Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

Μόλις μια μέρα μετά την επίσκεψη της Μέρκελ...



Με ΕΠΕΙΓΟΝ (10/10/2012) εγγραφό του προς το Δασαρχείο Αρναίας, το Υπουργείο “Περιβάλλοντος” δίνει ΕΝΤΟΛΗ στο Δασαρχείο να υπογράψει “Πρωτόκολλο Εγκατάστασης και Υλοτόμησης” με την εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, για την υλοτόμηση ΟΛΩΝ των εκτάσεων που περιλαμβάνονται στην 7633/2012 απόφαση παραχώρησης δάσους του Γ.Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας-Θράκης.
Η απόφαση αυτή αφορά 3.273 στρέμματα δάσους, αρχέγονου δάσους, στις Σκουριές και 857 στρέμματα στον Κοκκινόλακκα για την κατασκευή χώρου απόθεσης επικινδύνων αποβλήτων.
Υπενθυμίζουμε ότι ο όρος 14 της εν λόγω Απόφασης προϋποθέτει την ύπαρξη Ειδικής Έγκρισης Επέμβασης του νόμου 998/79 (δασικού νόμου) και Έγκρισης Τεχνικής Μελέτης για όλα τα σχεδιαζόμενα υποέργα. Τίποτα από αυτά δεν υπάρχει. Η Έγκριση Τεχνικής Μελέτης για το “υποέργο Σκουριές” (Απόφαση Δ8-Α/Φ.7,49,13/2809/349/10. Φεβρ.2012) που έχει δοθεί από την αρμόδια Διεύθυνση Μεταλλευτικών Βιομηχανικών Ορυκτών του ΥΠΕΚΑ επιτρέπει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ τις κάτωθι εργασίες:
  • Διαμόρφωση της κύριας οδού πρόσβασης μεταλλείου Σκουριών (από το Χοντρό Δέντρο μέχρι τις Σκουριές)
  • Κατασκευή ράμπας και φρέατος υπόγειου μεταλλείου Σκουριές.
Καμία άλλη εργασία κατασκευής / εγκατάστασης / λειτουργίας δεν επιτρέπεται να γίνει στις Σκουριές. Επιπλέον για να εγκριθούν αυτές οι Τεχνικές Μελέτες προϋποτίθεται η ύπαρξη εγκεκριμένου Επενδυτικού Σχεδίου που επίσης δεν υπάρχει.
Από τα τέλη Μαρτίου η εταιρεία ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, αυθαίρετα και χωρίς να διαθέτει τις απαιτούμενες άδειες, έχει καταλάβει την περιοχή των Σκουριών στο όρος Κάκαβος, με σκοπό να ξεκινήσει τις εργασίες κατασκευής του επιφανειακού μεταλλείου, του εργοστασίου χρυσού και των χώρων απόθεσης αποβλήτων. Όλο αυτό το διάστημα, έχοντας την κάλυψη της Ελληνικής Αστυνομίας, έχει έρθει πολλές φορές αντιμέτωπη με τους κατοίκους της περιοχής που αγωνίζονται για την προστασία του δάσους.
Με το ΕΠΕΙΓΟΝ έγγραφο προς το Δασαρχείο παρακάμπτεται η νομιμότητα, παρακάμπτονται οι Εγκρίσεις Τεχνικών Μελετών και η έγκριση Επενδυτικού Σχεδίου και το ΥΠΕΚΑ διατάζει ΝΑ ΚΟΠΟΥΝ ΟΛΑ. Το προηγούμενο διάστημα είχαμε πληροφορίες ότι η εταιρεία πίεζε το Δασαρχείο να επιτέψει την υλοτόμηση όλου του δάσους και το δασαρχείο αρνούνταν.
Εχθές ήρθε στην Ελλάδα η Μέρκελ.
Σήμερα έχουμε αυτή την απόφαση.
Όλες οι μάσκες έχουν πια πέσει.
Σήμερα το απόγευμα συνεδριάζει εκτάκτως η Συντονιστική Επιτροπή Αγώνα στην Ιερισσό για να αποφασίσει τις επόμενες ενέργειες.
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΗΞΗ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.
Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΥΠΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΟΤΙ ΣΥΜΒΕΙ ΑΠΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΑ
Και ταυτόχρονα, σκάνε και άρθρα όπως αυτό:
Bloomberg: Η Ελλάδα μπορεί να γίνει η μεγαλύτερη παραγωγός χρυσού στην Ευρώπη
Στη μεγαλύτερη χώρα παραγωγής χρυσού στην Ευρώπη μπορεί και να μετατραπεί η Ελλάδα, αφού όπως επισημαίνεται σε άρθρο του Bloomberg, έχει τη δυνατότητα ως το 2016, να παράγει 425.000 ουγγιές χρυσού, αξίας 757 εκατ. δολαρίων. Στο ίδιο άρθρο, βέβαια, καταγράφονται και τα γραφειοκρατικά εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξή του.
Το Bloomberg αρχικά αναφέρεται στις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις που αντιμετωπίζουν όσες εταιρίες επιχειρούν να εισέλθουν στον κλάδο της εξόρυξης χρυσού στην Ελλάδα . Οπως τονίζεται, η χορήγηση αδειών εξόρυξης μπορεί να διαρκέσει αρκετά χρόνια μέσα, κάτι το οποίο αναγκάζει τις εταιρείες να... αναθεωρούν το ενδιαφέρον τους καθώς πλήττονται οικονομικά.
Ανησυχίες προκαλούν, επίσης, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις και οι συνέπειες στον τουρισμό που θα έχει η εξόρυξη.
Μάλιστα προς επίρρωση όλων αυτών αναφέρει και συγκεκριμένα παραδείγματα, όπως αυτό της καναδέζικης επιχείρησης European Goldfields, η οποία προσπαθούσε για περισσότερο από πέντε χρόνια να πάρει άδεια εξόρυξης για τα ορυχεία στις Σκουριές και την Ολυμπιάδα Χαλκιδικής και κατά το διάστημα αυτό η μετοχή της «υπέφερε» από μεγάλα σκαμπανεβάσματα.
Μια άλλη καναδέζικη εταιρία, η TVX, που είχε δικαιώματα εξόρυξης για τα ορυχεία Ολυμπιάδας και Στρατωνίου είχε έρθει πολλές φορές σε σύγκρουση με τις τοπικές αρχές και είχε βρεθεί στα δικαστήρια πριν εγκαταλείψει οριστικά τις δραστηριότητες τις στην περιοχή το 2003.
Ωστόσο το άρθρο του πρακτορείου ειδήσεων στη συνέχεια υποστηρίζει ότι τα τελευταία χρόνια παρατηρείται ότι το κλίμα αλλάζει. Ειδικά στο κλάδο της εξόρυξης χρυσού διακρίνεται μια προσπάθεια εξομάλυνσης των προβλημάτων.
Εν μέρει, συνεχίζει το Bloomberg, αυτό οφείλεται και στο πρόγραμμα έγκρισης έργων γνωστό και ως «fast track», στόχος του οποίου είναι η δημιουργία ενός φιλικού επιχειρησιακού περιβάλλοντος για στρατηγικές και ιδιωτικές επενδύσεις.
Μάλιστα, επισημαίνεται ότι αυτή τη στιγμή ο χρυσός είναι το μόνο μέταλλο που επιτρέπει τη ταχεία έγκριση επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στη χώρα.
Το πιο σημαντικό στοιχείο που προκύπτει από το ρεπορτάζ του Bloomberg, είναι το ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των εταιριών εξόρυξης η Ελλάδα μπορεί να πάρει τη θέση της Φινλανδίας ως ο μεγαλύτερος παραγωγός χρυσού στην Ευρώπη καθώς οι ελληνικές αρχές ξεπαγώνουν συμφωνίες που έμειναν στάσιμες για χρόνια λόγω της γραφειοκρατίας και των περιβαλλοντικών περιορισμών.
Η Glory Resources, ιδιοκτήτρια του ορυχείου στις Σάπες Ροδόπης και η Eldorado Gold, μητρική εταιρία της European Goldfields, δήλωσαν ότι η παραγωγή και των δύο το 2016 θα φτάνει τις 425.000 ουγγιές χρυσού (αξίας 757 εκ. δολάρια), ξεπερνώντας κατά πολύ τις 16000 ουγγιές που ήταν η παραγωγή της χώρας το 2011. Σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο της Eldorado Εντουάρντο Μούρα, η εταιρία σκοπεύει να επενδύσει στην Ελλάδα σχεδόν ένα δισ. δολάρια μέσα στην επόμενη πενταετία.




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου