Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2014

Συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας και με συνεργάτες του



ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Συνάντηση με τον Υπουργό Υγείας και με συνεργάτες του
Την Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2014, αντιπροσωπία εθελοντών του ιατρείου μας, συναντήθηκε στο Υπουργείο Υγείας με στενούς συνεργάτες του Υπουργού κ. Άδωνι Γεωργιάδη αλλά και με τον ίδιο, για λίγα λεπτά.  Η συνάντηση με τους συνεργάτες του Υπουργού κράτησε για πάνω από 1 1/2 ώρα και σε αυτήν συζητήθηκαν πολλά και σοβαρά θέματα που άπτονται της φροντίδας των ανασφάλιστων πολιτών αλλά και της δημόσιας υγείας.
Από πλευράς μας  τέθηκε το ζήτημα των ανασφάλιστων πολιτών και της πρόσβασής τους στην δευτεροβάθμια περίθαλψη, ώστε να μην χάνονται ανθρώπινες ζωές. Δυστυχώς σε ερώτηση μας εάν στο νέο σύστημα για την πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας (ΠΕΔΥ) προβλέπεται η δωρεάν ιατροφαρμακευτική κάλυψη των ανασφάλιστων ασθενών, η απάντηση ήταν αρνητική.
- Συζητήσαμε την περίπτωση καρκινοπαθή ασθενή μας που πρέπει να ολοκληρώσει την θεραπεία του και ήδη έχει  χρεωθεί ένα μεγάλο ποσό από το Νοσοκομείο και μας διαβεβαίωσαν ότι θα επιληφθούν σχετικά για αυτή την περίπτωση.
- Δεσμεύτηκαν πως θα καλύπτουν δωρεάν κάθε ανασφάλιστο ασθενής μας που χρήζει άμεσης νοσηλείας.
- Προτείναμε την σύσταση επιτροπής, αφού προηγουμένως στην ερώτηση μας εάν έχει συσταθεί παρόμοια επιτροπή η απάντηση τους ήταν αρνητική, από ειδικούς εμπειρογνώμονες, ώστε να μελετηθούν οι επιπτώσεις της έλλειψης συστηματικής ιατρικής φροντίδας σε χρόνιους ασθενείς όπως διαβητικούς κλπ.  σε κοινωνικό, ιατρικό αλλά και οικονομικό επίπεδο για την  χώρα.
-Συζητήσαμε το θέμα ασθενειών όπως ηπατίτιδα Β, Σκλήρυνση κατά πλάκας, κ.λ.π καθώς και της δυνατότητας κάλυψης της φαρμακευτικής αγωγής αυτών των ασθενών και για την προάσπιση της δημόσιας υγείας.
-Συζητήσαμε το ζήτημα των αντικαρκινικών φαρμάκων και ζητήσαμε να υπάρξει συνέχιση της ροής φαρμάκων προς την ογκολογική κλινική του Νοσοκομείου Σωτηρία, που περιθάλπει εθελοντικά ανασφάλιστους πολίτες και μας διαβεβαίωσαν για αυτό.
Στο τέλος οι συνεργάτες του Υπουργού Υγείας ζήτησαν από το ΜΚΙΕ να  ετοιμάσει μια μελέτη για την υλοποίηση της πρόσβασης των ανασφάλιστων ασθενών στην δωρεάν δημόσια υγεία.  Η πρόταση αυτή όσο και δελεαστική να είναι για εμάς, και να προσπαθήσουμε να την υλοποιήσουμε (έχουμε ήδη κάνει προτάσεις για τους ανασφάλιστους πολίτες από τον Μάρτιο του 2013 http://mki-ellinikou.blogspot.gr/2013/04/blog-post_8.html ) ουσιαστικά  αποτελεί ουτοπία να ζητείται από ένα Κοινωνικό Ιατρείο, ακόμα και εάν αυτό έχει 230 εθελοντές.  Το κοινωνικό ιατρείο αυτό που μπορεί  να κάνει,   πέρα από την πρωτοβάθμια εθελοντική φροντίδα, είναι να αναδεικνύει τα προβλήματα και τις ευθύνες, και να προτείνει λύσεις. Οι μελέτες αυτές θα έπρεπε να έχουν γίνει πολύ πριν ξεκινήσουν οι περικοπές. Η πορεία χωρίς σχέδιο αποτελεί πορεία  στα “τυφλά” με μόνη  μέριμνα την μείωση των δαπανών και χωρίς καμία συναίσθηση του κόστους που έχουν οι μειώσεις σε ανθρώπινες ζωές.
Κλείνοντας την συνάντηση, τονίσαμε ότι πολιτικά παιχνίδια δεν παίζουμε και ούτε πρόκειται να παίξουμε, όλα όσα καταγγέλλουμε είναι πλήρως τεκμηριωμένα και θα συνεχίσουμε να τα παρουσιάζουμε στην κοινωνία.
Για άλλη μια φορά θέλουμε να επιστήσουμε την προσοχή του Υπουργείου Υγείας στο δράμα που βιώνουν  ανασφάλιστοι συμπολίτες μας και οι οποίοι δεν γίνεται να τους αντιμετωπίζει περιπτωσιολογικά.  Αντιθέτως θα πρέπει να ανοίξει όλο το δημόσιο σύστημα υγείας ώστε να σωθούν ζωές.
Ξεπερνάει κάθε λογική το να αγνοείς, ως Εθνικό Σύστημα Υγείας, ανασφάλιστους πολίτες που έχουν μια λιγότερο σοβαρή πάθηση και μετά από λίγο καιρό να αναγκάζεσαι να αντιμετωπίσεις το πρόβλημα υγείας του που έχει επιδεινωθεί δραματικά και άρα θα κληθείς να πληρώσεις, ως κράτος, πολύ περισσότερα χρήματα, χωρίς να υπάρχει η πιθανότητα να πάρεις τα χρήματα αυτά από ανθρώπους που είναι ήδη εξαθλιωμένοι.  Άρα η όποια αποσπασματική προσέγγιση γίνεται αυτή τη στιγμή, εκτός του ότι θα χαθούν ζωές συνανθρώπων μας, ακόμα και σε απόλυτους αριθμούς να το δει κάποιος τότε είναι προς το συμφέρον του προϋπολογισμού του κράτους να βοηθηθούν αυτοί οι άνθρωποι (γιατί εκεί μας έχουν φτάσει, να αναλογιζόμαστε εάν αξίζει να σωθεί μια ανθρώπινη ζωή ή όχι).
Είναι στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας του τόπου μας να δώσει άμεση λύση στο δράμα που βιώνουν πάνω από 3,000,000 ανασφάλιστοι συμπολίτες μας.
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ
ΩΡΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(ΔΕΥΤΕΡΑ-ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10:00-20:00) και (ΣΑΒΒΑΤΟ 10:00-14:00)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: 210 9631950
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΙΑΤΡΕΙΟΥ: εντός της πρώην Αμερικανικής βάσης (δίπλα στο Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού, 200 μέτρα από την Τροχαία Ελληνικού)
Ιστοσελίδα http://www.mkiellinikou.org Email mkiellinikou@gmail.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου