Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2012

Το σκοτεινό "μποτιλιάρισμα" της "λίστας Λαγκάρντ" και η πραγματική λίστα

Tα πεπραγμένα και οι "παραλείψεις" των πρώην Υπουργών,  Βενιζέλου και κ. Παπακωνσταντίνου, και του νυν "εμβρόντητου" κ. Στουρνάρα ("έπεσα από τα σύννεφα" έχει δηλώσει),  αλλά και των υπηρεσιακών παραγόντων Καπελέρη - Διώτη σχετικά με τη "λίστα Λαγκάρντ", μας κάνουν όλους να γελάμε. Να γελάμε με πικρά δάκρυα βέβαια.

Αλλά μέχρι πότε η αντοχή και η ανοχή της νεοελληνικής κοινωνίας;  Μέχρι πότε θα περνά αυτή η διαχείρησή της από το πολιτικό σύστημα και τα ΜΜΕ;  Είναι η ώρα της Δικαιοσύνης απαντούν κάποιοι και προσπαθούν να μας καθησυχάσουν. Λες και αυτή η δικαιοσύνη "τους" δεν έχει αποδείξει τόσες φορές ότι τους βγάζει "λάδι".
"Υπήρξε και έως ποιο βαθμό υπόθαλψη και συγκάλυψη κακουργηματικών πιθανότατα πράξεων; Υπήρξε ή όχι συναλλαγή με εμπλεκόμενους στις λίστες; Ποια είναι η τύχη της πρωτότυπης; Πόσο νόμιμο και ηθικό είναι ο καθένας να παίρνει και από ένα αντίγραφο λιστών στο σπίτι του; Πόσα αντίγραφα (παραποιημένα ή μη) κυκλοφορούν και με ποιο τρόπο διασφαλίζεται η μη διοχέτευση στοιχείων δεξιά και αριστερά για άλλους ιδιοτελείς σκοπούς; Τι συμβαίνει στον ΣΔΟΕ; Πόσο εν τέλει ζημιώθηκε η χώρα;
Όλα τα παραπάνω απαιτούν απάντηση!", δηλώνουν οι Οικολόγοι Πράσινοι.

Απάντηση όμως στα παραπάνω ερωτήματα μπορεί να είναι και η παρακάτω (από το

Έχουμε στη διάθεσή μας αντίγραφο της λίστας Λαγκάρντ και αποκαλύπτουμε ποιοι βρίσκονται στο στικάκι του Βενιζέλου και φυσικά -ως είθισται- θα τιμωρηθούν παραδειγματικά γι' αυτό.
  1. Όσοι έχουν παιδιά.
  2. Τα παιδιά τους.
  3. Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι.
  4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι.
  5. Οι εργάτες.
  6. Οι άνεργοι.
  7. Οι γιατροί.
  8. Οι δάσκαλοι.
  9. Οι καθηγητές.
10. Οι περιπτεράδες.
11. Οι ταξιτζήδες
12. Οι φαρμακοποιοί.
13. Οι ναυπηγοί.
14. Οι συνταξιούχοι.
15. Οι ανάπηροι.
16. Οι στρατιωτικοί.
17. Οι καφετζήδες.
18. Οι ταβερνιάρηδες.
19. Οι φουρνάρηδες.
20. Οι μπακάληδες.
21. Οι μανάβηδες.
22. Οι συνδικαλιστές.
23. Οι αριστεροί.
24. Το λόμπι της δραχμής.
25. Το σοβιετικό μας κράτος.
26. Η πολλή δημοκρατία που μας έφαγε.
27. Ο Παπαδόπουλος που μας χρειάζεται.
28. Τα πολλά δικαιώματα.
29. Ο Φωτόπουλος.
30. Ο Σόρος.
31. Οι Εβραίοι.
32. Ο Τσοχατζόπουλος.
(σ.σ. κάθε λίστα που σέβεται τον εαυτό της τελικά ενοχοποιεί μόνο τον Άκη της καρδιάς μας...)
Έχει ξεκινήσει εισαγγελική έρευνα και θα τιμωρηθούν οι ένοχοι παραδειγματικά.
Συγκεκριμένα, θα μειωθούν οι μισθοί τους (όσοι έχουν ακόμη).
Θα συνεχίσουν να μην πληρώνονται οι απλήρωτοι.
Οι άνεργοι θα συνεχίσουν να απολαμβάνουν τον ελεύθερο χρόνο τους.
Οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπιχειρηματίες θα φορολογούνται από το πρώτο ευρώ. 
Οι έχοντες οικογένεια θα τιμωρούνται γι' αυτό, διότι την ώρα που ο κόσμος πεινάει, αυτοί σκυλοπηδιούνται σαν τα πιτσουνάκια.
Οι άτεκνοι θα επιβραβεύονται διότι δεν έφεραν άλλο βάρος στην κοινωνία.
Οι αντιδρώντες θα ξυλοκοπούνται, θα συλλαμβάνονται και θα εξευτελίζονται σε τηλεοπτικά παράθυρα.
Οι σιωπηλοί θα επιβραβευτούν με το βραβείο της ανοιχτής παλάμης και θα παρασημοφορούνται με το μακρύτερο εκ των τριών.
Και ο Τσοχατζόπουλος θα σαπίσει στη φυλακή, διότι επιτέλους οι Γερμανοί μας έφεραν την κάθαρση, αφού εμείς οι κωλοέλληνες είμαστε ανίκανοι να αποδώσουμε δικαιοσύνη. Δεν έπονται άλλοι.
Η λίστα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στα χέρια του τυφλού εισαγγελέα της τυφλής δικαιοσύνης.
Θα χυθεί άπλετο φως στην υπόθεση.
Το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκκαλο. Μηδενική ανοχή!
Επιτέλους να μπει μια τάξη σ' αυτό το σοβιετικό κράτος της Μεσογείου, που μου θέλετε και δικαιώματα ευρω-πίθηκοι!
Λαμόγια, μαζί τα φάγαμε.
Αλλά κι αν δεν τα φάγαμε μαζί...
  Σίγουρα μαζί τους ψηφίσαμε!

Και ένα σχόλιο από τον φίλο Δημήτρη:
αφού πια δεν γνωρίζουν ποιούς περιείχε η "λιστα" ή αν "πειράχτηκε"....., γιατί δεν ζητάνε από τη Λαγκάρντ να τους την ξαναδώσει ; Αντίγραφα υπάρχουν πάντα..... Βέβαια θα πρέπει να πιστέψουμε και τη Λαγκάρντ........ Άλλο πρόβλημα και αυτό.....


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου