Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2011

ΚΑΤΑΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ 2ΗΜΕΡΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ

Το 2ήμερο 9 και 10 Ιούλη 2011 μαζευτήκαμε σε μια διαδικασία απολογισμού λαϊκές συνελεύσεις από όλες τις περιοχές, σύμφωνα με το κάλεσμα της Λαϊκής Συνέλευσης της πλ. Συντάγματος της 3/7/2011. Ήρθε εικόνα για τις θέσεις, τη λειτουργία και τις δράσεις από 48 συνελεύσεις, 36 την πρώτη μέρα και 12 τη δεύτερη μέρα. Από αυτές ήταν 24 από τις πόλεις της περιφέρειας και 24 από περιοχές της Αττικής, οι περισσότερες με αποφάσεις τους. Αντιπροσωπεύτηκαν όλες οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και εκτιμούμε θετική και αντιπροσωπευτική την ανταπόκριση, παρότι γνωρίζουμε ότι λειτουργούν ή ξεκινούν και πολλές ακόμα λαϊκές συνελεύσεις και σε άλλες περιοχές.
Από τη συζήτηση επιβεβαιώθηκε η θέληση όλων να συνεχίσουμε, να επικοινωνούμε και να συντονίζουμε τη δράση μας. Ήρθε πλούσια εικόνα από τις δράσεις διάφορων περιοχών για το κεντρικό μας στόχο και για πολλές δραστηριότητες για κεντρικά και ιδιαίτερα προβλήματα.
Είμαστε στις πλατείες της χώρας γιατί αποφασίσαμε να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, γιατί πλέον δεν εκχωρούμε σε κανέναν το δικαίωμα αυτό. Αυτό το στοίχημα κληθήκαμε να το κερδίσουμε και θα το κερδίσουμε. Και θα το πετύχουμε με τη συμμετοχή μας, τον άμεσο έλεγχο και την αυταπάρνηση μας. Με την αυτοργάνωση μας και την άμεση δημοκρατία των πλατειών, δημιουργούμε τους δικούς μας αντιθεσμούς που βασίζονται στην κοινωνική αλληλεγγύη, τη δικτύωση, τη συντροφικότητα, την αγωνιστικότητα.
Συναντηθήκαμε για να ανταλλάξουμε εμπειρίες και ιδέες. Συναντηθήκαμε να συνδιαμορφώσουμε την κοινή μας πορεία ενάντια στις αντιλαϊκές πολιτικές της κυβέρνησης, της Τρόικα και των κάθε λογής αυλικών τους. Ενάντια στην βία της φτώχειας και της ανεργίας. Ενάντια στη βία της συντριβής του κοινωνικού κράτους. Ενάντια στη βία της κρατικής καταστολής. Ενάντια στη βία των επιταγών του μεσοπρόθεσμου προγράμματος, των μνημονίων, και όλων των μέτρων τους.
Συμφωνήσαμε στην ανάγκη κοινής δράσης και συντονισμού. Συμφωνήσαμε στην ανάγκη σχεδιασμού για να κάνουμε πράξη το αίτημα για Άμεση Δημοκρατία, για λαϊκή αυτοργάνωση παντού.
Το αίτημα για Λαϊκές Συνελεύσεις παντού, στις πλατείες, στους χώρους δουλειάς, στους χώρους σπουδών είναι προμετωπίδα του αγώνα μας.
Το Σύνταγμα και η Λαϊκή Συνέλευση του, είναι μέχρι στιγμής το σημείο αναφοράς του κινήματος των πλατειών. Θα μπορούσε ωστόσο να μετεξελιχθεί σε ουσιαστικό κέντρο, και σημείο συνάντησης όλων των αγωνιζόμενων κοινωνικών και εργασιακών χώρων. Κινούμαστε σε αυτή την κατεύθυνση και θέλουμε το ίδιο να συμβεί και σε άλλες πλατείες της χώρας.
Προτείνουμε στο πλαίσιο του συντονισμού του κινήματος, τακτική επικοινωνία των Λαϊκών Συνελεύσεων μεταξύ τους, ακόμα και κοινές Συνελεύσεις, σε όποιες περιοχές κρίνεται αναγκαίο να γίνει αυτό. (π.χ. ξεπούλημα Ελληνικού, δημιουργία Χ.Υ.Τ.Υ Φυλή – Γραμματικό – Κερατέα κ.ο.κ.)
Το website που δημιουργήθηκε στην πλατεία Συντάγματος και ψηφίστηκε από την Λαϊκή Συνέλευση της πλατείας Συντάγματος, το amesi-dimokratia.org, είναι το σημείο αναφοράς των Λαϊκών Συνελεύσεων πανελλαδικά. Μέσα στο site η κάθε Λαϊκή Συνέλευση έχει τη δυνατότητα ανάρτησης δημοσιεύσεων και αποφάσεων της κάτω από το διακριτικό της τίτλο, για παράδειγμα υπάρχει χώρος της Λαϊκής Συνέλευσης Κορίνθου – Θεσσαλονίκης και αντίστοιχα για κάθε συνέλευση. Είναι το εργαλείο μέσω του οποίου επικοινωνούμε, ανταλλάσουμε απόψεις και προβληματισμούς, επιλέγουμε δράσεις.
Οι μάχες που μέχρι τώρα δώσαμε και η επίθεση που δεχτήκαμε δυναμώνουν ακόμα περισσότερο την θέληση μας. Δεν σταματάμε εδώ. Το υποσχεθήκαμε αλλά και το αποφασίσαμε στις Λαϊκές μας Συνελεύσεις. Δεν θα φύγουμε αν δεν φύγουν. Ακόμα και αν φύγουν δεν θα γυρίσουμε στα σπίτια μας γιατί θα συνεχίσουμε δυναμικά και αποφασιστικά την οικοδόμηση του νέου κοινωνικού μοντέλου που διεκδικούμε. Συνεχίζουμε τον αγώνα μας παντού και πάντα ενάντια σε οτιδήποτε μας καταδικάζει σε μία ζωή χωρίς μέλλον. Συνεχίζουμε με κινητοποίηση-μαζικές συνελεύσεις και επόμενους μεγάλους σταθμούς α) την επόμενη Κυριακή 17/7, μέρα που επισκέπτεται η Χίλαρι Κλίντον την Ελλάδα β) την μεθεπόμενη Κυριακή 24/7 επέτειο της πτώσης της χούντας για το δικό μας ΟΧΙ στη σύγχρονη ολιγαρχία.
Εργαζόμαστε συστηματικά το επόμενο διάστημα, για να οργανώσουμε μία πανελλαδική συνάντηση, όλων των πλατειών αυτή τη φορά, στις 3 Σεπτέμβρη 2011. Μία πανελλαδική κινητοποίηση που θα καταστήσει σαφές σε κάθε πλευρά ότι αυτή η οικονομική και κοινωνική πολιτική που ακολουθείται μας βρίσκει απέναντι. Εργαζόμαστε συστηματικά το επόμενο διάστημα, για να ολοκληρώσουμε το μοντέλο της δημοκρατίας που θέλουμε να κατακτήσουμε.
Οι πλατείες αποτέλεσαν και αποτελούν για μας και για όλη την Ευρώπη μία πρωτόγνωρη μορφή αντίδρασης και ένα σχολείο Άμεσης και Αδιαμεσολάβητης Δημοκρατίας. Επιδιώκουμε συνάντηση με όλα τα ευρωπαικά κινήματα πλατειών με στόχο μια πανευρωπαικη δράση για την διαγραφή των χρεών. Άμεση Δημοκρατία Τώρα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου