Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΡΦΥΩΝ – ΜΕΣΣΑΠΙΩΝ «ΤΑΝΑΪΣ»



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                       
Στο όνομα της ανάπτυξης εξαπολύεται συντονισμένη επίθεση στο ελληνικό τοπίο, τη φύση, την ποιότητα ζωής, στην αειφορία, στην προκοπή και στο μέλλον αυτού του τόπου, προσφέροντας ελάχιστες θέσεις εργασίας για φθηνούς και εξαθλιωμένους εργάτες στην εξόρυξη  μεταλλευμάτων.
Στερώντας από τον τόπο μας κάθε δυνατότητα να ασχοληθούμε με τον τουρισμό, την γεωργία, αφαιρώντας  πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας, σε μια εποχή κατάρρευσης, που όλοι επιστρέφουν στον πρωτογενή τομέα (Γεωργία).
 Αγαπητοί  συμπολίτες  είναι καιρός το βόλεμα και η πελατειακή λογική να μπουν  δια παντός  στο ντουλάπι του θλιβερού παρελθόντος .
Το ρουσφέτι, οι δεσμεύσεις, οι υποσχέσεις, «οι φίλοι και οι κουμπάροι» αδρανοποιούν την όποια ατομική και συλλογική πρωτοβουλία για κάτι καινούργιο και διαφορετικό
Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει η κατάσταση είναι όλοι οι πολίτες στην τοπική κοινωνία να αναλάβουμε δράση και να πάρουμε αυτό που μας ανήκει.
Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ζούμε σε ένα προνομιούχο τόπο και πρέπει να παλέψουμε εμείς για την προστασία του.
Διότι οι άνθρωποι του δήμου μας θυμίζουν το γνωμικό:
«Βάλαμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα» 
Και εξηγούμαστε:
Σε ένα τόπο όπως η Μεσσαπία περιβαλλοντικά κατεστραμμένο, σύμφωνα με την επίσημη, άποψη του υπουργείου περιβάλλοντος, ο δήμος αυτό που έπρεπε κυρίως να πασχίσει είναι η προστασία του περιβάλλοντος ,προωθώντας την απορρύπανση- αποκατάσταση και τήρηση των νόμων. Αυτό αφορά κάθε πολίτη και κάθε επιχείρηση.
Είναι η συγκυρία που πρέπει να τεθεί υπεύθυνα το θέμα του αποχαρακτηρισμού μεγάλων περιοχών από μεταλλευτικές ζώνες και των αντισταθμιστικών οφειλών που πρέπει να καταβληθούν στο δήμο για την καταστροφή που έχει γίνει.
Στις 20-9-12 ανακοινώθηκε από το υπουργείο περιβάλλοντος η έγκριση περιβαλλοντικών όρων μέχρι το 2022 για επιφανειακή εξόρυξη  σιδηρονικελίου στις περιοχές δυτικού και ανατολικού Κοτρωνίου ,Ρακαβετσίου, Σουρτζίου, Κατσικίζας.
Περιοχές κατεστραμένες  που τα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει γίνει καμία αποκατάσταση περιβάλλοντος. (βλ.ΥΠΕΚΑ) Ο δήμος τη συγκεκριμένη μελέτη την πέρασε στα μουλωχτά.
Η επιτροπή περιβάλλοντος της περιφέρειας ζήτησε να γίνει επιτόπια έρευνα με αφορμή  την αναφορά στην εισαγγελία Χαλκίδος από το σύλλογο «ΤΑΝΑΪΣ» στις 15-1-10 για το δυτικό Κοτρώνι όπου έχουμε το φαινόμενο της όξινης απορροής λόγω θειούχου μεταλλοφορίας, κάτι που τελικά δεν έγινε. Έστειλε μόνο η εταιρεία ΛΑΡΚΟ το υπ.αρ. 2059/3-7-12 έγγραφο με αρ.πρωτοκ. ΔΠΣ 33582/1592/4-7-12 όπου παραδέχονται επίσημα την ύπαρξη θειούχου μεταλλοφορίας νικελιούχου μαρκασίτη και την ΟΞΙΝΗ ΑΠΟΡΡΟΗ.
Τι λένε οι επιστήμονες:
 -Σφράγισμα του μεταλλείου
 -Κάλυψη των σωρών στείρων και των εκσκαφών
-Βιομηχανική επεξεργασία αποβλήτων.
Η όξινη απορροή μας δίνει υψηλές συγκεντρώσεις  τοξικών βαρέων μετάλλων, όπως επίσης και θειϊκών ιόντων, τα οποία ρυπαίνουν μεγάλες εκτάσεις εδαφών, επιφανειακά και υπόγεια  υδατικά συστήματα.
Το μέλλον για τη Μεσσαπία προμηνύεται ζοφερό μιας  και έρχονται νέα αφεντικά, θα γίνουν ιδιοκτήτες του τόπου μας χωρίς να αναλάβουν υποχρεώσεις για τη ζημιά που έχει γίνει.
Οι τελευταίες εγκρίσεις νομιμοποιούν όλες τις αυθαιρεσίες.
Ζητάμε να προχωρήσει ο χωροταξικός σχεδιασμός και να αποχαρακτηρισθούν από μεταλλευτικές ζώνες οι προστατευόμενες περιοχές.
Παρακολουθούμε το θέμα της οριστικής παραχώρησης 352 στη Δίρφυ με 10.500 στρέμματα ,όπου ο δήμος νομιμοποίησε την ιδιοκτησία του Βαρδινογιάννη στον τόπο μας δίνοντας έγκριση για 380 γεωτρήσεις σε περιοχές ΝATURA 2000, ανοίγοντας το δρόμο στην καταστροφή. Το θέμα βρίσκεται στο ΥΠΕΚΑ.
Αναμένουμε την απόφαση!
Ζούμε σε ένα μοναδικό όσο αφορά τη βιοποικιλότητα τόπο, από τον Πυξαριά ως την Κύμη, (GR 2420011). Χαρακτηρισμένο σαν προστατευόμενη περιοχή. 
Ας ασχοληθούμε με τα προβλήματα του τόπου
Κανένας δεν θα μας δώσει τη λύση αν εμείς δεν ενδιαφερθούμε.
Για να μην πέφτουμε θύματα των ταρτούφων της τοπικής πολιτικής.        

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου