Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Φωτιά στο ΧΑΔΑ της Σπάρτης, ύπνος μακάριος και Δηλητηριασμένος.



Από τη "Λακωνική Βιοενεργειακή":
 
Ξημέρωμα 7 ης Ιουνίου 2013 στη Σπάρτη.
Το δηλητηριώδες νέφος των σύμμεικτων σκουπιδιών απλώνεται πάνω σε μια πόλη που «κοιμάται»
Τα σύμμεικτα σκουπίδια μετατρέπονται σε δηλητηριώδη αέρια και με τη νέα τους μορφή επιστρέφουν πάλι, μ’ έναν βασανιστικό, αθόρυβο τρόπο
πάλι εκεί απ’ όπου ήρθαν.
Επιστρέφουν πάλι στο χώρο που απορρίφθηκαν. Στο χώρο των σπιτιών μας και το χώρο της εργασίας μας.
«Το λάθος» πεισματικά συνεχίζεται. Οι φωστήρες των πολιτικών αποφάσεων επιμένουν στην διαχείριση του ΤΙΠΟΤΑ.

Επιμένουν στο στερεότυπο και γελοίο επιχείρημα ότι οι πολίτες Δεν μπορούν να διαχωρίσουν τα απορρίμματα τους σε οργανικά αποφάγια, σε χαρτί, σε πλαστικά, σε γυαλί και σε μεταλλικά απορρίμματα-προϊόντα.
Σύμμεικτα και παράνομα και όποιον πάρει ο χάρος. Τα πετάμε όλα ανεξέλεγκτα και όποιον πάρει στα χέρια του ο άρχοντας του καρκίνου.
Η πόλη της Σπάρτης κοιμάται τον ύπνο του αδρανή πολίτη και των μικροσυμφερόντων.
Κάποιοι ανίκανοι (??) μας δηλητηριάζουν την ώρα που κοιμόμαστε, την ώρα που όλοι εμείς ανυποψίαστοι αναπνέουμε τον «καθαρό, επαρχιώτικο αέρα».
Και αν κάποιοι κοντόφθαλμα νομίζουν ότι έλειπαν αυτές τις ήσυχες, δηλητηριασμένες ώρες ο πονηρός καρκίνος ξέρει κι’ άλλα μονοπάτια στη Λακεδαίμονα.
Δηλητηριάζει τα φρούτα, τους κήπους με τα λαχανικά και το ευλογημένο δέντρο της ελιάς.
Ο Ευρώτας, αυτό το αγέρωχο και ιστορικό ποτάμι, στα μάτια μας μοιάζει να κλαίει ένα γοερό τραγούδι.
Κανείς δεν μπορεί να πιεί πια το σπλάχνο του, το νερό του.
Δηλητηριασμένο κι αυτό φεύγει μακριά για να καταγγείλει στα πέρατα της υφηλίου ΤΙ?
Οι πρώτοι τουρίστες δυσκολεύονται να αντιληφθούν το ηφαιστειογενές φαινόμενο εδώ αλλά και σε πολλά άλλα μέρη της Ελλάδας.
Οι δορυφόροι μας φωτογραφίζουν και οι εργολάβοι τρίβουν τα χέρια τους μαζί με τα εντεταλμένα μαθητούδια τους.
Όλοι θα υποκύψουμε ?, όλοι θα πληρώσουμε το έγκλημα αυτό ?
Σίγουρα όχι. Μειώστε τα κόστη, κερδίστε χρήματα, προστατέψτε το περιβάλλον που ζείτε με τη «Λακωνική Μέθοδο» διαχείρισης των απορριμμάτων –προϊόντων σας.
Τα διαχωρισμένα απορρίμματα αποτελούν ιδιοκτησία του πολίτη και είναι χρήσιμα εμπορεύσιμα υλικά.
Ελάτε να μάθετε περισσότερα σήμερα, 8 Ιουνίου στις 20:30 ώρα, στην Κεντρική Πλατεία της Σπάρτης, ημέρα γενεθλίων 2 ετών από την πρωτότυπη ιδέα της «Λακωνικής Μεθόδου διαχείρισης των απορριμμάτων-προϊόντων μας».

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου