Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2012

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΙΡΦΥΩΝ – ΜΕΣΣΑΠΙΩΝ «ΤΑΝΑΪΣ»



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
                       
Στο όνομα της ανάπτυξης εξαπολύεται συντονισμένη επίθεση στο ελληνικό τοπίο, τη φύση, την ποιότητα ζωής, στην αειφορία, στην προκοπή και στο μέλλον αυτού του τόπου, προσφέροντας ελάχιστες θέσεις εργασίας για φθηνούς και εξαθλιωμένους εργάτες στην εξόρυξη  μεταλλευμάτων.
Στερώντας από τον τόπο μας κάθε δυνατότητα να ασχοληθούμε με τον τουρισμό, την γεωργία, αφαιρώντας  πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας, σε μια εποχή κατάρρευσης, που όλοι επιστρέφουν στον πρωτογενή τομέα (Γεωργία).
 Αγαπητοί  συμπολίτες  είναι καιρός το βόλεμα και η πελατειακή λογική να μπουν  δια παντός  στο ντουλάπι του θλιβερού παρελθόντος .
Το ρουσφέτι, οι δεσμεύσεις, οι υποσχέσεις, «οι φίλοι και οι κουμπάροι» αδρανοποιούν την όποια ατομική και συλλογική πρωτοβουλία για κάτι καινούργιο και διαφορετικό
Ο μόνος τρόπος για να αλλάξει η κατάσταση είναι όλοι οι πολίτες στην τοπική κοινωνία να αναλάβουμε δράση και να πάρουμε αυτό που μας ανήκει.
Πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ζούμε σε ένα προνομιούχο τόπο και πρέπει να παλέψουμε εμείς για την προστασία του.
Διότι οι άνθρωποι του δήμου μας θυμίζουν το γνωμικό:
«Βάλαμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα» 
Και εξηγούμαστε:
Σε ένα τόπο όπως η Μεσσαπία περιβαλλοντικά κατεστραμμένο, σύμφωνα με την επίσημη, άποψη του υπουργείου περιβάλλοντος, ο δήμος αυτό που έπρεπε κυρίως να πασχίσει είναι η προστασία του περιβάλλοντος ,προωθώντας την απορρύπανση- αποκατάσταση και τήρηση των νόμων. Αυτό αφορά κάθε πολίτη και κάθε επιχείρηση.
Είναι η συγκυρία που πρέπει να τεθεί υπεύθυνα το θέμα του αποχαρακτηρισμού μεγάλων περιοχών από μεταλλευτικές ζώνες και των αντισταθμιστικών οφειλών που πρέπει να καταβληθούν στο δήμο για την καταστροφή που έχει γίνει.
Στις 20-9-12 ανακοινώθηκε από το υπουργείο περιβάλλοντος η έγκριση περιβαλλοντικών όρων μέχρι το 2022 για επιφανειακή εξόρυξη  σιδηρονικελίου στις περιοχές δυτικού και ανατολικού Κοτρωνίου ,Ρακαβετσίου, Σουρτζίου, Κατσικίζας.
Περιοχές κατεστραμένες  που τα τελευταία 40 χρόνια δεν έχει γίνει καμία αποκατάσταση περιβάλλοντος. (βλ.ΥΠΕΚΑ) Ο δήμος τη συγκεκριμένη μελέτη την πέρασε στα μουλωχτά.
Η επιτροπή περιβάλλοντος της περιφέρειας ζήτησε να γίνει επιτόπια έρευνα με αφορμή  την αναφορά στην εισαγγελία Χαλκίδος από το σύλλογο «ΤΑΝΑΪΣ» στις 15-1-10 για το δυτικό Κοτρώνι όπου έχουμε το φαινόμενο της όξινης απορροής λόγω θειούχου μεταλλοφορίας, κάτι που τελικά δεν έγινε. Έστειλε μόνο η εταιρεία ΛΑΡΚΟ το υπ.αρ. 2059/3-7-12 έγγραφο με αρ.πρωτοκ. ΔΠΣ 33582/1592/4-7-12 όπου παραδέχονται επίσημα την ύπαρξη θειούχου μεταλλοφορίας νικελιούχου μαρκασίτη και την ΟΞΙΝΗ ΑΠΟΡΡΟΗ.
Τι λένε οι επιστήμονες:
 -Σφράγισμα του μεταλλείου
 -Κάλυψη των σωρών στείρων και των εκσκαφών
-Βιομηχανική επεξεργασία αποβλήτων.
Η όξινη απορροή μας δίνει υψηλές συγκεντρώσεις  τοξικών βαρέων μετάλλων, όπως επίσης και θειϊκών ιόντων, τα οποία ρυπαίνουν μεγάλες εκτάσεις εδαφών, επιφανειακά και υπόγεια  υδατικά συστήματα.
Το μέλλον για τη Μεσσαπία προμηνύεται ζοφερό μιας  και έρχονται νέα αφεντικά, θα γίνουν ιδιοκτήτες του τόπου μας χωρίς να αναλάβουν υποχρεώσεις για τη ζημιά που έχει γίνει.
Οι τελευταίες εγκρίσεις νομιμοποιούν όλες τις αυθαιρεσίες.
Ζητάμε να προχωρήσει ο χωροταξικός σχεδιασμός και να αποχαρακτηρισθούν από μεταλλευτικές ζώνες οι προστατευόμενες περιοχές.
Παρακολουθούμε το θέμα της οριστικής παραχώρησης 352 στη Δίρφυ με 10.500 στρέμματα ,όπου ο δήμος νομιμοποίησε την ιδιοκτησία του Βαρδινογιάννη στον τόπο μας δίνοντας έγκριση για 380 γεωτρήσεις σε περιοχές ΝATURA 2000, ανοίγοντας το δρόμο στην καταστροφή. Το θέμα βρίσκεται στο ΥΠΕΚΑ.
Αναμένουμε την απόφαση!
Ζούμε σε ένα μοναδικό όσο αφορά τη βιοποικιλότητα τόπο, από τον Πυξαριά ως την Κύμη, (GR 2420011). Χαρακτηρισμένο σαν προστατευόμενη περιοχή. 
Ας ασχοληθούμε με τα προβλήματα του τόπου
Κανένας δεν θα μας δώσει τη λύση αν εμείς δεν ενδιαφερθούμε.
Για να μην πέφτουμε θύματα των ταρτούφων της τοπικής πολιτικής.        

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου