Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Θεσσαλονίκη: Δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ



Κατά της ιδιωτικοποίησης της Εταιρείας Ύδρευσης Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ) και υπέρ της διεξαγωγής δημοψηφίσματος με το οποίο θα κληθούν οι κάτοικοι της πόλης να απαντήσουν αν συμφωνούν ή όχι με την ιδιωτικοποίηση, τάχθηκε ομόφωνα το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Θεσσαλονίκης. Τη Δευτέρα πραγματοποιήθηκε κινητοποίηση έξω από τα κεντρικά γραφεία της ΕΥΑΘ ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της Εταιρείας.

Το κάλεσμα για την κινητοποίηση πραγματοποιήθηκε από το συντονιστικό πολιτών και φορέων «SOSτε το νερό». Η συγκέντρωση διοργανώθηκε με αφορμή τη λήξη της πρώτης φάσης που είχε δώσει το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), για την εκδήλωση μη δεσμευτικού ενδιαφέροντος για το 51% της ΕΥΑΘ, από επενδυτές. 
Τελικά  ενδιαφέρον για την εξαγορά της ΕΥΑΘ εκδήλωσαν τρία επενδυτικά σχήματα και μια Κίνηση που τάσσεται κατά της ιδιωτικοποίησής της. Πρόκειται για τη γαλλική Suez Environment, τη ΓΕΚ, τον Ιβάν Σαββίδη και την "Κίνηση 136", η οποία εναντιώνεται στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ και αντιπροτείνει την κοινωνική διαχείρισή της, μέσω συνεταιρισμών σε επιπεδο γειτονιάς….
Περισσότερα

Το Νερό Είναι Ανθρώπινο Δικαίωμα

water human rightGR
Καλησπέρα σας, ονομάζομαι Αρχοντόπουλος Γιώργος και εργάζομαι στην ΕΥΑΘ (ύδρευση αποχέτευση Θεσσαλονίκης). Είμαι και συνδικαλιστής. Τι να κάνω; Κάποιοι πρέπει να τρέξουμε. Πάντως, στις εκλογές κατεβαίνουμε χωρίς παρατάξεις (πλην του ΠΑΜΕ), ανεξάρτητα με το τι ψηφίζει ο καθένας, σε κοινό ψηφοδέλτιο, τώρα απολογούμαι που συνδικαλίζομαι, είδες που μας κατάντησαν παλιοί συνδικαλιστές και ΜΜΕ; Το Σωματείο μας έχει ξεκινήσει από το 2008 ένα αγώνα κατά της ιδιωτικοποίησης του νερού της πόλης μας.
Αν δε γνωρίζετε εμάς (το blog μας εδώ), σίγουρα έχετε δει την φωτογραφία του Γ. Παπανδρέου με το μπλουζάκι «ΕΥΑΘ, Δεν Πωλείται», δικό μας το μπλουζάκι, δικιά μας και η φωτογραφία.
Στις 28 Μάρτη, καλέσαμε ανοιχτή λαϊκή συνέλευση στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης (γέμισε, πάνω από 300 άτομα) από όπου και προέκυψε το Συντονιστικό Πολιτών και Φορέων SOSτε το ΝΕΡΟ.
Επειδή πολλοί είμαστε μέσα σε αυτό και μερικοί έχουν διαφορετική άποψη για το τι πρέπει να γίνει (κοινωνική διαχείριση, δημοτικοποίηση, κρατικό, κ.α) θέσαμε ως όρο ότι στόχος είναι πρώτα να το σώσουμε από τους βαρόνους του νερού και μετά αποφασίζουμε τι θα γίνει.
Ο διαγωνισμός από το ΤΑΙΠΕΔ έχει ήδη ξεκινήσει, Μεγάλη Δευτέρα κλείνει η πρώτη φάση, και υπολογίζουν, μέχρι Οκτώβρη, να έχει ξεπουληθεί.
Θέλουμε βοήθεια!
Αυτή την στιγμή ενημερώνουμε συμπολίτες μας, ζητάμε την διενέργεια Δημοψηφίσματος (όπως σε Ιταλία, Γερμανία, Βιέννη) απο τους Δήμους.
Ο αγώνας είναι δύσκολος, συνέταιρος της SUEZ είναι -ποιος άλλος;- ο Άκτωρας.
Η ΕΥΑΘ είναι κερδοφόρος, καθαρά 18 εκατομμύρια, 35 εκατομμύρια αποθεματικό, και την πουλάνε γύρω στα 100!
Της χρωστάνε περίπου 55, άρα, όπως καταλαβαίνετε, σε μια χρονιά τα βγάλανε τα λεφτά τους.
Φαντάζομαι, ως ευαισθητοποιημένος, γνωρίζετε αρκετά για την ιδιωτικοποίηση του νερού. Μας έκανε θέμα και ο Εξάντας (Αυγερόπουλος) θα παίξει γύρω στον Ιούνη.
Αυτά!
Σας ευχαριστούμε!

Το συντονιστικό Πολιτών και Φορέων SOSτε το ΝΕΡΟ, σας καλεί στα κεντρικά γραφεία της ΕΥΑΘ στο σιντριβάνι, στις 12:00 το μεσημέρι της Δευτέρας 29 Απρίλη.

Την Μ.Δευτέρα λοιπόν, ημέρα που κλείνει η πρώτη φάση του διαγωνισμού πώλησης του νερού της Θεσσαλονίκης σε ιδιώτες, θα πραγματοποιηθούν δρώμενα με βασικό θέμα την μη ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ. Θα υπάρχουν καλλιτεχνικές παρεμβάσεις, ομάδες παιδιών που θα ζωγραφίσουν για το νερό, ενημέρωση των συμπολιτών μας για τις συνέπειες τις ιδιωτικοποίησης.
Ενώ σε όλη της Ευρώπη οι εταιρείες ύδρευσης επιστρέφουν στο Δημόσιο, το ΤΑΙΠΕΔ συνεχίζει κανονικά τον διαγωνισμό πώλησης της ύδρευσης της Θεσσαλονίκης σα να μην γνωρίζει ότι το μοντέλο έχει αποτύχει εντελώς! Καλούμαστε λοιπόν εμείς να τους σταματήσουμε.
ΟΛΟΙ μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε.
ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της ΕΥΑΘ.
ΟΧΙ στη δημιουργία ιδιωτικού μονοπωλίου ύδρευσης.
Το ΝΕΡΟ είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό, δεν πωλείται! 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου