Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Ο "εθνικός" μας πλούτος πωλείται

Στο παρόν και στο επόμενο χρονικό διάστημα η λιτότητα και το χρέος θα χρησιμοποιηθεί σαν όπλο για να ξεπουληθούν τα δικαιώματα και ο πλούτος της χώρας, όπως τα υπόγεια μεταλλεύματα, το πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο, χάριν των πολυεθνικών των ορυκτών καυσίμων.
Λαμβάνοντας υπόψη την κλιματική αλλαγή που θα επέλθει σίγουρα αν συνεχίσει η ανθρωπότητα να στηρίζεται στα ορυκτά καύσιμα, καθώς και τη μόλυνση του περιβάλλοντος από τις εξορύξεις τους,  δεν θα έπρεπε κανονικά όλα αυτά να θεωρούνται σαν ανεκμετάλλευτος πλούτος για την κοινωνία και τους ανθρώπους της-προσοχή τους ανθρώπους σαν όντα και όχι σαν καταναλωτές.
 Ανεκμετάλλευτος κοινωνικός πλούτος θα έπρεπε να θεωρούνται οι αειφορικές και μη επιβαρυντικές μορφές ενέργειας, στις οποίες μπορούν να στηριχθούν οι μελλοντικές γενιές των ανθρώπων για να μπορέσουν να επιβιώσουν σε ένα πεπερασμένο πλανήτη που διαθέτουν.
Είναι φανερό όμως ότι οι οικονομικές ελίτ δεν το θέλουν αυτό. Και προσπαθούν να πείσουν τους "αποκάτω" ότι ο μοναδικός πλούτος που έχουν είναι η αποθηκευμένη στον φλοιό της γης πρώην ηλιακή ενέργεια με τη μορφή του άνθρακα. Και μάλιστα βαφτίζουν αυτό τον υποτιθέμενο πλούτο σαν "εθνικό" -και όχι σαν κοινό-συλλογικό-κοινωνικό πλούτο όλων των μελών μιας κοινωνίας, όπως είναι πραγματικά- γιατί προβάλλοντας "εθνικούς λόγους" και "εθνικές αναγκαιότητες", μπορούν σε αυτή τη συγκυρία της όξυνσης της οικονομικής κρίσης και των χρεών, μπορούν να τον μετετρέπουν σε δικό τους ιδιωτικό πλούτο, υποσχόμενες "ψίχουλα κατανώλωσης" στους υπόλοιπους που αποτελούν το "έθνος"
Έχοντας οι "αποπάνω" μετατρέψει μέχρι τώρα σε ατομική ιδιοκτησία την επιφάνεια της γης, μετατρέπουν τώρα και το υπέδαφος και τους πυθμένες των θαλασσώνσε ατομική ιδιοκτησία, αναδεικνύοντας τους αντίστοιχους κοινούς πόρους τους-κοινούς για όλους τους ανθρώπους και τις άλλες μορφές ζωής-σε πηγές κέρδους για τους ίδιους, που είναι η συντριπτική μειοψηφία.
Για αυτό η συντριπτική πλειοψηφία των "αποκάτω" στη χώρα θα χρειασθεί να αντισταθεί συνδυάζοντας δύο παράγοντες: αντίσταση στο ξεπούλημα του κοινού πλούτου-αν θεωρούμε ακόμα πλούτο υλικά και μορφές ενέργειας που μας οδηγούν στη καταστροφή- αλλά και αντίσταση στην εξόρυξή του. Υπέρ της οικολογικής ισορροπίας και της αποανάπτυξης, της μόνης διεξόδου για τη μελλοντική επιβίωση και τη μη "πτώχευση" της "μάνας γαίας".

Ένα μουσικό «όχι» στην εξόρυξη χρυσού

Μια συναυλία «κατά της εξόρυξης χρυσού και υπέρ του δικαιώματος στην ζωή» θα γίνει το Σάββατο 25 Μαΐου στην Ιερισσό, με ελεύθερη είσοδο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου