Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 9 Μαΐου 2010

Ο ρόλος των Μικροοργανισμών(ΜΟ) στους κύκλους της ζωής


Οι ΜΟ έχουν όλες τις δυνατότητες που χαρακτηρίζουν τη ζωή. Αντεπεξέρχονται στις ίδιες απαιτήσεις, στις οποίες οι ανώτεροι οργανισμοί για να τα καταφέρουν, τις κατανέμουν στα διαφορετικά εξειδικευμένα κύτταρά τους.
Ήταν οι πρώτοι οργανισμοί στη γη και έχουν πίσω τους , με απόσταση, την πιό μακροχρόνια περίοδο εξέλιξης. Είναι οι μικρότεροι και πιό πολυάριθμοι οργανισμοί στη βιόσφαιρα. Ο χρόνος αναπαραγωγής τους
είναι πολύ πιό σύντομος απ'ό, τι στους άλλους οργανισμούς.Υπάρχουν MO, οι οποίοι, υπό καλές προϋποθέσεις, μπορούν να διπλασιαστούν κάθε δέκα λεπτά. Οι MO, σε σχέση με τη βιομάζα τους, επιτυγχάνουν κατά 100-1000 φορές υψηλότερες αποδόσεις από τα φυτά και τα ζώα. Αυτό το γεγονός
δείχνει το τεράστιο δυναμικό, το οποίο έχουν οι MO.
Λόγω της δομής κυττάρων τους οι MO διαφοροποιούνται.
Οι μονοκύτταροι οργανισμοί με γνήσιο πυρήνα λέγονται ευκαρυώτες. Εδώ ανήκουν οι άλγες, οι μύκητες και τα πρωτόζωα(βλέπε παρακάτω).
Οι μονοκύτταροι οργανισμοί χωρίς πυρήνα, καλούνται προκαρυώτες. Τέτοιοι είναι τα ευβακτήρια-συνώνυμα (γενικά) των βακτηρίων ή ως "γνήσια βακτήρια" ονομαζόμενα-και τα αρχαΪκά βακτήρια. Κανένας οργανισμός δεν αυξάνεται γρηγορότερα ή μπορεί να περιμένει τόσο πολύ, μέχρι να γίνουν πάλι ευνοϊκές οι συνθήκες, από τους προκαρυώτες. Οι ακραίες θερμοκρασίες, τα οξέα, οι αλισίβες, τα άλατα, τα βαριά μέταλλα ή οι επιθετικές χημικές ουσίες μπορούν πολύ λίγο να επιδράσουν πάνω τους. Οι προκαρυώτες είναι οι μόναδικοί οργανισμοί, οι οποίοι μπορούν να αναπτυχθούν στο σκοτάδι και εν μέρει χωρίς οξυγόνο, με την παρουσία μόνο οργανικών ενώσεων.

Η λειτουργία των ΜΟ:
Οι ΜΟ παίζουν αποφασιστικό ρόλο στους κλυκλους της ύλης στον πλανήτη. Είναι σε θέση να αποδομούν τα πιο διαφορετικά υλικά. Οι μαζικά σημαντικότερες βιολογικές και χημικές μετατροπές στη γη
πραγματοποιούνται από τους MO. Οι κύκλοι του αζώτου, του άνθρακα και του θείου, που λαμβάνουν χώρα στη γη, δεν θα πραγματοποιούνταν χωρίς MO. Κανένας άλλος οργανισμός στον πλανήτη δεν θα μπορούσε να επιτύχει αυτήν την υλική μετατροπή.
Οι MO είναι αποσυνθετικοί και μετατρέπουν τα οργανικά υλικά σε μέταλλα , τα οποία μπορούν να απορροφηθούν από τα φυτά(παραγωγοί) και έτσι ο άνθρωπος και τα ζώα(καταναλωτές), μπορούν στη συνέχεια ξανά να τα έχουν στη διάθεσή τους σαν τροφή.
Είναι επίσης σε θέση να αποδομούν μερικά ή ολικά και συνθετικά υλικά, δηλαδή οργανικές ενώσεις, οι οποίες παράγονται συνθετικά από τους ανθρώπους και δεν υπάρχουν στη φύση(άγνωστα για αυτήν). Με αυτόν τον τρόπο οι ΜΟ συνεισφέρουν σε μεγάλο βαθμό στον τομέα Προστασίας του Περιβάλλοντος. Για να χρησιμοποιηθούν όμως σε αυτόν το τομέα(π.χ. στην επεξεργασία αποβλήτων), πρέπει να είναι με ακρίβεια γνωστές οι μικροβιολογικές αποσυνθετικές τους επιδόσεις. Ξένα προς τη φύση υλικά, των οποίων όμως η δομή έχει ομοιότητες με φυσικά υλικά, μπορούν να αποδομηθούν πλήρως. Αν όμως έχουν πολύ διαφορετικές δομές, τότε αποδομούνται πολύ αργά απο αυτούς και παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο περιβάλλον.
Οι περισσότερες διαδικασίες αποδόμησης των υλικών λαμβάνουν χώρα με την παρουσία Οξυγόνου(αερόβια). Οι αερόβιοι ΜΟ λοιπόν χρειάζονται Οξυγόνο, για να κάνουν τη “δουλειά” τους. Άλλες διαδικασίες αποδόμησης επιτυγχάνονται κάτω από αναερόβιες συνθήκες και ονομάζονται ζυμώσεις.

Μικροοργανισμοί και άνθρωπος:
Ο άνθρωπος χρησιμοποιεί τους ΜΟ στοχευμένα, σε διάφορους τομείς της ανθρώπινης κοινωνίας, όπως για παράδειγμα στην Υγεία, στη Διατροφή και στη Προστασία Περιβάλλοντος(Πίν.2). Ο διαχωρισμός των ΜΟ σε χρήσιμους και σε επιζήμιους, έχει να κάνει με την ανθρώπινη οπτική.
ΜΟ οι οποίοι σαπίζουν είδη διατροφής στη κουζίνα μας, αποκαλούνται από την κοινωνία ζημιογόνοι. Στη φύση όμως αυτοί οι ζημιογόνοι ΜΟ, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλλο στις διαδικασίες αποδόμησης των οργανικών υλικών.
Η μικροβιολογία ασχολείται με τους τρόπους που δρουν οι ΜΟ. Η θεώρηση ωφέλιμων και ζημιογόνων ΜΟ, θα πρέπει να επαναεξετασθεί και να αντικατασταθεί από μια αντικειμενική οικολογική θεώρηση.
Καταρχήν γίνεται πολύ λίγη χρήση των δυνατοτήτων των ΜΟ. Γιαυτό είναι απαραίτητο ο τομέας της μικροβιολογίας να προχωρήσει παραπέρα. Στους ΜΟ ενυπάρχει ένα τέτοιο μεγάλο δυναμικό, που μπορεί να λύσει παγκόσμια προβλήματα, όπως π.χ. ασθένειες(εμβόλια), ενέργεια(βιοαέριο) και ρύπανση του περιβάλλοντος. Πρέπει να σταθμίσουμε το γεγονός οτι η φύση με τους αφάνταστα μεγάλους αριθμούς ΜΟ μπορεί να είναι τόσο ευέλικτη και να προσαρμόζεται στις υπάρχουσες κάθε φορά συνθήκες.
Ανάλογα με το περιβάλλον και την τροφή, αναλαμβάνουν συγκεκριμένα είδη την αποδόμηση και πολλαπλασιάζονται αντίστοιχα εις βάρος άλλων ειδών.
Η γεωργία είναι μια επέμβαση στους φυσικούς κύκλους. Στη γαλατο-κρεατοπαραγωγή, όπως επίσης στις καλλιέργειες έχουμε να κάνουμε τοπικά, με διεκδίκηση τροφής, με εμπλουτισμό ή μεταφορά της. Αυτό έχει μια επίδραση στους πληθυσμούς των ΜΟ. Στη γεωργία λοιπόν πρόκειται για βελτιστοποίηση των μικροβιολογικών διαδικασιών υπέρ ημών, των ανθρώπων(γονιμότητα εδάφους, αξιοποίηση της τροφής των ωφέλιμωμ ζώων).


Ευκαρυώτες και ο τρόπος δράσης τους:
1.
Άλγες: Περιέχουν χλωροφύλλη και έχουν τη δυνατότητα να κάνουν φωτοσύνθεση. Μαζί με τα κυανοβακτήρια(παλιότερα ονομάζονταν “κυανοπράσινες άλγες”) κάνουν το πρώτο βήμα για το σχηματισμό οργανικών ουσιών, από ανόργανα υλικά(πρωτοπαραγωγή)
2. Μύκητες: Δεν περιέχουν χλωροφύλλη και δεν είναι έτσι σε θέση να κάνουν φωτοσύνθεση. Έχουν ανάγκη από οργανικές ουσίες, σαν τροφή. Η μισή ποσότητα της βιομάζας του εδάφους σχηματίζεται από τους μύκητες. Η περιεκτικότητά τους στο νερό είναι πολύ χαμηλή. Αξιοποιούν σχετικά δύσκολα για επέμβαση υποστρώματα, όπως ξύλο, δέρμα ή υδρογονάνθρακες. Ανώτερα φυτά εξαρτώνται από μύκητες, τα λεγόμενα μυκόριζα. Αυτά βοηθούν τα φυτά να προσλαμβάνουν ανόργανα συστατικά από το έδαφος και αντίστοιχα τροφοδοτούνται από τα φυτά με προϊόντα της φωτοσύνθεσής τους (ριζοσυμβίωση)
3. Πρωτόζωα: Εμφανίζονται σε αερόβια και αναερόβια περιβάλλοντα και μπορούν να ζουν είτε ανεξάρτητα, είτε σαν παράσιτα. Συμμετέχουν στην αποδόμηση των οργανικών ουσιών.

Σύνοψη των δυνατοτήτων εφαρμογών των ΜΟ
(Περιοχή εφαρμογών -Τομέας οικονομίας -Παραδείγματα προϊόντων)
1. Υγεία: στη Φαρμακοβιομηχανία για αντιβιοτικά, στεροειδή, ορμόνες, ρυθμιστές του ανοσιοποιητικού συστήματος, αντισώματα, διαγνωστικά(διαδικασίες ανίχνευσης), ένζυμα π.χ. στον καθορισμό του ζακχάρου του αίματος
2. Διατροφή: στη Βιομηχανία ποτών και τροφίμων, βιομηχανία ζωοτροφών , αγροχημικών-γεωργίας για Ένζυμα (π.χ. ένζυμα ενίσχυσης διάσπασης), αμινοξέα, αρωματικές ουσίες, καλλιέργειες εκκίνησης ζυμώσεων(π.χ στη παραγωγή ψωμιού, κρασιού, γιαουρτιού, ξινολάχανου), πρωτεϊνες, βιοφυτοφάρμακα, φυτικοί ρυθμιστές ανάπτυξης, αζωτοβακτιρίδια
3. Απόκτηση-ανάκτηση υλικών και ενέργειας: στη Χημική βιομηχανία και τηνΑνακύκλωση: Αιθανόλη, οργανικά οξέα(π.χ. κιτρικό οξύ), βιοαέριο
4. Προστασία περιβάλλοντος: στον καθαρισμό αποβλήτων-στην εξυγείανση εδάφους- στον καθαρισμό του αέρα και νερών με ανάκτηση φωσφόρου, ανάκτηση μετάλλων και εξάλειψη νιτρικών. Επίσης στη κομποστοποίηση, ζύμωση σκουπιδιών, εξυγείανση επιβαρυμένων χώρων, εξαερισμός βιομηχανικών χώρων και στάβλων

Για τη πιο σημαντική κατηγορία ΜΟ, τους αναγενητικούς ενεργούς μικροοργανισμούς(ΕΜ), έχουμε γράψει σε προηγούμενη ανάρτηση. Ειδικά για την εφαρμογή τους σε καλλιέργειες, αλλά και σε άλλους τομείς βλέπετε στην ιστοσελίδα της της ΟΙΚΟ-ΕΜ:

http://www.oiko-em.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=104&Itemid=111

1 σχόλιο:

  1. Επειδή οι μικροοργανισμοί παίζουν μεγάλο ρόλο στην καθημερινότητά μας, χωρίς ίσως να το αντιλαμβανόμαστε, αλλά κυρίως επειδή στην οικολογική γεωργία είναι απαραίτητο να γνωρίζουμε τη σημασία τους στους κύκλους της ζωής, έκανα μια περίληψη του αντίστοιχου κεφαλαίου από μια διπλωματική εργασία(στα Γερμανικά), η οποία ασχολείται με τις εφαρμογές των Ενεργών Μικροοργανισμών στη Γεωργία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή