΣ”. Αυτά τα ολίγα προς το παρόν.
ΟΥΤΕ ΣΤΙΣ ΛΑΙΚΕΣ ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΘΕΝΑ ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ .

υ.γ. μαλάκα πουθενά γαμώ τη χρυσή αυγή σου , βάλε και σαντιγύ πάνω σου μαλάκα, να σε φάει ο Μιχαλολιάκος για επιδόρπιο


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου