Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 19 Μαΐου 2010

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ : μια θνησιγενής εκδοχή

Από το amesidemocratia.blogspot.com

Η ουσιαστική νομιμοποίηση του Πολιτικο-Κοινωνικού μας Συστήματος, δηλ. της Αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας, έχει αρθεί. Η ένταση της λαϊκής διαμαρτυρίας στις 5 Μαϊου και η ακραία ριζοσπαστικότητα του αιτήματός της (: " Να καεί, να καεί, // το μπουρδέλο η Βουλή! ") υποδεικνύουν οτι οι δεσμοί που συνέδεαν το Σύστημα μέ τις μάζες έχουν διαρραγεί. Η υποταγή της Χώρας, μετά την Χρεοκοπία της, στο ΔΝΤ και οι μονοσήμαντα δυσβάσταχτοι οικονομικοί όροι που την συνόδευσαν δεν ήταν η μοναδική αιτία. Ο καθένας γνωρίζει οτι η ηθική & συναισθηματική φθορά του Συστήματος είχε αρχίσει προ πολλού . Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ είχε εγκαταστήσει μέσα στους κόλπους του Πολιτικού Συστήματος την ανενδοίαστη βασιλεία της εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια . Και βέβαια αυτή η διαφθορά οδηγήθηκε στα έσχατα όρια της ηθικο-πνευματικής άμβλυνσης, με την παροιμιώδη δήλωση του ΑΛΟΓΟΣΚΟΥΦΗ - πριν μια εβδομάδα στο LSE - οτι υπεύθυνος για την χρεοκοπία της Χώρας υπήρξε ο ίδιος ο Λαός !!!
Ασφαλώς η τυπική νομιμοποίηση του Πολιτικο-Κοινωνικού Συστήματος εξακολουθεί να ισχύει. Πρόκειται ωστόσο για αυτο-νομιμοποίηση και, ως τέτοια, περιορισμένης εμβέλειας και αμφισβητούμενης αξίας. Αν και περιδεείς , οι Βουλευτές μας κατάφεραν να συνέλθουν σε Σώμα και να ψηφίσουν το νομοσχέδιο που επισημοποιεί την κατάπτυστη κηδεμονία της Χώρας. Η ψοφοειδής δημαγωγία των κομμάτων που τάχα αρνήθηκαν την επικύρωση, όχι μόνον δεν έπεισε κανέναν μας , αλλά αντίθετα εμβάθυνε την γενικευμένη αηδία . Έτσι και παρά τους όποιους ατομικούς ή ομαδικούς τακτικισμούς, ολόκληρη η Πολιτική Τάξη, είναι καταδικασμένη στη συνείδηση του Λαού. Και από αυτή την καταδίκη - τουλάχιστον στο επίπεδο των προσώπων - δεν πρόκειται να συνέλθει ποτέ. Άκόμα και οι βερμπαλιστικοί εξστρεμισμοί της επαγγελματικής Αριστεράς είναι (ή πρόκειται να καταστούν σύντομα) κούφιοι, αφού σε τελευταία ανάλυση, τούτη την ώρα αυτή η Αριστερά αγωνίζεται να αποκτήσει μόνον πόντους εντός του Συστήματος και για το Σύστημα...Περί αυτού καμιά αυταπάτη !!!
Αυτό που ιδιαίτερα πλήγωσε και οδήγησε στην οριστική άρση της ουσιαστικής νομιμοποίησης του Πολιτικο-Κοινωνικού Συστήματος εκ μέρους του Λαού, είναι η χυδαία μονομέρεια των βαρών. Το βάρος για τον "Πολέμο κατά του Χρέους", καλούνται να το επωμισθούν αποκλειστικά και εξοντωτικά, ήδη φτωχά & μεσαίου εισοδήματος στρώματα. Αντίστροφα, είναι προκλητική και εξοργιστική η απουσία βαρών στα στρώματα εκείνα που με τις αδιαφανείς ή νομιμοφανείς "αναθέσεις", την φορολογική ασυλία ή τη συστηματική φοροκλοπή είναι κατά μείζονα λόγο υπεύθυνα για την Χρεοκοπία. Αυτή η νέα μεγάλη αναδιανομή πλούτου που αρχίζει μ' αυτόν τον τρόπο και βέβαια θα ολοκληρωθεί σύντομα με επιπρόσθετες "αναθέσεις" & φορολογικές ασυλίες κάτω από το άλλοθι της "ανάγκης για επενδύσεις", είναι βέβαιο οτι θα εμπεδώσει μια οριστική πόλωση πνευμάτων και προδικάζει μια εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα. Γιατί αυτή η νέα αναδιανομή συνεχίζει εκείνη την κραυγαλέα ανδιανομή που έγινε με το σκηνοθετημένο Χρηματιστήριο το 2000 (120 δις ΕΥΡΩ) και διευρύνθηκε , με προκλητικότητα, καθ' όλη τη δεκατία μέχρι χθες.
Είναι ηχηρή και πρωτοφανής η απουσία της ΑΡΧΟΥΣΑΣ ΤΑΞΗΣ ακόμα κι από συμβολικές χειρονομίες συμμετοχής στον "πόλεμο" και στα βάρη. Και διευρύνεται - όχι ανερμάτιστα - η πεποίθηση στο Λαό οτι αυτή η λεγόμενη "Διάσωση" από ΔΝΤ γίνεται κυρίως για να προστατευθούν τα συμφέροντα αυτής της Τάξης - αυτής της Τάξης που στη συνείδησή μας συνιστά, κατά πλειονότητα, μια Τάξη από "λαμόγια". Δεν πέρασε απαρατήρητη η διατύπωση του Κου Βγενόπουλου, οτι η μόνη παραχώρηση της Άρχουσας Τάξης προς το χρεοκοπημένο Κράτος θα ήταν μόνον μια "προκαταβολή έναντι μελλοντικών φόρων". (Όμως μέσα στην ίδια ... γενναιόδωρη λογική, θα αντιτείναμε κι εμείς οτι και οι περικοπές των μισθών & των συντάξεων θα μπορούσαν να αντισταθμισθούν με κρατικά ισόποσα ομόλογα 10ετούς ή 15ετούς διάρκειας...). Σε κάθε περίπτωση ακόμα κι αυτή η "προκαταβολή" φαίνεται οτι κρίθηκε ...ασύμφορη και προκρίθηκε η άγρια περικοπή των μισθών & των συντάξεων, δηλ. ο δρόμος της εξαθλίωσης των μαζών.
Αυτή η Τάξη λοιπόν είναι που βαυκαλίζεται οτι θα μπορέσει να διασώσει το Πολιτικο-Κοινωνικό Σύστημα υποκαθιστώντας τους "φθαρμένους" Πολιτικούς...!!! Ονειρεύεται έναν Έλληνα ΜΠΕΡΛΟΥΣΚΟΝΙ . Και προσπαθεί να καλλιεργήσει το σχετικό κλίμα με πληρωμένους δημοσιογράφους, του έντυπου και ηλεκτρονικού τύπου. Πρός το παρόν αφίνειν στο ''πολιτικό προσωπικό'' να απορροφήσει την οργή του Λαού , για να εμφανισθεί αργότερα ως άμωμος Σωτήρας. Ωστόσο αυτή η συνταγή είναι ίσως επαρκής μόνον σε περιόδους γενικευμένης ευημερίας ή μεταμοντέρνου "ζαμανφοτισμού" και όχι μαζικής εξαθλίωσης. Τί μπορεί να μοιράσει ο όποιος "Ελληνας Μπερλουσκόνι", πέρα από έναν οικονομικό νεποτισμό και μια εμβάθυνση της ταξικής αναδιανομής του (όποιου) πλούτου??? Έτσι λοιπόν κι αυτή η εκδοχή υποκατάστασης δεν μπορεί παρά να είναι θνησιγενής και, κατά μια άποψη, περισσότερο επικίνδυνη. Γιατί στο ίδιο πρόσωπο θα διασταυρωθούν και θα προβληθούν τα πλέον αρνητικά & ανατρεπτικά λαϊκά ένστικτα. Άλλωστε είχαμε ήδη επισημάνει πριν απο 13 μήνες οτι η Ελληνική Άρχουσα Τάξη αρνήθηκε για πολλά χρόνια ακόμα και τα στοιχειώδη καθήκοντα που επωμίζονται οι αντίστοιχες Ευρωπαϊκές. Γι' αυτό και είναι φανερά ανέτοιμη να τα επωμισθεί σήμερα - κα μάλιστα μεσα σε ένα καθεστώς γενικευμένης ανέχειας, δυσπιστίας και εξέγερσης.
Συμπερασματικά, η δυνατότητα αποκατάστασης του ηθικού και συναισθηματικού δεσμού με το Σύστημα (στην ευρύτερη έννοια του όρου) έχει τρωθεί θανάσιμα και δεν υπάρχουν πολλές εναλλακτικές λύσεις . Αν λοιπόν η εμπιστοσύνη και στο Σύστημα της Κοινοβουλευτικής Αντιπροσώπευσης έχει τρωθεί θανάσιμα τότε έχει ανοίξει άραγε ο δρόμος για την Άμεση Δημοκρατία ?? Σ' αυτό το μείζον ερώτημα θα απαντήσουμε (τουλάχιστον θεωρητικά) αργότερα - αφού προηγουμένως διατρέξουμε τις περιοχές όπου το Σύστημα δίνει τις έσχατες μάχες του ή επεξεργάζεται τις όποιες αντεπιθέσεις του....,
--------------------------------------------------------------------------
PS. Είναι πικρή ειρωνία ότι προχθές στην ΕΤ3 ακούστηκε ο (γέρος) Γεώργιος Παπανδρέου το 1963 (ή 1965) να απευθύνεται στο Λαό λέγοντας : " Το σύστημα διακυβέρνησης της Χώρας δεν είναι Βουλευτοκρατία , είναι Δημοκρατία!! ". Αυτό ως μια πρώτη απάντηση σε εκείνους που επικρίνουν την προχθεσινή κραυγή μπροστά στη Βουλή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου