Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

10 ΑΛΗΘΕΙΕΣ για τη ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

1. Ο νόμος περί ιθαγένειας ενθάρρυνε νέες μεταναστευτικές ροές;
2. Φράκτες στα σύνορα και αποτροπή
3. Συνδέεται η εγκληματικότητα με τη μετανάστευση;
4. Έγκλημα και υποβάθμιση στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας;
5. «Λαθρομετανάστες» και «παράνομοι» μετανάστες ;
6. Ρατσιστικός λόγος, αλλοίωση ειδήσεων και media
7. Άσυλο και ειδικές ομάδες;
8. Ελληνική μεταναστευτική πολιτική στο πλαίσιο διεθνών υποχρεώσεων και χρηματοδοτικές δυνατότητες (Ταμεία Συνόρων Προσφύγων Επιστροφών Ένταξης)
9. Απελάσεις, επαναπροωθήσεις και Δουβλίνο ΙΙ
10. Εμβάσματα μεταναστών

http://www.i-red.eu/resources/news-files/10-alithies.pdf

Αντί σχολίου:
Πέθαναν βοηθώντας συνανθρώπους τους. Είμαστε υπερήφανοι"

Τραγική σύγκρουση ΙΧ αυτοκινήτου με αμαξοστοιχία στο Κρυονέρι. Τραγικός απολογισμός 4 νεκροί, εκ των οποίων δύο αλλοδαποί που έσπευσαν να βοηθήσουν.
Το αυτοκίνητο, στο οποίο επέβαιναν ένας άντρας και μια γυναίκα, κόλλησε στις ράγες του τρένου. Τότε έσπευσαν να βοηθήσουν τρεις αλλοδαποί και στη προσπάθειά τους να το ξεκολλήσουν πέρασε η αμαξοστοιχία και τους χτύπησε με αποτέλεσμα να βρουν τραγικό θάνατο το ζευγάρι και οι δυο από τους τρεις αλλοδαπούς. Η αμαξοστοιχία εκτελούσε το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Αθήνα.
Άδικο τέλος για τα δύο αδέρφια στις ράγες του τρένου
Ο Χομαγιούντ Ανγουάρ βρέθηκε ανάμεσα στο τρένο και το αυτοκίνητο. Δεν πρόλαβε να αντιδράσει στη θέα αμαξοστοιχίας, απλά σήκωσε ψηλά τα χέρια. Είχε έρθει στην Ελλάδα το 2009, προκειμένου να πιάσει δουλειά και να βοηθήσει τους γονείς του. Η μεταφορά του κόστισε 7.500 ευρώ. Ένα ταξίδι 15 ημερών.
Ο θείος του Κάσερ τον πήρε υπό την προστασία του. Του είχε πει να μην κυκλοφορεί στο κέντρο της Αθήνας, για να μην τον συλλάβουν χωρίς χαρτιά και τον απελάσουν. Το τελευταίο διάστημα μάθαινε ελληνικό στον Πολιτιστικό Σύλλογο Δροσιάς και εργάζονταν σε ξυλάδικο.
Ο Βακάρ Αχμέντ, το δεύτερο άτυχο θύμα, ζούσε στην Ελλάδα για οκτώ χρόνια και εργάζονταν ως κηπουρός. Εκείνος είχε ειδοποιήσει τα 4 παιδιά. "Αφήστε τη δουλειά, υπάρχει σοβαρό πρόβλημα", είπε. Με το που έφτασε στο σημείο βρήκε το πράσινο Rover στις ράγες, με τους δύο Έλληνες εγκλωβισμένους μέσα.
Ο Αχμέντ έσπασε το παράθυρο με γκασμά και προσπάθησε να βγάλει τον οδηγό από μέσα. Ήταν ο μόνος που δεν πέθανε ακαριαία μετά τη σύγκρουση. Αυτόπτες μάρτυρες τον θυμούνται να φωνάζει βοήθεια από τα συντρίμμια.
Αργότερα υπέκυψε. Τα νέα έφτασαν εκείνη την ημέρα στα σπίτια των νεκρών στο Πακιστάν μέσα σε 10 λεπτά. Εκεί θα βρίσκονται και οι σοροί τους.
Ο θείος του Ανγουάρ θα συνοδεύσει τους νεκρούς σε ένα ταξίδι 30 ωρών. "Είμαστε υπερήφανοι που τα παιδιά μας πέθαναν, βοηθώντας".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου