Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

ΟΙΚΟΓΙΟΡΤΗ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ, 23 & 24/6/2012

ΜΕ ΤΙΣ ΦΩΤΙΕΣ ΤΟΥ ΑΗ ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥ ΚΛΗΔΟΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΗΝΙΟΧΟΥ


Είμαστε μια ομάδα από το κοινωνικό και πολιτιστικό στέκι «παίρνω Αμπάριζα» που λειτουργεί στο Γαλάτσι εδώ και ένα χρόνο. Η ομάδα μας έχει σαν κύριο στόχο και φροντίδα της να κάνει γνωστές στο Γαλάτσι τις αρχές και τις ιδέες της αλληλέγγυας οικονομίας και να βοηθήσει να δημιουργηθούν σχετικές δομές σε τοπική βάση (ξεκινώντας από ένα τοπικό δίκτυο ανταλλαγών χωρίς μεσάζοντες), με την εμπλοκή των νοικοκυριών, των ανθρώπων της γειτονιάς, των τυχόν τυπικών ή άτυπων συλλογικοτήτων τους, των σχολείων κλπ.

Αποφασίσαμε να διοργανώσουμε ένα διήμερο πανηγύρι-οικογιορτή, στο «πάρκο Ηνιόχου», ένα δημόσιο χώρο 3,6 στρεμμάτων, τον οποίο η δημοτική αρχή φιλοδοξεί να μετατρέψει σε υπόγειο πάρκινγκ, για την προστασία του οποίου οι κάτοικοι αγωνίζονται εδώ και πολλά χρόνια, διαμορφώνοντας, φυτεύοντας και χρησιμοποιώντας τον παράλληλα σαν εστία ανθρώπινης επικοινωνίας της γειτονιάς τους.

Έτσι η οικογιορτή μας θα συμβάλει και στην προστασία του δημόσιου ελεύθερου χώρου και θα ενισχύσει το χαρακτήρα που του έχουν δώσει οι κάτοικοι. Μεταξύ των δραστηριοτήτων που συμβαίνουν εκεί, κάθε χρόνο στις 23 του Ιούνη αναβιώνει και το έθιμο του Κλήδονα, που φέτος θα ενσωματωθεί στη γιορτή μας.

Διοργανώνοντας μια τέτοια γιορτή θέλουμε, διατηρώντας το χαρακτήρα και την ποιότητα προηγούμενων οικογιορτών μεγαλύτερης κλίμακας και ευρύτερης εμβέλειας, να συνεισφέρουμε στο μπόλιασμα της καθημερινότητας των ανθρώπων της γειτονιάς με τις αξίες και τις αρχές που αυτές οι γιορτές προτείνουν και καλλιεργούν.

Ζητούμενο είναι η προώθηση μιας αυτοοργανωμένης οικολογικής ζωής, η ανάπτυξη αυθεντικών και έντιμων σχέσεων, η δημιουργία δομών αλληλέγγυας οικονομίας: στοιχεία που στις μέρες που περνάμε, γίνονται επιτακτική προϋπόθεση επιβίωσης και διατήρησης μιας ανθρώπινης ποιότητας ζωής.

Ανησυχώντας για την τεράστια οικολογική καταστροφή που συντελείται στη χώρα και στον πλανήτη. Για τον εξευτελισμό και την αλλοτρίωση της ανθρώπινης συνείδησης. Για την περιθωριοποίηση και τη ραγδαία εξαθλίωση όλο και μεγαλύτερων κοινωνικών ομάδων που ωθούνται στην πείνα και την απελπισία. Για την ανεξέλεγκτη σχεδόν κυριαρχία και την αχαλίνωτη κερδοσκοπία των «αγορών» που εμπορευματοποιούν και τις πιο στοιχειώδεις προϋποθέσεις της ζωής, ακόμα και την αναγεννητική ικανότητα της φύσης, ακόμα και όταν επικαλούνται την «πράσινη» παραγωγή.

Σκοπός και χαρακτήρας της γιορτής είναι:

• Να προβάλει μια σχέση συνύπαρξης ανθρώπων και φύσης στα πλαίσια της οικολογικής συνείδησης.

• Να συμβάλει στον επανακαθορισμό των αναγκών μας με βάση τις δυνατότητες του κοντινού μας φυσικού και κοινωνικού περιβάλλοντος. Αυτό σημαίνει ότι στηρίζουμε τη ντόπια πρωτογενή και δευτερογενή παραγωγή, η οποία οφείλει να σέβεται τη φύση και τους εργαζόμενους και να χρησιμοποιεί οικολογικές, παραδοσιακές και εναλλακτικές μεθόδους και μέσα.

• Να υποστηρίξει μια γεωργία και κτηνοτροφία χωρίς χημικά, χωρίς μεταλλαγμένα, ενσωματωμένη αρμονικά στις λειτουργίες της φύσης και των οικοσυστημάτων. Που στηρίζεται και υποστηρίζει τις ντόπιες ποικιλίες και ράτσες. Ένα αγρόκτημα που δεν είναι απλά μια επιχείρηση, αλλά υπηρετεί τις διατροφικές ανάγκες των παραγωγών και των ανθρώπων της περιοχής.

• Να βοηθήσει στη δημιουργία άμεσων σχέσεων συναλλαγής-ανταλλαγής χωρίς μεσάζοντες μεταξύ παραγωγών και καταναλωτών, σχέσεων θεμελιωμένων στην εμπιστοσύνη και τη διαφάνεια.

• Να στηρίξει μικρούς εναλλακτικούς ή παραδοσιακούς παραγωγούς, οικοτέχνες και καλλιτέχνες που επιδιώκουν να χρησιμοποιούν φυσικά μέσα και υλικά, κυρίως τοπικής προέλευσης και να διευκολύνει ανθρώπους που αναζητούν καλύτερο και δημιουργικότερο μέλλον.

• Να προβάλει την ηθική αντίληψη ότι ο παραγωγός οφείλει να σέβεται όχι μόνο τη φύση και τη δημόσια υγεία, αλλά και τα θεμελιώδη εργασιακά δικαιώματα των ανθρώπων που απασχολεί. Παράλληλα τα προϊόντα του να είναι προσβάσιμα στα πλατιά κοινωνικά στρώματα, αφού βεβαίως διασφαλιστούν οι κόποι του.

• Να διαδώσει τις ήπιες και εναλλακτικές μορφές ενέργειας, τις μικρές και απλές κατασκευές, τις απλές, φυσικές, οικολογικές και οικονομικές εφαρμογές στη δόμηση και κατοικία, τις φυσικές θεραπείες και τον εναλλακτικό τρόπο ζωής.

Προϋποθέσεις συμμετοχής για τους παραγωγούς, οικοτέχνες, χειροτέχνες, μεταποιητές, καλλιτέχνες, βοτανοσυλλέκτες κλπ. σύμφωνα με τα παραπάνω, είναι:

• Αποκλείονται κάθε είδους έμποροι, μεσολαβητές, πιστοποιητικοί οργανισμοί.

• Οι συμμετέχοντες διαθέτουν αποκλειστικά τα δικά τους προϊόντα, εκτός κι αν εξυπηρετούν χωρίς κέρδος κάποιον παραγωγό, εν γνώσει των διοργανωτών

• Για τα αγροτικά προϊόντα αποκλείονται τα εκτός εποχής ή τα θερμοκηπίου και όσα στην καλλιέργειά τους έχουν χρησιμοποιηθεί φυτοφάρμακα, χημικά λιπάσματα ή ΓΤΟ

• Τα επεξεργασμένα αγροτικά προϊόντα πρέπει να έχουν μεταποιηθεί σε συνθήκες υγιεινής, με όσο το δυνατό οικοτεχνικές και παραδοσιακές μεθόδους, από μικρά εργαστήρια, χωρίς υψηλή τεχνολογία και ενεργοβόρες μεθόδους.

• Τα πρόσθετα και τα συντηρητικά στη μεταποίηση ή κονσερβοποίηση δεν πρέπει να περιέχουν επικίνδυνα χημικά πρόσθετα και σε όλες τις ετικέτες πρέπει να αναγράφονται όλα τα υλικά που έχουν χρησιμοποιηθεί.

• Στη χειροτεχνία-κεραμική, κόσμημα να αποφευχθούν οποιαδήποτε τοξικά υλικά και να είναι γνωστή η προέλευση των υλικών.

• Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε αν στην παραγωγή έχει χρησιμοποιηθεί «μαύρη εργασία» και αν κατοχυρώνονται τα βασικά εργασιακά δικαιώματα.

• Για την καλύτερη επικοινωνία μας και για να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα, παρακαλούμε τους/τις παραγωγούς και χειροτέχνες να συμπληρώσουν το αντίστοιχο ερωτηματολόγιο.

Τέλος, θα πρέπει να υπογραμμίσουμε πως, επειδή το πάρκο μας είναι μικρό, δεν υπάρχει η δυνατότητα να συμμετέχουν όλοι/ες όσοι/ες θα ήθελαν να πάρουν μέρος, οπότε η επιλογή θα γίνει με τα εξής κριτήρια:

Προηγούνται οι οικοτέχνες/χειροτέχνες κλπ. που εδρεύουν ή ζουν στο Γαλάτσι.

Θα τηρηθεί μια ισορροπία μεταξύ παραγωγών, μεταποιητών/χειροτεχνών και συλλογικοτήτων.

Θα προτιμηθούν οι παραγωγοί που είναι πιο κοντά στην Αθήνα.

Επίσης καλούνται να πάρουν μέρος άτομα ή ομάδες που:

Μπορούν να διεξάγουν κάποιο ή κάποια από τα παρακάτω εργαστήρια: σπιτικό φαρμακείο, δημιουργία αστικού λαχανόκηπου, φυσική δόμηση, μεταποίηση τροφίμων, παρασκευή ψωμιού, παρασκευή σπιτικής μπύρας, σαπούνια-κρέμες-αλοιφές-κεραλοιφές, κατασκευή ηλιακού φούρνου και κάδου οικιακής κομποστοποίησης, φυσική καλλιέργεια κλπ., ή

Να πάρουν μέρος σε συζητήσεις με θέματα την αυτοοργάνωση και τον επανακαθορισμό των αναγκών μας στους τομείς της διατροφής, της παιδείας, της υγείας, καθώς και τη διαμόρφωση των νέων σχέσεων και αξιών ανθρώπινης συνύπαρξης και επικοινωνίας που απορρέουν από αυτά.



Οι Διοργανωτές:

Ομάδα Αλληλέγγυας Οικονομίας στο κοινωνικό και πολιτιστικό στέκι Γαλατσίου «παίρνω Αμπάριζα»

Τηλ. επικοινωνίας:

6977153820, Βασίλης,

6974724598, Κατερίνα,

6944057287, Αγγελική





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου