Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 6 Απριλίου 2012

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑΣ ΟΠΩΡΟΦΟΡΩΝ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΕΜ

Βασικό για τον οπωρώνα είναι η ύπαρξη ζώων και αυτό γιατί είναι χρήσιμη η κοπριά τους για την εύκολη κατασκευή λιπάσματος Μποκάσι. Αν δεν υπάρχουν ζώα τότε είναι εύκολο να εγκατασταθούν πουλερικά σε ένα κοτέτσι(έστω και μικρό).
α) Η χρήση των ΕΜ αρχίζει από το κοτέτσι ή τον στάβλο:• Ραντίζουμε τον στάβλο-κοτέτσι με αραιωμένο σε νερό ΕΜα (1: 100) παντού, ιδίως τις κοπριές τουλάχιστον μια φορά τη βδομάδα.
• Ραντίζουμε επίσης τη τροφή και το νερό που πίνουν τα ζώα
β) Κατασκευή του Μποκάσι: χρησιμοποιούμε τις ήδη ραντισμένες με ΕΜ κοπριές μαζί με το τυχόν άχυρο(βρίσκονται ήδη σε στάδιο ζύμωσης και για αυτό ο στάβλος ή το κοτέτσι δεν μυρίζει άσχημα) καθώς και κλαδέματα, χόρτα και φύλλα απο το κτήμα(τα οποία έχουμε πρώτα επεξεργαστεί με θρυματιστή). Κάνουμε τα εξής βήματα:
• Όλα τα οργανικά υλικά, που έχουμε στη διάυεσή μας, τα ψεκάζουμε καταρχήν με 1,5 λίτρο ( l ) ανά κυβικό μέτρο( m3) ΕΜα
• Κάνουμε το εξής μείγμα: 60% κοπριά, 35% άλλα οργανικά υλικά(άχυρο, κλαδέματα φύλλα κ.λ.π.), 5% χώμα μαζί με πετρόσκονη(απο κοντινό νταμάρι) και λίγο κεραμόσκονη(EMX-Keramik)
• Ανακατεύοντας το παραπάνω μείγμα ψεκάζουμε με 1 l/m3 EMα, το οποίο διαλύουμε σε τόσο νερό, ώστε η τελική υγρασία του μείγματος να είναι 35-40%
• Αφού το έχουμε ανακατέψει το τελικό μείγμα το ψεκάζουμε ακόμα μια φορά με 1 l/m3 Emα. Απο δώ και πέρα δεν ανακατεύουμε και σκεπάζουμε καλά το μείγμα με ένα Νάϋλον, ώστε να μη παίρνει αέρα(αναερόβια επί το πλείστον ζύμωση). Αν έχουμε άνοιξη, καλοκαίρι ή φθινόπωρο, χρειάζεται 5-6 βδομάδες για να είναι έτοιμο το μποκάσι. Το χειμώνα χρειάζεται το λιγότερο 8 βδομάδες.

γ) Η χρήση των ΕΜ στον οπωρώνα:
1) Για βελτίωση του εδάφους:
• Νωρίς την άνοιξη, πριν ξεκινήσει η αναζωογόνηση, απλώνουμε το μποκάσι που έχουμε ήδη κατασκευάσει στο έδαφος, γύρω απο τα δέντρα μέχρι εκεί που απλώνονονται τα κλαδιά τους. Στη συνέχεια το ψεκάζουμε με αραιωμένο ΕΜα(1: 10), στο οποίο έχουμε προσθέσει, αν έχουμε, λίγη ορυκτή σκόνη και κεραμόσκονη(EMX-keramik). Τέλος παραχώνουμε το ψεκασμένο μποκάσι στο χώμα με ελαφρύ σκάψιμο σε βάθος 4-5 εκατοστά.
• Αν τα πουλερικά είναι ελεύθερα στο κτήμα, επειδή το προτιμούν σαν τροφή και δεν θα μείνει καθόλου μποκάσι για τα δέντρα με το σκάλισμά τους, ακολουθούμε την εξής διαδικασία: γύρω-γύρω απο τα δέντρα, στα όρια των κλαδιών τους ανά 1-2 μέτρα, ανοίγουμε με κατάλληλο φτιάρι τρύπες, στις οποίες παραχώνουμε το μποκάσι και το ψεκάζουμε ταυτόχρονα με αραιωμένο ΕΜα, όπως παραπάνω. Στη συνέχεια σκεπάζουμε τις τρύπες με το χώμα που έχουμε βγάλει απο κάθε μία από αυτές.
• Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε και το φθινόπωρο με το μποκάσι που θα έχουμε κατασκευάσει το καλοκαίρι.
2) Για τα δέντρα:
• Το φθινόπωρο, μετά το χοντρό κλάδεμα, αλείφουμε τους κορμούς με το εξής μείγμα: κεραμόσκονη + πετρόσκονη(ή άλλη ορυκτή σκόνη που μπορούμε να εξασφαλίσουμε) + πηλό + ΕΜα(αραιωμένο με νερό, έτσι ώστε το τελικό μείγμα να είναι υγρό κατάλληλο για επάλειψη).
• Ψέκασμα των δέντρων, νωρίς το πρωί ή καλύτερα το σούρουπο, όσο πιο συχνά γίνεται (για προληπτική προστασία τους από τις ασθένειες) και κατά τις περιόδους πριν την ανθοφορία, μετά την ανθοφορία αφού έχει σχηματισθεί ο καρπός, καθώς και το φθινόπωρο, με το εξής διάλυμα: ανά 60 λίτρα νερό, 1,6 κιλά πετρόσκονη, 200 γραμμάρια κεραμόσκονη, 320 μιλιλίτρα ΕΜ5 και 4 λίτρα ΕΜα.
• Σε κάθε πότισμα των δέντρων το καλοκαίρι, αν έχουμε δεξαμενή ρίχνουμε πριν μέσα της ΕΜα σε ποσότητα τέτοια ώστε να έχουμε αραίωση μέχρι και 1: 1000. Αν ποτίζουμε με κατάκλιση, τότε ψεκάζουμε πρώτα το έδαφος γύρω από τα δέντρα. Το ίδιο μπορούμε να κάνουμε πριν από βροχή που περιμένουμε ή κατά την διάρκεια ψιλόβροχου. Είναι καλό να καλύπτουμε το έδαφος κάτω από τα δέντρα με άχυρο, για διατήρηση της υγρασίας το καλοκαίρι. Αν βέβαια πρόκειται για λίγα δέντρα σε ένα κήπο τότε τα ποτίζουμε με νερό στο οποίο έχουμε βάλει ΕΜα σε αναλογία με το νερό 1: 10.


Παρασκευή ΕΜ5:
σε ένα πλαστικό μπουκάλι(π.χ.1,5 λίτρων) βάζουμε 1 λίτρο νερό μαζί με 100 ml ΕΜ1 και 100 ml (μιλιλίτρα) μελάσσα. Το αφήνουμε να ζυμώσει μια βδομάδα σε ζεστό μέρος,κλειστό το μπουκάλι χωρίς αέρα μέσα(το εξασφαλίζουμε πιέζοντας το μπουκάλι). Προσοχή όμως, θα πρέπει να το ανοίγουμε που και που για να φεύγουν τα αέρια της ζύμωσης.
Μετά τη βδομάδα βάζουμε επιπλέον 100 ml ξύδι και 100 ml αλκοόλ(π.χ. τσίπουρο) και το αφήνουμε να ζυμώσει μέχρι που δεν βγάζει άλλο αέρια ζύμωσης(1-2 βδομάδες).
Στο τέλος μπορούμε να προσθέσουμε και λίγο κόκκινο πιπέρι και αλεσμένο σκόρδο.
Διατηρείται μέχρι και 4 μήνες σε σκοτεινό-κρύο μέρος।

Γενικά για τη χρήση των ΕΜ στη γεωργία δείτε:

http://topikopoiisi.blogspot.de/2011/09/blog-post_8611.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου