Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ στο ΑΥΤΟΦΩΡΟ; ΠΟΙΟΙ και ΓΙΑΤΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ για το ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΒΟΥΛΑΣ;



Εδώ και τρία χρόνια, με βάση το μνημονιακό προγραμματισμό, η δημόσια περιουσία βρίσκεται στο στόχαστρο κερδοσκόπων «επενδυτών» και απειλείται με ξεπούλημα.

Οι παραλίες - το ωραιότερο και πολυτιμότερο κομμάτι της δημόσιας περιουσίας - έχουν ήδη αρχίσει να εκποιούνται. Παράλληλα όμως, οι πολίτες σ’ όλη τη χώρα οργανώνονται και αγωνίζονται για την προστασία τους.

Στο σχέδιο εκποίησης εντάσσεται και ο χώρος του πρώην Κάμπινγκ Βούλας με την παραλία του, καθώς και πολλές άλλες ακτές του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης ("Αστέρας" Βουλιαγμένης μαζί με τη χερσόνησο του Λαιμού, ελεύθερη παραλία Βάρκιζας κ.ά.). Για πολλά χρόνια και με ευθύνη της πολιτείας, ο δημόσιος αυτός χώρος, παρέμενε κλειδωμένος και εγκαταλελειμμένος. Για το λόγο αυτό και μετά από δυναμική παρέμβαση συλλόγων και πολιτών, που προκάλεσε σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, ο χώρος απελευθερώθηκε και από τότε μέσω μίας ανοιχτής σε όλους συνέλευσης δημοτών εργαζόμαστε εθελοντικά για την αυτοδιαχείρισή του.

Αντί να παραιτηθούμε από τα δικαιώματά μας  και να παραδοθούμε στην απελπισία και στην κατάθλιψη, οι εθελοντές του Κάμπινγκ Βούλας επιλέξαμε να δράσουμε συλλογικά και δημιουργικά για το αυτονόητο κοινό καλό όλων μας. Εφαρμόσαμε με έργα μια ουσιαστική αντιπρόταση στη προπαγάνδα των αυτοκαταστροφικών «μονόδρομων». Με συλλογική δράση και διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων και με τρόπο δημόσιο, διαφανή και ανοιχτό σε όλους, η συνέλευσή μας έδωσε ξανά ζωή σ’ αυτό τον απαξιωμένο δημόσιο χώρο.

Μέσα σ’ ένα χρόνο, πραγματοποιήσαμε δεκάδες πολιτιστικές, αλληλέγγυες, επιστημονικές, επιμορφωτικές και οικολογικές δραστηριότητες: δημιουργία αγρού φυσικής καλλιέργειας, μελισσοκομία, μαθήματα αυτάρκειας και αυτομόρφωσης, θεατρικό εργαστήρι, σεμινάρια εναλλακτικής ιστορίας, συλλογικές κουζίνες, ανταλλακτικά/χαριστικά παζάρια, κινηματογραφικές προβολές, υποστήριξη απλήρωτων εργαζόμενων και κοινωνικών ιατρείων και πολλά άλλα. Πάνω απ’ όλα όμως κρατήσαμε την παραλία καθαρή και προσβάσιμη για δεκάδες χιλιάδες συν-πολίτες μας, που έρχονται από όλη την Αττική.

Όλα τα παραπάνω έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται όχι μόνο δωρεάν για όλους, αλλά με σημαντική οικονομική εισφορά και συνεχή προσωπική εργασία των εθελοντών.

Παρ’ όλο που υπάρχει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το άνοιγμα του χώρου και την απόδοσή του στους πολίτες, αντί για ουσιαστική και έμπρακτη υποστήριξη, την Κυριακή 28/4, η Δημοτική Αρχή προκάλεσε την αυτόφωρη σύλληψη τριών μελών της Συνέλευσης του Κάμπινγκ Βούλας, που πραγματοποιούσαν εθελοντικές εργασίες αναβάθμισης του χώρου.

Παρά τα πανηγυρικά ψηφίσματα και τις εξαγγελίες προεκλογικού τύπου «να ρίξουμε τα κάγκελα – δημοτικές και ελεύθερες όλες οι ακτές», στην πράξη η Δημοτική Αρχή συμβάλλει στην εφαρμογή της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής και πολεμά όσους αγωνίζονται για ελεύθερες παραλίες και επανάκτηση των δημόσιων χώρων.

Απέναντι σ’ όλα αυτά, εμείς οι Εθελοντές του Κάμπινγκ, θα συνεχίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να υπερασπιζόμαστε τον κοινόχρηστο και δημόσιο χαρακτήρα του Κάμπινγκ Βούλας και την ελεύθερη χρήση της παραλίας του, απ’ όλους τους πολίτες. Στις συλλήψεις απαντάμε με περισσότερη αλληλεγγύη και αποφασιστικότητα στον αγώνα και τις δράσεις μας. Δεν υποκύπτουμε και δεν χαρίζουμε σε κανέναν τα αυτονόητα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματά μας. Δεν δεχόμαστε παθητικά και δουλικά την προσπάθεια καταπάτησής τους. Συνεχίζουμε να αφυπνιζόμαστε και να διεκδικούμε μια καλύτερη ζωή με δικαιοσύνη, ποιότητα και αξιοπρέπεια, όπως κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη.

Καλούμε την τοπική κοινωνία, όλους τους πολίτες, τα κινήματα και τις συλλογικότητες όλης της Αττικής, να  ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να σπάσουμε το φράγμα της απογοήτευσης, της απάθειας και του φόβου. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και όλοι μαζί θα κρατήσουμε τις παραλίες δημόσιες και ελεύθερες προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, επειδή η φύση και οι άνθρωποι είναι πάνω από τα κέρδη.

30 Απριλίου 2013

Η Συνέλευση Εθελοντών Αυτοδιαχειριζόμενου Κάμπινγκ Βούλας
                                                                 http://www.voulacamp.blogspot.gr/
                                                             Email:voulacamp@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου