Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Θα είμαστε εκεί που όλα συνεχίζονται



Θεσσαλονίκη, 19 Ιουνίου στις 12 το πρωί: ασφαλίτες εισβάλουν σε αστικό λεωφορείο, προσάγουν τον Χ.Μ. και τον μεταφέρουν στη ΓΑΔΘ, όπου του γνωστοποιείται ότι θεωρείται ύποπτος για την τέλεση ενός πλήθους κακουργημάτων και πλημμελημάτων που σχετίζονται με τα γεγονότα της 12/5 στην περιοχή Καρατζά Λάκκος, στο όρος Κάκαβος. Στο πλαίσιο της απόπειρας δίωξής του, εξαναγκάζεται δια της βίας σε λήψη γενετικού υλικού (DNA).
Μετά την καταστροφή του εργοταξίου της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές, στις 17/2, το κράτος έχει εντείνει και αναβαθμίσει ποιοτικά την καταστολή, διενεργώντας προσαγωγές κατοίκων που φέρονται ως ύποπτοι, κρατώντας τους για πολλές ώρες στην ασφάλεια, λαμβάνοντας κατά συρροή γενετικό υλικό, ασκώντας διώξεις με στημένα κατηγορητήρια και προφυλακίζοντας πρόσφατα δύο από τους διωκόμενους. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο της ποινικοποίησης της αντίστασης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού εντάσσεται και η επιχείρηση δίωξης του Χ.Μ., καθώς και η εν εξελίξει στοχοποίηση ατόμων που αντιλαμβάνονται ότι ο αγώνας δεν περιορίζεται ούτε σε γεωγραφικά όρια, ούτε από θεσμικές κατευθύνσεις.
Η επίθεση αυτή του κράτους στοχεύει στον εκφοβισμό και την τρομοκράτηση των αγωνιζόμενων, στην ποινικοποίηση κάθε αγωνιστικής/πολιτικής σκέψης, στάσης και πρακτικής και στην αποεστίαση της προσοχής από το αναπτυξιακό έγκλημα που συντελείται στην περιοχή. Η κυριαρχία, προασπίζοντας με συνέπεια τα συμφέροντα της Eldorado Gold και προκειμένου να διασφαλίσει την ολοκλήρωση της κατασκευής του εργοστασίου, η οποία έχει ήδη ξεκινήσει, επιχειρεί να διαχωρίσει τους αλληλέγγυους από τους κατοίκους της Χαλκιδικής, Ο σκοπός της δεν είναι άλλος από την απομόνωση και τον χωρικό περιορισμό του αγώνα, με απώτερο στόχο την αποτροπή της εξάπλωσής του, την αποδυνάμωση και αποσυσπείρωσή του.
Μέρος των εφαρμοζόμενων πρακτικών των δυνάμεων καταστολής είναι και η στοιχειοθέτηση έωλων κατηγοριών που κατασκευάζονται με βάση τον τρομονόμο. Επιπλέον, η χρήση γενετικού υλικού αποσκοπεί στο να προσδώσει ένα δήθεν ορθολογικό και επιστημονικοφανές έρεισμα στις παράλογες διώξεις που κατασκευάζει το κράτος. Η μέθοδος ταυτοποίησης γενετικού υλικού δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελέσει αξιόπιστο «αποδεικτικό στοιχείο», μιας και το DNA μπορεί να κατασκευαστεί τεχνητά εξ αρχής, να αναπαραχθεί και να μεταφερθεί από τρίτους κατά βούληση. Η λήψη και διατήρηση ενός υπερευαίσθητου προσωπικού δεδομένου όπως το DNA, συνιστά κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αποσκοπεί ξεκάθαρα στη δημιουργία τράπεζας πληροφοριών γενετικού υλικού, δηλαδή σε ένα βιολογικό φακέλωμα πάντα διαθέσιμο προς χρήση από την αντιτρομοκρατική, σύμφωνα με τις εκάστοτε εντολές της εξουσίας.
Στεκόμαστε δίπλα στους διωκόμενους αγωνιστές, αναγνωρίζοντας ότι κάθε φορά που ένα άτομο υφίσταται καταστολή, η επίθεση στοχεύει στον ίδιο τον αγώνα. Έναν αγώνα που ανήκει στη σφαίρα του πραγματικού και γι αυτό δεν κάμπτεται από πρακτικές που παραπέμπουν στον τηλεοπτικό κόσμο του CSI. Έναν αγώνα ενάντια στη λεηλασία των ζωών μας, ο οποίος εξελίσσεται παντού, από το Περού μέχρι την Τουρκία και για αυτό δεν περιορίζεται. Έναν αγώνα, του οποίου αναπόσπαστα μέρη συνιστούμε όλες και όλοι.

Από την Τουρκία, μέχρι τις Σκουριές, το κεφάλαιο και η εξουσία έχουν πάντα το πρόσωπο της τρομοκρατίας
Αλληλεγγύη στο δίκαιο αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού και σε όλους τους διωκόμενους
Άμεση απελευθέρωση των προφυλακισμένων αγωνιστών
Όσο και να προσπαθούν, δεν θα καταφέρουν να ισοπεδώσουν την αξιοπρέπειά μας

Ανοιχτό Συντονιστικό Θεσσαλονίκης ενάντια στα μεταλλεία χρυσού
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου