Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τρίτη, 17 Απριλίου 2012

Πρόσκληση στο τριήμερο κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας 20 - 22 Απριλίου


Αγαπητοί φίλοι και φίλες, o κοινωνικός χώρος για την ελευθερία «Μικρόπολις», προσκαλεί την συλλογικότητα σας σε μια συνεύρεση, όπου θα μοιραστούμε από κοινού τους προβληματισμούς, τις αγωνίες και τις αντιφάσεις μας, σε θέματα κοινωνικής & αλληλέγγυας οικονομίας. Σας απευθύνουμε αυτό το κάλεσμα, γιατί πιστεύουμε ότι μοιραζόμαστε κοινές αξίες, καθώς όλοι μας, ανεξάρτητα από τις ιδιαιτερότητες μας, προσπαθούμε να ανιχνεύσουμε στην πράξη, νέες μορφές κοινωνικότητας και αυτονομίας και να απαντήσουμε με τρόπο δημιουργικό, σε αυτό που γενικά αποκαλείται σήμερα ως κρίση.

2009-2012 τρία χρόνια Μικρόπολις
Το Μικρόπολις προήλθε μέσα από τον Δεκέμβρη του 08. Στα ερωτήματα που έθεσε τότε ο Δεκέμβρης, προσπαθήσαμε να απαντήσουμε, με την δημιουργία ενός ανοιχτού και ελεύθερου κοινωνικού χώρου προς την πόλη πέρα από διαχωρισμούς φύλου, γλώσσας και έθνους, ο οποίος να λειτουργεί με βάση τις αξίες της ισότητας, της αντιεραρχίας και της αλληλεγγύης. Εντός αυτού του χώρου, θελήσαμε να πραγματώσουμε συλλογικά, την αυτοοργάνωση και την άμεση δημοκρατία.
Τον Απρίλιο του 2012 κλείνουμε 3 χρόνια λειτουργίας του Μικρόπολις και μέσα από αυτή τη μικρή εμπειρία της αυτοδιαχείρισης, αξιολογούμε ότι το πείραμα μας αυτό, μας αφήνει ικανοποιημένους αλλά όχι στάσιμους. Διεκδικούμε την πολιτική αυτονομία, γνωρίζοντας ότι η άμεση δημοκρατία, είναι μια διαδικασία σε συνεχή κίνηση, αναζήτηση και ικανότητα, να αφουγκραζόμαστε τα προβλήματα, αλλά και τις δυνατότητες της εποχής μας.

Από τη συνύπαρξη στη συμβίωση
Αν ο Δεκέμβρης του 08, όρθωσε την άμεση δημοκρατία ως δυνατότητα, η κρίση την έφερε στο προσκήνιο ως ανάγκη και οι πλατείες του καλοκαιριού την ανέδειξαν ως την ρεαλιστική πολιτική και κοινωνική διέξοδο από την κρίση. Νέες μορφές οργάνωσης και συλλογικής διαχείρισης αναδύονται καθημερινά σε όλο το εύρος της πόλης και της κοινωνίας. Εμείς στο Μικρόπολις, επιλέξαμε ως δυνατότητα, αλλά και ως ανάγκη, να εφαρμόσουμε στην πράξη την αυτοδιαχείριση της κοινωνικής οικονομίας. Γνωρίζουμε πολύ καλά, ότι δεν θα μπορέσει ποτέ καμία κοινωνία, να εφαρμόσει την άμεση δημοκρατία, χωρίς να έχει αυτονομία στην οικονομία της. Γνωρίζουμε, ότι δεν θα πάρουμε ποτέ πραγματικά στα χέρια μας τις ζωές μας, αν δεν πάρουμε και την οικονομία.

Τι σημαίνει για εμάς κοινωνική & αλληλέγγυα οικονομία;
Σημαίνει ότι εντός του Μικρόπολις, θα λειτουργήσουν δομές οικονομίας, σε ζητήματα που αφορούν:
α) Τον πρωτογενή τομέα παραγωγής, αλλά και όλη την αλυσίδα αυτής: παραγωγή - επιλογή - διανομή - επαναχρησιμοποίηση – απόρριψη.
β) Την εργασία, χωρίς σχέσεις υπεραξίας και ιεραρχίας, βασιζόμενη στις αρχές της άμεσης δημοκρατίας, της αμοιβαιότητας, της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής.
γ) Την δικτύωση και την διεύρυνση της κοινωνικής & αλληλέγγυας οικονομίας σε όλη την πόλη, οριζόντια & δημοκρατικά.

Η κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία μέσα από το
πρόταγμα της άμεσης δημοκρατίας.
Δεν ισχυριζόμαστε, ότι έχουμε σχηματίσει πλήρως μια ξεκάθαρη σκέψη, για το πως θέλουμε να είναι και πως ακριβώς θα λειτουργήσουν, όσα λέμε στην πράξη. Έχουν ήδη αρχίσει να δημιουργούνται εντός του μικρόπολις 3 δομές: η κουζίνα, το πρατήριο τροφίμων και η ομάδα επισκευών ενώ στηρίζουμε και συμμετέχουμε με την ομάδα "Καλλιέργεια γης-Παραγωγή τροφής" τις ΠερΚανΘες στο στρατόπεδο Κόδρα. Αναγνωρίζουμε ότι έχουμε ακόμα, αμφιβολίες και αντιφάσεις εντός μας. Θέλουμε όμως, όλοι και όλες μαζί, να πειραματιστούμε σε αυτό που ξεκινήσαμε και πιστεύουμε ότι ενωμένοι, θα μπορέσουμε να τις ξεπεράσουμε.
Οργανώνουμε ένα τριήμερο αφιερωμένο στην κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία και θέλουμε να σας καλέσουμε ως συλλογικότητες, προκειμένου να μας μεταφέρετε, τις απόψεις σας, τις γνώσεις, την εμπειρία και τους προβληματισμούς σας. Στο τριήμερο αυτό καλούμε τις 2 πρώτες ημέρες ομιλητές, οι οποίοι δεν έχουν την ιδιότητα του «ειδικού» του ζητήματος, αλλά τους θεωρούμε ανθρώπους που βιώνουν και δρούνε, ο καθένας από τον τομέα του, σύμφωνα με το πρόταγμα της κοινωνικής οικονομίας.
Πιστεύουμε, ότι η συνάντηση μας αυτή, θ’ αφήσει πλούτο γνώσεων και σχέσεων, ο οποίος θα αξιοποιηθεί θετικά, σε κάθε μας δημιούργημα. Για τον λόγο αυτό, σας καλούμε σε όλες τις εκδηλώσεις καθώς και την 3η ημέρα το μεσημέρι (Κυριακή 22 Απριλίου ), να συνφάγουμε ομοτράπεζοι, να γνωριστούμε μεταξύ μας, να ανταλλάξουμε φιλικά τις απόψεις μας και γιατί όχι, να ανταλλάξουμε προτάσεις για μια μελλοντική από κοινού συνεργασία.

Με την ευχή να σας δούμε από κοντά.
Σας χαιρετούμε συντροφικά, η συνέλευση του κοινωνικού χώρου για την ελευθερία Μικρόπολις.

20-22 Απριλίου:
Η Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία μέσα
από το πρόταγμα της Άμεσης Δημοκρατίας

-Παρασκευή 20/4 7.00μμ αίθουσα εκδηλώσεων:
«Τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής & αλληλέγγυας οικονομίας - Δομές και δυνατότητες σήμερα.
Γιώργος Κολέμπας οικο-γεωργός Πηλίου, μέλος του ΤΕΜ Μαγνησίας
Γιάννης Μπίλλας Από Κοινού - Κίνηση Τρικαλινών Πολιτών για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία" http://apokoinou.com/"
Κώστας Νικολάου Πρω.Σ.Κ.Αλ.Ο

-Σαββάτο 21 Απριλίου 7.00μμ αίθουσα εκδηλώσεων:
«Δομές κοινωνικής οικονομίας: Υφαίνοντας την ανατροπή ή συμπλήρωμα στο υπάρχον;»
Γιώργος Λιερός συγγραφέας
Αλέξανδρος Κιουπκιολής Λέκτορας ΑΠΘ, συγγραφέας
Αθανάσιος Δρατζίδης www.badarts.gr

-Κυριακή 22 Απριλίου καφέ του μικρόπολις:
«Εγχειρήματα κοινωνικής οικονομίας σε εξέλιξη & τρόποι σύνδεσης: Μια γνωριμία σε πρώτο πρόσωπο»
2.00μμ Συλλογική κουζίνα,
5.00μμ. Συζήτηση μαζί με δομές κοινωνικής οικονομίας
7.00μμ Παρουσίαση των εναλλακτικών νομισμάτων σε Αθήνα & Θεσσαλονίκη

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου