Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ V: ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ


Αναρτώ ανακοίνωση των Οικολόγων πράσινων για την Πτολεμαίδα, που είναι ενδιαφέρουσα από άποψη δυνατοτήτων εναλλακτικής ανάπτυξης της περιοχής:

"Οι λιγνιτικοί σταθμοί θα αντικατασταθούν από μονάδες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ΑΠΕ" είχε διακηρύξει στο προεκλογικό ντιμπέητ ο πρωθυπουργός απαντώντας στον τότε επικεφαλής της εκστρατείας των Οικολόγων Πράσινων Ν. Χρυσόγελο. Λίγους μήνες μετά, προκηρύσσεται ήδη ο διαγωνισμός της ΔΕΗ, όχι για ΑΠΕ, αλλά για νέο λιγνιτικό εργοστάσιο στην πολύπαθη Δ. Μακεδονία.
Δεν είναι η μόνη προεκλογική διακήρυξη που το ΠΑΣΟΚ πετάει στο καλάθι των αχρήστων. Είναι όμως χαρακτηριστική της απόστασης που παίρνει ακόμη και από την δική του πολιτική πρόταση για δήθεν πράσινη ανάπτυξη. Από τις επιλογές της κυβέρνησης φαίνεται ξεκάθαρα ότι προωθεί την ίδια μαύρη ανάπτυξη βασισμένη στο λιγνίτη, όπως έκαναν όλες οι κυβερνήσεις της μεταπολίτευσης. Η μόνη εξέλιξη είναι η προσπάθεια για λεκτικό φτιασίδωμα όπως οι διαβεβαιώσεις ότι οι νέοι σταθμοί είναι αντιρρυπαντικής τεχνολογίας.
Τέτοιες δηλώσεις, όμως, λίγα πράγματα σημαίνουν για τα μαυρισμένα από την καρβουνόσκονη περιοχές της Κοζάνης και της Φλώρινας, που μετράνε ολοένα αυξανόμενα περιστατικά καρκίνων και αναπνευστικών προβλημάτων, κυρίως από τη λειτουργία των ανοικτών υπαίθριων λιγνιτορυχείων. Ακόμη λιγότερα σημαίνουν οι διαβεβαιώσεις αυτές για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.
Η σταδιακή απεξάρτηση από το λιγνίτη και η σχεδιασμένη μετάβαση σε μια πράσινη μεταλιγνιτική πραγματικότητα είναι όρος επιβίωσης για το ενεργειακό λεκανοπέδιο της Δυτικής Μακεδονίας. Η ενέργεια από λιγνίτη οφείλει να αντικατασταθεί κατά κύριο λόγο από εξοικονόμηση ενέργειας και κατά δεύτερο λόγο από ανανεώσιμη ενέργεια, ενώ οι σημερινές μονάδες να λειτουργούν όλο και λιγότερο, περνώντας σταδιακά σε κατάσταση εφεδρείας. Τέτοιο σχεδιασμό δε βλέπουμε όμως ούτε από τη ΔΕΗ, ούτε από το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας.
Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουμε καταθέσει τις προτάσεις μας για πράσινη στροφή στη Δ. Μακεδονία με χρηματοδοτικά εργαλεία (αύξηση τοπικού πόρου ανάπτυξης, φόρο στερεών καυσίμων, και τέλος μείωσης λιγνιτικής ισχύος) , σχέδια εναλλακτικών υποδομών (σιδηροδρομική Εγνατία και κάθετες συνδέσεις, βιώσιμη διαχείριση ορεινών όγκων και υδάτινων σωμάτων, πράσινη γεωργία και κτηνοτροφία, πρόσθετα κίνητρα μόνωσης κτιρίων στις περιοχές με δυσμενείς κλιματολογικές συνθήκες κλπ) και σχέδια ανάπτυξης βιομηχανίας εγκαταστάσεων ΑΠΕ. Μόλις αυτή την εβδομάδα οργανώσαμε ειδική εκδήλωση στο ευρωκοινοβούλιο για όλα αυτά, με πολυμελή αντιπροσωπεία φορέων από τις λιγνιτικές περιοχές της χώρας μας.
Η κυβέρνηση, που παραμένει εγκλωβισμένη από τα γκρίζα συμφέροντα στην περιοχή και το βαθύ κράτος της ΔΕΗ, οφείλει να δει ότι όλα έχουν και τα όριά τους. Το ξεκίνημα της απεξάρτησης από το λιγνίτη δε μπορεί να περιμένει άλλο, και είναι ανεπίτρεπτο να υποθηκεύεται από νέες λιγνιτικές μονάδες που απλώς διαιωνίζουν τη σημερινή κατάσταση.

Σαν συνέχεια της ανακοίνωσης αυτής προσθέτω σαν σχόλιο το εξής:

Η πιο «βρώμικη» κιλοβατώρα της Ευρώπης

Τη μεγαλύτερη εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα στην Ευρώπη παράγει η ΔΕΗ, όπως προκύπτει από την πρόσφατη έκθεση του οίκου, PricewaterhouseCoopers.

Για την παραγωγή κάθε κιλοβατώρας ηλεκτρικού ρεύματος από τη ΔΕΗ το 2008 εκπέμφθηκαν στο περιβάλλον κατά μέσο όρο 1.006 γραμμάρια διοξειδίου του άνθρακα.

Παλαιότερη έρευνα της οργάνωσης WWF -πριν από 2 χρόνια- έχει καταδείξει ότι η Ελλάδα καταλαμβάνει την τρίτη θέση (μετά την Ινδία και τη Νότια Αφρική), με 777 γραμμάρια ανά παραγόμενη κιλοβατώρα.

Η ΔΕΗ αναφέρει ότι «την περίοδο 1990 - 2000, η ηλεκτρική παραγωγή αυξήθηκε κατά 55%, ενώ οι αντίστοιχες εκπομπές CO2 αυξήθηκαν μόνο κατά 25%».

Η ελληνική επιχείρηση καταλαμβάνει την έκτη «πιο ρυπογόνο» θέση στις συνολικές ποσότητες εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου.

Ως προς τις πιο «καθαρές» εταρείες ενέργειας, πρωτοπόρος είναι η Statkraft στη Σκανδιναβία. Ακολουθεί η Fortum της Φινλανδίας, και η αυστριακή Verbund.

Πηγή: Τα Νέα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου