Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 7 Μαΐου 2013

ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ στο ΑΥΤΟΦΩΡΟ; ΠΟΙΟΙ και ΓΙΑΤΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ για το ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΒΟΥΛΑΣ;



Εδώ και τρία χρόνια, με βάση το μνημονιακό προγραμματισμό, η δημόσια περιουσία βρίσκεται στο στόχαστρο κερδοσκόπων «επενδυτών» και απειλείται με ξεπούλημα.

Οι παραλίες - το ωραιότερο και πολυτιμότερο κομμάτι της δημόσιας περιουσίας - έχουν ήδη αρχίσει να εκποιούνται. Παράλληλα όμως, οι πολίτες σ’ όλη τη χώρα οργανώνονται και αγωνίζονται για την προστασία τους.

Στο σχέδιο εκποίησης εντάσσεται και ο χώρος του πρώην Κάμπινγκ Βούλας με την παραλία του, καθώς και πολλές άλλες ακτές του Δήμου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης ("Αστέρας" Βουλιαγμένης μαζί με τη χερσόνησο του Λαιμού, ελεύθερη παραλία Βάρκιζας κ.ά.). Για πολλά χρόνια και με ευθύνη της πολιτείας, ο δημόσιος αυτός χώρος, παρέμενε κλειδωμένος και εγκαταλελειμμένος. Για το λόγο αυτό και μετά από δυναμική παρέμβαση συλλόγων και πολιτών, που προκάλεσε σχετική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, ο χώρος απελευθερώθηκε και από τότε μέσω μίας ανοιχτής σε όλους συνέλευσης δημοτών εργαζόμαστε εθελοντικά για την αυτοδιαχείρισή του.

Αντί να παραιτηθούμε από τα δικαιώματά μας  και να παραδοθούμε στην απελπισία και στην κατάθλιψη, οι εθελοντές του Κάμπινγκ Βούλας επιλέξαμε να δράσουμε συλλογικά και δημιουργικά για το αυτονόητο κοινό καλό όλων μας. Εφαρμόσαμε με έργα μια ουσιαστική αντιπρόταση στη προπαγάνδα των αυτοκαταστροφικών «μονόδρομων». Με συλλογική δράση και διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας στη λήψη αποφάσεων και με τρόπο δημόσιο, διαφανή και ανοιχτό σε όλους, η συνέλευσή μας έδωσε ξανά ζωή σ’ αυτό τον απαξιωμένο δημόσιο χώρο.

Μέσα σ’ ένα χρόνο, πραγματοποιήσαμε δεκάδες πολιτιστικές, αλληλέγγυες, επιστημονικές, επιμορφωτικές και οικολογικές δραστηριότητες: δημιουργία αγρού φυσικής καλλιέργειας, μελισσοκομία, μαθήματα αυτάρκειας και αυτομόρφωσης, θεατρικό εργαστήρι, σεμινάρια εναλλακτικής ιστορίας, συλλογικές κουζίνες, ανταλλακτικά/χαριστικά παζάρια, κινηματογραφικές προβολές, υποστήριξη απλήρωτων εργαζόμενων και κοινωνικών ιατρείων και πολλά άλλα. Πάνω απ’ όλα όμως κρατήσαμε την παραλία καθαρή και προσβάσιμη για δεκάδες χιλιάδες συν-πολίτες μας, που έρχονται από όλη την Αττική.

Όλα τα παραπάνω έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται όχι μόνο δωρεάν για όλους, αλλά με σημαντική οικονομική εισφορά και συνεχή προσωπική εργασία των εθελοντών.

Παρ’ όλο που υπάρχει απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου για το άνοιγμα του χώρου και την απόδοσή του στους πολίτες, αντί για ουσιαστική και έμπρακτη υποστήριξη, την Κυριακή 28/4, η Δημοτική Αρχή προκάλεσε την αυτόφωρη σύλληψη τριών μελών της Συνέλευσης του Κάμπινγκ Βούλας, που πραγματοποιούσαν εθελοντικές εργασίες αναβάθμισης του χώρου.

Παρά τα πανηγυρικά ψηφίσματα και τις εξαγγελίες προεκλογικού τύπου «να ρίξουμε τα κάγκελα – δημοτικές και ελεύθερες όλες οι ακτές», στην πράξη η Δημοτική Αρχή συμβάλλει στην εφαρμογή της μνημονιακής κυβερνητικής πολιτικής και πολεμά όσους αγωνίζονται για ελεύθερες παραλίες και επανάκτηση των δημόσιων χώρων.

Απέναντι σ’ όλα αυτά, εμείς οι Εθελοντές του Κάμπινγκ, θα συνεχίσουμε με όλες μας τις δυνάμεις να υπερασπιζόμαστε τον κοινόχρηστο και δημόσιο χαρακτήρα του Κάμπινγκ Βούλας και την ελεύθερη χρήση της παραλίας του, απ’ όλους τους πολίτες. Στις συλλήψεις απαντάμε με περισσότερη αλληλεγγύη και αποφασιστικότητα στον αγώνα και τις δράσεις μας. Δεν υποκύπτουμε και δεν χαρίζουμε σε κανέναν τα αυτονόητα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματά μας. Δεν δεχόμαστε παθητικά και δουλικά την προσπάθεια καταπάτησής τους. Συνεχίζουμε να αφυπνιζόμαστε και να διεκδικούμε μια καλύτερη ζωή με δικαιοσύνη, ποιότητα και αξιοπρέπεια, όπως κάνουν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη.

Καλούμε την τοπική κοινωνία, όλους τους πολίτες, τα κινήματα και τις συλλογικότητες όλης της Αττικής, να  ενώσουμε τις δυνάμεις μας για να σπάσουμε το φράγμα της απογοήτευσης, της απάθειας και του φόβου. Έχουμε το δίκαιο με το μέρος μας και όλοι μαζί θα κρατήσουμε τις παραλίες δημόσιες και ελεύθερες προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, επειδή η φύση και οι άνθρωποι είναι πάνω από τα κέρδη.

30 Απριλίου 2013

Η Συνέλευση Εθελοντών Αυτοδιαχειριζόμενου Κάμπινγκ Βούλας
                                                                 http://www.voulacamp.blogspot.gr/
                                                             Email:voulacamp@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου