Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Συνεχίζονται τα προβλήματα στη μεταφορά και σφαγή ζώων

Δελτίο Τύπου
6 Απριλίου 2012

Μεταφορά
Μετά από νέα έρευνα των διεθνών μη κυβερνητικών οργανώσεων Compassion in
World Farming (CIWF), Eyes on Animals (EonA) και Animal Welfare Foundation
(AWF) διαπιστώθηκαν παραβάσεις της Ευρωπαϊκής νομοθεσίας (Κανονισμός
1/2005) σχετικά με τη μεταφορά των ζώων από την Ελλάδα στην Τουρκία και
σοβαρά προβλήματα ευζωίας.
Συγκεκριμένα σε φορτηγά που μετέφεραν πρόβατα παρατηρήθηκαν τα εξής σοβαρά
προβλήματα: υπερφορτωμένα οχήματα, νεκρά ζώα, ακατάλληλες ποτίστρες,
διψασμένα ζώα, παραμονή στα φορτηγά για υπερβολικά μεγάλο διάστημα, βρώμικη
και ανεπαρκής στρωμνή, καθώς και φθορές στα φορτηγά με κίνδυνο σοβαρού
τραυματισμού των ζώων.
Με επιστολή τους στο αρμόδιο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων οι
οργανώσεις καλούν τις αρχές να λάβουν άμεσα μέτρα για την ευζωία των ζώων κατά
τη μεταφορά τους, διασφαλίζοντας ότι όλες οι μεταφορές από την Ελλάδα προς την
Τουρκία πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον Κανονισμό 1/2005 και προβαίνοντας
στις απαραίτητες ενέργειες για να αποτραπούν οι μεγάλες καθυστερήσεις στα
σύνορα της ΕΕ με την Τουρκία. Επιπλέον, ζητούν να επανεξεταστεί το όλο θέμα της
εξαγωγής ζώων προς άλλες χώρες καθώς τα προβλήματα συνεχίζονται και η ευζωία
των ζώων απειλείται.
Σε συγκεκριμένες ενέργειες για την αντιμετώπιση των προβλημάτων σχετικών με τη
μεταφορά των ζώων προβαίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρόσφατα η πλειοψηφία των
ευρωβουλευτών ψήφισε υπέρ του περιορισμού της συνολικής διάρκειας μεταφοράς
ζώων προς σφαγή, θέτοντας ως ανώτατο όριο στην ΕΕ τις οκτώ ώρες. Αυτό θα
μειώσει την ταλαιπωρία που προκαλείται από τα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων για τα
εκατομμύρια αγελάδες, γουρούνια, αιγοπρόβατα και άλογα που μεταφέρονται σε όλη
την Ευρώπη κάθε χρόνο.
Σφαγή
Ενόψει της περιόδου του Πάσχα, η Compassion in World Farming ενημέρωσε το
Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για το φαινόμενο της παράνομης
σφαγής ζώων σε υπαίθριους χώρους και της εμπορίας των σφαγίων ζώων.
Το φαινόμενο αυτό είναι παράνομο καθώς η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης
(Οδηγία του Συμβουλίου 93/119/ΕΚ της 22 ,εκεμβρίου 1993 για την προστασία των
ζώων κατά τη σφαγή ή/και τη θανάτωσή τους) απαγορεύει τη σφαγή εκτός σφαγείου
και επιτρέπει παρεκκλίσεις μόνο για τη σφαγή ζώων από τον ιδιοκτήτη προς ιδία
κατανάλωση, υπό τον όρο ότι «θα αποφεύγεται οποιαδήποτε περιττή διέγερση,
πόνος ή ταλαιπωρία των ζώων κατά τη διακίνηση, το σταυλισμό, την ακινητοποίηση,
την αναισθητοποίηση, τη σφαγή και τη θανάτωση» και ότι οι χοίροι και τα
αιγοπρόβατα έχουν προηγουμένως αναισθητοποιηθεί.
http://eurlex.
europa.eu/Notice.do?mode=dbl&lang=en&lng1=en,el&lng2=bg,cs,da,de,el,en,es,
et,fi,fr,hu,it,lt,lv,mt,nl,pl,pt,ro,sk,sl,sv,&val=294629:cs&page=1&hwords=Council+Direc
tive+93%2F119%2FEC%7E
Η Κομισιόν γνωρίζει για το φαινόμενο της παράνομης σφαγής στη χώρα μας
επομένως είναι επιτακτική η ανάγκη να ληφθούν άμεσα μέτρα εκ μέρους της πολιτείας
για τη συμμόρφωση με το Νόμο και την αποφυγή κυρώσεων εναντίον της Ελλάδας.

Η Compassion in World Farming (CIWF) ιδρύθηκε πριν από 45 έτη, το 1967, από
Βρετανό κτηνοτρόφο που αντέδρασε στην ανάπτυξη της σύγχρονης, εντατικής
εκτροφής ζώων. Σήμερα αγωνιζόμαστε ειρηνικά για να τερματιστούν όλες οι
πρακτικές της βιομηχανοποιημένης εκτροφής. Πιστεύουμε ότι η μεγαλύτερη μορφή
κακοποίησης στον πλανήτη χρειάζεται ιδιαίτερη προσέγγιση – για το λόγο αυτό
δραστηριοποιούμαστε συγκεκριμένα για την ευημερία των παραγωγικών ζώων.
Για περισσότερες πληροφορίες:
Όλγα Κήκου 6972004963

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου