Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 15 Απριλίου 2013

Κάλεσμα στο Δημοτικό Συμβούλιο Πέλλας



                                                  Καλούμε όλους και όλες να παραβρεθούν
στο Δημοτικό Συμβούλιο Πέλλας την Τετάρτη 17-4-2013 ώρα 17:30 μ.μ., έξω από το Δημαρχείο για να καταθέσουμε ψήφισμα συμπαράστασης στον αγωνιζόμενο λαό της Χαλκιδικής, ξεκάθαρης αντίθεσης στην συνέχιση της μεταλλευτικής δραστηριότητας  της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στη Βόρεια Χαλκιδική και σε οποιοδήποτε σχέδιο επέκτασης των δραστηριοτήτων της στην περιοχή του Πάϊκου μας.

Στο όρος Κάκαβος της Β.Χαλκιδικής, εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια ένα ακόμα έγκλημα. Πιο συγκεκριμένα, η εταιρία Ελληνικός Χρυσός ΑΕ που ανήκει κατά 95% στην καναδική Eldorado Gold και κατά 5% στον όμιλο Άκτωρ του Μπόμπολα, έχει βάλει μπρος τη δημιουργία  εγκαταστάσεων εξόρυξης και επεξεργασίας των κοιτασμάτων χρυσού και χαλκού που υπάρχουν στην περιοχή. Για το σχέδιο αυτό προβλέπεται η δημιουργία ενός κρατήρα βάθους 400m και διαμέτρου 1200m σε απόσταση μόλις 2 χιλιομέτρων από το χωριό Μεγάλη Παναγιά και στην καρδιά του αρχέγονου δάσους της περιοχής, με την σπουδαία οικολογική σημασία. Πατώντας επάνω στο τεράστιο υπαρκτό πρόβλημα της ανεργίας, που οι πολιτικές τους δημιούργησαν, προσπαθούν να λεηλατήσουν την τοπική οικονομία και το πραγματικό χρυσάφι της περιοχής, που είναι οι θάλασσες, ο αγροτικός και κτηνοτροφικός τομέας, η αλιεία και φυσικά ο τουρισμός της πανέμορφης Χαλκιδικής, στο όνομα 1.300 ανθυγιεινών θέσεων εργασίας.
Η κυβέρνηση προκαλεί καθώς λειτουργεί σαν μπράβος της Eldorado και των συμφερόντων του ομίλου Μπόμπολα που στοχεύει σε κέρδη μέσα από τη λεηλασία του περιβάλλοντος, της τοπικής κοινωνίας και της οικονομίας. Αυτή είναι η ανάπτυξη που μας υπόσχονται: Καταστροφή παντού για να γεμίζουν οι τραπεζικοί λογαριασμοί του κεφαλαίου.
Η μάχη του λαού της Χαλκιδικής κορυφώνεται. Η κυβέρνηση ξεπέρασε κάθε όριο προχωρώντας σε νέες συλλήψεις τις πρώτες ώρες της Τετάρτης 10 Απριλίου. Μέσα στη νύχτα κουκουλοφόροι της αστυνομίας έσπασαν πόρτες και εισέβαλλαν σε σπίτια συλλαμβάνοντας κατοίκους της Ιερισσού μπροστά στα έντρομα μάτια των μελών της οικογένειάς τους. Η πρωτοφανής αυτή ενέργεια τρομοκράτησης ξεσήκωσε τη δίκαιη οργή των κατοίκων που απάντησαν με δυναμικές κινητοποιήσεις.
Αν η Ιερισσός είναι το «γαλατικό χωριό», σύμφωνα με τον κ. Δένδια, τότε η κυβέρνηση αποδέχεται το ρόλο του βάρβαρου εισβολέα και κατακτητή. Δεν είναι απομονωμένο χωριό η Ιερισσός, αλλά έχει την στήριξη και την αλληλεγγύη του καθενός που υποφέρει αλλά και αγωνίζεται.
 Ο λαός της Ιερισσού και της Χαλκιδικής έχει δικαίωμα να αγωνίζεται για το μέλλον των παιδιών και του τόπου του, για το μέλλον όλων μας. Αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να το σβήσει κανένας νόμος. Ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι την ανατροπή της βαρβαρότητας στη Χαλκιδική και σε όλη τη χώρα.
Μπορεί η Β. Χαλκιδική να φαντάζει μακριά, αλλά μάλλον δεν είναι. Ανάλογοι αγώνες δίνονται στην Αλεξανδρούπολη και το Κιλκίς. Το μεσο-μακροπρόθεσμο σχέδιο των εισβολέων είναι η επέκταση των δραστηριοτήτων τους σε ολόκληρη τη Μακεδονία και Θράκη, την οποία θέλουν σύντομα να χαρακτηρίσουν ως ΕΟΖ Ειδική Οικονομική Ζώνη, όπως ακριβώς συμβαίνει σε όλες τις υπό οικονομική κατοχή χώρες ανά τον κόσμο, όπου εισβάλουν οι εταιρείες εξόρυξης χρυσού και μεταλλευμάτων.

- Απαιτούμε τώρα την απελευθέρωση των συλληφθέντων και τον τερματισμό κάθε δίωξης.
- Να φύγουν οι δυνάμεις κατοχής από την περιοχή και να γίνουν δεκτά τα αιτήματα της συντριπτικής πλειοψηφίας των κατοίκων.
- Έξω οι χρυσοθήρες από τη Χαλκιδική και την ευρύτερη περιοχή.


Σχόλιο δικό μας:  το θέμα της εξόρυξης δείχνει καθαρά το ρόλο που πρέπει να έχουν οι τοπικές κοινωνίες σε σχέση με τους τοπικούς πόρους και την τοπική οικονομία. Μόνο η τοπική κοινωνία μπορεί να αποφασίσει -και όχι το κράτος, οι πολυεθνικές, το παγκοσμιοποιημένο μοντέλο "ανάπτυξής τους»-για το ποιό μοντέλο επιβίωσης θέλει, για το πως θα επιτύχει τον ποιοτικότερο και υγιεινότερο τρόπο καθημερινής ζωής των κατοίκων της. Φαίνεται επίσης καθαρά η ανάγκη για το ξεπέρασμα του αστικού κράτους σαν τρόπο διακυβέρνησης, της παγκοσμιοποίησης στην ανάγκη για οικουμενικότητα, του καπιταλιστικού μοντέλου ανάπτυξης στην πλανητική ανάγκη για αποανάπτυξη-τοπικοποίηση. Σε αυτό θα βοηθήσουν τοπικές «Ριζοσπαστικές Κινήσεις Πολιτών»-σαν τη παραπάνω- που θα μετατρέψουν τη σημερινή Τοπική Αυτοδιοίκηση σε θεσμό άμεσης δημοκρατίας

Η πρόταση του ψηφίσματος του Δικτύου Πολιτών:

ΣΧΕΔΙΟ ΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΔΗΜΟΥ ΠΕΛΛΑΣ
Περί επένδυσης της “Ελληνικός Χρυσός Α.Ε. ” στη Χαλκιδική

Ο Δήμος Πέλλας, είναι υπέρ των επενδύσεων που παράγουν πλούτο και δημιουργούν θέσεις εργασίας.
Η αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας, αποτελεί ζήτημα ύψιστης σημασίας.

Αυτή όμως η αξιοποίηση πρέπει να διέπεται από βασικές αρχές.
  • Ο ορυκτός πλούτος  της χώρας είναι λαϊκή περιουσία. Τα όποια οικονομικά οφέλη από την εκμετάλλευση του πρέπει να έχουν αποδέκτη τον Ελληνικό λαό.
  • Τα περιβαλλοντικά μέτρα προστασίας δεν μπορεί να περιορίζονται στις ελάχιστες δυνατές   απώλειες για τους πολίτες, και ουσιαστικά να πλήττεται η υγεία των κατοίκων της ευρύτερης       περιοχής ,να καταστρέφεται και να ανατρέπεται η γεωμορφολογία .
  • Να μην ακυρώνονται όλες οι υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες, γεωργία, κτηνοτροφία, τουρισμός, που αποτελούν πλουτοπαραγωγικές πηγές για την συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της περιοχής μας.
  • Για να είναι προς όφελος του κοινωνικού συνόλου δεν μπορεί να ασκείται παρά μόνο από Δημόσιο φορέα, με όλες τις σύγχρονες μεθόδους της Τεχνολογίας, που θα λαμβάνουν υπόψη τους το περιβάλλον και θα έχουν στο επίκεντρό τους τον άνθρωπο.

Επειδή στην μεταλλευτική δραστηριότητα της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός» στην Βόρεια Χαλκιδική:
  • Η παραχώρηση της εξόρυξης και επεξεργασίας χαλκού και χρυσού έγινε με αποικιοκρατικού τύπου σύμβαση, αποτελεί μέγιστο οικονομικό σκάνδαλο, γιατί παραδίδει τον ορυκτό πλούτο της περιοχής στο μεγάλο μονοπωλιακό κεφάλαιο, όχι απλώς χωρίς κανένα ουσιαστικό όφελος  για το ελληνικό κράτος, αλλά με βαριές συνέπειες στο περιβάλλον και στην ζωή των ανθρώπων, ώστε να θησαυρίζουν οι μονοπωλιακοί όμιλοι στην Ελλάδα και στο Εξωτερικό
  • Η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων δεν απαντά σε όλα τα ζητήματα και σε όλη την έκταση των δυσμενών επιπτώσεων, όχι μόνο στην Χαλκιδική και στην περιοχή μας, αλλά και στην πόλη και γενικά σε όλη τη Μακεδονία (τοξική σκόνη, ρύπανση της ατμόσφαιρας, καταστροφή διατροφικής αλυσίδας, διασφάλιση υδροφόρου ορίζοντα,   κ.λ.π.)
  • Η σχεδιαζόμενη επένδυση στην Β.Α. Χαλκιδική είναι τόσο μεγάλης κλίμακας που υπερβαίνει την φέρουσα ικανότητα της περιοχής. Μελέτες επιστημονικών φορέων, αλλά και πολλά ατυχήματα που έχουν συμβεί δείχνουν ότι η βλάβη είναι τεράστια και μη αναστρέψιμη.
  • Το επενδυτικό σχέδιο δεν είναι αειφόρο, αφού θα αλλάξει ριζικά τον ευρύτερο χαρακτήρα της περιοχής μας, που διαθέτει μοναδικό φυσικό περιβάλλον, ιστορικό τοπίο, μεγάλα περιθώρια ανάπτυξης του τουριστικού, αγροτικού και κτηνοτροφικού τομέα.
  • Αειφόρος ανάπτυξη – ανεξάντλητη πηγή πλούτου της ευρύτερης περιοχής, είναι η ολοένα αυξανόμενη τουριστική ανάπτυξη αυτής.
  • Οι προσφερόμενες θέσεις εργασίας, που εντέχνως προβάλλονται από την εταιρία, εκμεταλλευόμενη τις δύσκολες στιγμές που ζούμε, λόγω οικονομικής κρίσης, θα επιφέρουν κυρίως διχασμό στην τοπική κοινωνία και θα είναι πρόσκαιρες, οι επιπτώσεις όμως μόλυνσης του περιβάλλοντος της ευρύτερης περιοχής, θα είναι καταστροφικές και μόνιμες.

Για όλους τους παραπάνω λόγους το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Πέλλας, είναι αντίθετο στην συνέχιση της μεταλλευτικής δραστηριότητας  της εταιρείας «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ» στη Βόρεια Χαλκιδική και εκφράζει την άποψη ότι η κάθε μορφής οικονομικής σύμβαση και Μ.Π.Ε. για την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου, οφείλει να εξετάζεται με βάση την βούληση και το συμφέρον της κοινωνίας από την στιγμή που οι επιπτώσεις είναι άμεσες.

 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου