Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Η απόδειξη της βλακείας των "κυρίαρχων"

Διαβάστε την παρακάτω είδηση:
“Το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης θα παραμείνει κλειστό την Δευτέρα καθώς η αμερικανική μεγαλούπολη αναμένει το πέρασμα του τυφώνα Σάντι, ανέφεραν πηγές της Wall Street. Πιθανώς, σημειώνει το Reuters αλλά και το Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων, το αμερικανικό χρηματιστήριο να παραμείνει κλειστό και την Τρίτη. Όπως σημείωσαν οι πηγές της Wall Street η απόφαση για το κλείσιμο της χρηματιστηριακής αγοράς των Ηνωμένων Πολιτειών, ελήφθη λόγω των ανησυχιών για την ακεραιότητα των συναλλαγών”.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη της βλακείας των κυβερνητών του κόσμου. Από τη μια φαίνεται ξεκάθαρα ότι τα ανθρωπάκια που η αλαζονεία τους έχει φτάσει ήδη μέχρι το σημείο να εμπορευματοποιούν και να ιδιωτικοποιούν τη φύση και τους φυσικούς πόρους (αλήθεια, γιατί δεν ιδιωτικοποιούν και τους τυφώνες;), είναι τόσο μικρά κι ανήμπορα μπρος στην δύναμή της που θα τους σαρώσει σαν ξερά φύλλα άψυχα μια των ημερών, κι από την άλλη αποδεικνύει το ίδιο ξεκάθαρα τον κρετινισμό τους, την μετάλλαξή τους σε γρανάζια κυκλοφορίας του χρήματος, την απανθρωποίησή τους που συνεπάγεται χαμένες ζωές.
Όσα περικλείονται στην φράση “λόγω ανησυχιών για την ακεραιότητα των ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ”, αποτελούν την πιο τρανταχτή απόδειξη της βλακείας του σύγχρονου “ανθρώπου”. Ή έννοια άνθρωπος δεν υπάρχει πλέον για αυτούς. Έχει αντικατασταθεί από τις “συναλλαγές”. Που βεβαίως γίνονται μεταξύ ανθρωποειδών νεώτερης γενιάς, τα οποία όμως καμία σχέση δεν έχουν με τους προγόνους τους ανθρώπους παρά μόνο στη φυσιολογία. Ούτε καν στην εμφάνιση.
Αυτά τα κατασκευάσματα, διότι πλάσματα ή όντα δεν μπορεί κανείς να τα πει, με αυτή τη γελοία λογική και φιλοσοφία που απέκτησαν στα αδιανόητης ηλιθιότητας παγκοσμίου φήμης πανεπιστήμιά τους (δεν θα δίδασκε εξάλλου ο ΓΑΠ σ’ αυτά αν ήταν αλλιώς), κυβερνούν και οδηγούν τον κόσμο. Και ορίζουν τον βίο όσων τους ακολουθούν κατά πόδας, όσων είναι δέσμιοι και σκλάβοι τους, όσων έχουν αποφασίσει να θυσιάσουν τη μία και μοναδική ζωή τους, δίνοντάς την αντιπαροχή σε τέτοιους τιποτένιους αλαζόνες για την εξασφάλιση μισθού και χρημάτων.
Όσοι ανέχονται να ξυπνούν κάθε πρωί και να χαραμίζουν άλλη μια μοναδική μέρα της μοναδικής ζωής τους για να εξυπηρετούν, ως υποχείρια, τις συναλλαγές αυτών των κρετίνων, διαπράττουν ύβρη ασυγχώρητη. Ο άνθρωπος που έχει ο καθένας μας μέσα του, θα πάρει μια μέρα εκδίκηση, θα θέσει υπεράνω όλων το συναίσθημα που θα είναι τρομακτικό. Διότι η φύση πάντα υπερέχει. Μπορεί να φέρει το βιολογικό τέλος ανά πάσα στιγμή. Και τότε το θλιβερό άτομο, ήταν ή όχι ανταγωνιστικό, θα ισοπεδωθεί από τον τρόμο του ανθρώπου που το φέρει. Τον τρόμο του τέλους σε μια ζωή που δεν υπήρξε. Διότι ήταν απλά μια συναλλαγή.
 http://yiannismakridakis.gr/?p=1971

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου