Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Το Επιμελητήριο, το παραεμπόριο, η ξενοφοβία και η αλήθεια



του Αντώνη Δ. Μάντζιου, οικονομολόγου,
Δημοτικού Συμβούλου Κατερίνης
    
 Ιδιαίτερη επιμονή δείχνει και εφέτος η ηγετική ομάδα του Επιμελητηρίου Πιερίας και ο Πρόεδρός του, στην καταπολέμηση του πλανόδιου παραεμπορίου, αφήνοντας στο απυρόβλητο τα μεγάλα προβλήματα τόσο των επαγγελματιών όσο και της οικονομίας, επιμένοντας σε ένα μάλλον πιασάρικο θέμα με τελικό στόχο τους φτωχοδιάβολους οικονομικούς μετανάστες.

    Τη ώρα που η ύφεση διανύει τον 6ο   χρόνο με ποσοστά που ξεπερνάν αθροιστικά και αυτά της κατοχής από τους Γερμανούς, με μείωση των εισοδημάτων γύρω στο 50%, με ανασφάλιστους και χωρίς ιατρική περίθαλψη το 80% των επαγγελματιών και των οικογενειών τους, ενώ τους χρεώνονται από τα Ταμείο εισφορές υγείας την οποία δεν δικαιούνται, με τα νέα επώδυνα φορολογικά μέτρα για τους επαγγελματίες, με την κοροϊδία του επιδόματος ανεργίας των επαγγελματιών με προϋπόθεση  να μην χρωστούν ασφαλιστικές εισφορές, με την κοροϊδία των δανείων επανεκκίνησης αρκεί να μην έχουν περάσει το τραπεζικό πλαφόν, με  τα χαράτσια, τους φόρους των ακινήτων αλλά και τη νέκρα στην αγορά σαν αποτέλεσμα της καταλήστευσης του λαϊκού εισοδήματος, μια αφαίμαξη της οικονομίας  για να πληρωθούν οι ληστρικοί τόκοι και τα δάνεια της Τρόικα.

       Και σ΄ ένα υποταγμένο  κράτος όπου η κυβέρνηση δεν μπορεί να αποφασίσει ούτε για τον αριθμό των δόσεων των οφειλών στην Εφορία, ούτε ακόμα για τον ΦΠΑ της εστίασης αν πρώτα δεν πάρει το okay από τους ξένους δυνάστες της Τρόικα.

       Για αυτά τα προβλήματα που είναι προβλήματα ύπαρξης  των επαγγελματιών, προβλήματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων αλλά και προβλήματα της Ελληνικής οικονομίας, δεν είδαμε ημερίδες , κινητοποιήσεις και αντιδράσεις.

     Φαίνεται ότι κάποιοι με βάσει τις κομματικές τους προτιμήσεις, τις προσωπικές τους φιλοδοξίες, αλλά και της θέσης τους να  προσεγγίζουν την κάθε κυβέρνηση, αρνούνται να δουν υπεύθυνα και  κατάματα την πραγματικότητα, να αντιπαρατεθούν με την ουσία των προβλημάτων, να έρθουν σε ρήξη με τις αιτίες τους και πετώντας την μπάλα στην εξέδρα προσπαθούν να ασχοληθούν με το έλασσον.  Αλλά και από αυτό ασχολούνται μόνο με την ουρά του.

   Γιατί κύριοι του Επιμελητηρίου όσο δεν υπάρχει λαϊκό εισόδημα, δεν μπορεί να υπάρχει αγορά ( εκτός από τις αγορές των τουριστών), και ο καταναλωτής δεν θα αγοράζει ή θα αγοράζει όχι μόνο το πιο φθηνό, αλλά θα παραβλέπει  και άλλους δείκτες όπως υγιεινή, ασφάλεια νομιμότητα κλπ. Και αυτός είναι νόμος της οικονομίας. Και πιθανά αύριο λόγω και της ανεργίας πλανόδιοι πωλητές θα είναι οι ίδιοι οι Έλληνες, στερώντας έτσι την ρατσιστική βάση κάποιων για την  καταδίωξη του πλανόδιου  παραεμπορίου.

     Ακόμα κύριοι του Επιμελητηρίου πριν το εμπόρευμα φθάσει στον πλανόδιο, έρχεται στεγασμένο με καράβια στα λιμάνια, μπαίνει σε αποθήκες, μεταφέρεται με αυτοκίνητα και φθάνει είτε σε καταστήματα όπου πωλείται ως επώνυμο, είτε καταλήγει στον πλανόδιο οικονομικό μετανάστη στις ακτές της Πιερίας μας.
      Ως εκ τούτου υπάρχει πεδίον δόξης λαμπρόν για όποιον θέλει να  συλλάβει το παραεμπόριο να το κάνει , είτε στο λιμάνι, είτε στις αποθήκες, είτε στην μεταφορά. Επειδή όμως τα λεφτά είναι πολλά, τα συμφέροντα μεγάλα, και οι ιδιοκτήτες επώνυμοι Έλληνες και ξένοι, υπεράνω ελέγχου και κριτικής, τα βάζουμε με τους φτωχοδιάβολους οικονομικούς μετανάστες σαν την μόνη  αιτία και λύση του κακού.

     Και επειδή κάποιοι ηρωοποιούν δράσεις της Χρυσής Αυγής και των ομάδων κρούσης αλήθεια για όσους είδαν το χαραγμένο με σπασμένο μπουκάλι μπύρας πρόσωπο του 14χρόνου Αφγανού, το έγκλημα αυτό είναι λιγότερο αποτρόπαιο αν ο κακοποιηθείς ήταν πλανόδιος  πωλητής του παραεμπορίου;

      Όμως για το στεγασμένο παραεμπόριο κύριε Πρόεδρε; Είστε ως επιμελητήριο  υπέρ της ίδιας συχνότητας ελέγχων για το στεγασμένο και για το πλανόδιο παραεμπόριο; Για να μην αγοράζουμε κύριε Πρόεδρε εδώ στην Κατερίνη επώνυμα προϊόντα που  η ετικέτα τους να έχει γραφεί πάνω από την ετικέτα made in china!  Και  ακόμα συμφωνείτε υπέρ της στελέχωσης των ελεγκτικών υπηρεσιών ή θα πρέπει αυτές να εγκαταλείψουν τα άλλα τους καθήκοντα ασχολούμενοι μόνο με το πλανόδιο παραεμπόριο;

    Όμως τα άλλα  είναι τα μεγάλα προβλήματα των επαγγελματιών, για τα οποία πρέπει να αγωνιστούν μαζί με το λαό και πρώτα από όλα για την κατάργηση του μνημονίου.    

    Και παράλληλα οφείλουμε να συγκροτήσουμε ένα πρόγραμμα παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, στηριγμένο στις δυνάμεις μας, με στόχο την καταπολέμηση της ανεργίας, την κάλυψη των αναγκών των πολιτών, την αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων μας και σε όφελος των πολλών.

Κατερίνη  19-5-2013

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου