Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Πολιτική διακήρυξη για μια πόλη οικολογίας και αλληλεγγύης

Έλαβα τη διακήρυξη ηλεκρονικά και από ότι φαίνεται κυκλοφορεί για συγκέντρωση υπογραφών στη περιοχή του Βόλου. Είναι μια γενική διακήρυξη που δεν λέει κάτι το ουσιαστικό για να εμπνεύσει τον κόσμο για συμμετοχή:

Η επικείμενη διοικητική μεταρρύθμιση του Καλλικράτη αποτελεί αναμφίβολα μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν οι τοπικές κοινωνίες. Η αναποτελεσματικότητα, η γραφεικρατεία, η ουσιαστική έλλειψη αρμοδιοτήτων, η απουσία στρατηγικού σχεδιασμού και βέβαια η διαχρονική έλλειψη επαρκών πόρων οδήγησαν την ΤΑ σε αδιέξοδα που καλείται να λύσει η υπάρχουσα διοικητική μεταρρύθμιση. Ωστόσο δεν μπορούμε παρά να σταθούμε κριτικά απέναντι σε ένα νομοθέτημα που στο βωμό της εξοικονόμησης πόρων δημιουργεί συνθήκες ακόμη μεγαλύτερης απορύθμισης, με ασάφεια για τους πόρους, τη λειτουργικότητα και αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών της.

Στόχος μας είναι να κάνουμε τη διοικητική αυτή μεταρρύθμιση μια ευκαιρία για την πόλη μας όπως περιγράφεται παρακάτω στο πλαίσιο αρχών και προτάσεων για μια πόλη της οικολογίας και της αλληλεγγύης.

Η πόλη του μέλλοντος που οραματιζόμαστε είναι μια πόλη ευημερίας, ίσων ευκαιριών, δυνατοτήτων για δημιουργική έκφραση και απασχόληση, μια πόλη εξωστρεφής που αξιοποιεί το φυσικό της πλούτο, την ιστορία της και τον πολιτισμό της και κοιτάζει το μέλλον. Όχι πίσω από μίζερη διαχείριση, όχι πίσω από διαπλοκές, όχι πίσω από αναποτελεσματικότητα και αδιαφάνεια, αλλά μια πόλη που επενδύει στις νέες τεχνολογίες, στην εξοικονόμηση ενέργειας, μια πόλη που βάζει σαν πρώτο στόχο τη βιώσιμη τοπική ανάπτυξη μέσα από επενδύσεις που κατευθύνονται και ενθαρρύνουν την ποιότητα. Θέλουμε οι πολίτες να ενθαρρύνονται να επενδύουν στην εξοικονόμηση ενέργειας και ο δήμος θα πρέπει να λειτουργεί παραδειγματικά μειώνοντας τις εκπομπές CO2, επενδύοντας σε ΑΠΕ και στην εξοικονόμηση ενέργειας.

Οραματιζόμαστε μια πόλη ίσων ευκαιριών για όλους τους πολίτες. Μια πόλη προσβάσιμη από ανθρώπους με αναπηρίες, μια πόλη που σέβεται και αναδεικνύει την διαφορετικότητα. Έχουμε μια ριζικά αντίθετη άποψη για την κυκλοφορία, τον πεζό, τα ΜΜΜ από τη σημερινή απορύθμιση και χάος. Βλέπουμε το κέντρο της πόλης να αποτελεί ένα ξεχωριστό χώρο εμπορικής δραστηριότητας προσπελάσιμο από όλους εύκολα, με έμφαση στην πρόσβαση των πεζών και των ποδηλάτων και των πολιτών που θα μετακινούνται με ΜΜΜ. Είμαστε αντίθετοι στην κυριαρχία του αυτοκινήτου και θέλουμε να αποδώσουμε το κέντρο της πόλης στους πολίτες με διαπλάτυνση των πεζοδρομίων παντού, με πρασίνισμα των πλατειών με δημιουργία νέων ελεύθερων χώρων, με το ποδήλατο να μπορεί ελεύθερα να κυκλοφορεί με ασφάλεια παντού στην πόλη και όχι ανάμεσα σε κάδους σκουπιδιών και παρκαρισμένων αυτοκινήτων όπως σήμερα.

Θέλουμε μια πόλη πράσινη και καθαρή, μια πόλη που οι πολίτες συμμετέχουν ενεργά και προστατεύουν τους ελεύθερους χώρους, μια πόλη στην οποία που η ανακύκλωση είναι τρόπος ζωής, προωθείται συστηματικά από τη δημοτική αρχή και δεν αφήνεται στην τύχη του. Μπορεί να υπάρξει μια άλλη διαχείριση των σκουπιδιών με έμφαση στη μείωση, και την παραγωγή κομπόστ. Πιστεύομε ότι η μέχρι τώρα διαχείριση του φυσικού πλούτου της περιοχής μας ήταν καταστροφική με χαρακτηριστικό παράδειγμα το βιότοπο της Μπουρπουλήθρας, αλλά και τις αδυναμίες για ουσιαστική παρέμβαση στην αποτροπή της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από το λιμάνι, την ΑΓΕΤ και τη κυκλοφορία. Θέλουμε να αναδειχθούν οι περιοχές φυσικού κάλους, ιδιαίτερα στο μεγάλο Καλλικρατικό δήμο στον οποίο πλέον υπάγονται παραθαλάσσιες, αστικές, ημιορεινές και ορεινές περιοχές με ευαισθησία, με σχεδιασμό που είναι ήπιος και βιώσιμος.

Πιστεύουμε σε μια πόλη που οι πολίτες θα έχουν φωνή, μέσα από επιτροπές, μέσα από διαβούλευση, μέσα από ζωντανό διάλογο και όχι προσχηματικές συναντήσεις και προαποφασισμένες διαδικασίες. Θέλουμε αναβάθμιση της γειτονιάς με έμφαση στις τοπικές πλατείες, στα πολιτιστικά και κοινωνικά κέντρα. Πιστεύουμε ότι οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει να έχουν τον πρώτο λόγο και καμιά απόφαση να μην παίρνεται χωρίς διάλογο και χωρίς να διασφαλίζεται ο τοπικός χαρακτήρας, η ποιότητα, η κοινωνική συνοχή και η αλληλεγγύη.

Εμείς, οι πολίτες του Βόλου που υπογράφουμε το παρόν κείμενο πιστεύουμε ότι πρέπει να αφήσουμε πίσω τη μετριότητα και την αναποτελεσματικότητα, τη μιζέρια και την εσωστρέφεια και θα πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά να αναδείξουμε την πόλη μας σε πρότυπο ποιότητας, οικολογικής και πράσινης ανάπτυξης, σε πρότυπο πολιτισμού και αλληλεγγύης.

Οι υπογράφοντες

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου