Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Όχι λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές!



Με μαίηλ πήρα και την παρακάτω ανακοίνωση εργαζομένων κατοίκων του Ταύρου

Τον ενθουσιασμό σε όλη την χώρα έχει φέρει η απόφαση για άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές. Κάθε φορά που εξαγγέλλεται Κυριακάτικο άνοιγμα, από τα χαράματα χιλιάδες άνθρωποι ετοιμάζονται να στηθούν μπροστά στις εισόδους των καταστημάτων, περιμένοντας τη μεγάλη στιγμή που οι πόρτες θα ανοίξουν και θα τους δοθεί επιτέλους η δυνατότητα να καταναλώσουν και να ξοδέψουν τα χρήματά τους.

Πρώτοι και καλύτεροι είναι το 1.500.000 των ανέργων, οι οποίοι έχοντας αποθηκεύσει στα στρώματά τους τεράστια ποσά από το ταμείο ανεργίας θα βρούν επιτέλους λίγο χρόνο για να βγούνε στην αγορά, καθώς τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας έχουν πολλές δουλειές να κάνουν. Δίπλα τους βρίσκονται το 1.000.000 εργάτες του ιδιωτικού τομέα που παραμένουν απλήρωτοι από τρεις έως δώδεκα μήνες. Παράγοντες της αγοράς περιμένουν, ότι αυτή η κατηγορία είναι έτοιμη να ρίξει μέσα σε μια Κυριακή 2-3 μηνιάτικα στην κατανάλωση. Όμως το βαρύ πυροβολικό αναμένεται να είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μετά τις συνεχείς περικοπές στους μισθούς τους, την κατάργηση των δώρων, τις διαθεσιμότητες, τις απολύσεις θα ξαμοληθούν με το χαμόγελο στα χείλη για ψώνια… και άλλα ψώνια. Ισχυρή εφεδρεία για παραπέρα τόνωση του τζίρου στα μαγαζιά είναι οι συνταξιούχοι. Μέχρι τώρα κάνουν «μασούρια» τις υψηλές συντάξεις τους, μην ξέροντας που να τις ξοδέψουν. Τώρα επιτέλους θα ξαμοληθούν Κυριακάτικα για αγορές.

Οι πιο ευτυχισμένοι από όλους είναι οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο. Επιτέλους τέλειωσε το καθισιό της Κυριακής. Τέρμα τα κυριακάτικα έξοδα για βόλτα, καφέδες, εφημερίδες, γήπεδο, θέατρο, κινηματογράφο κλπ. Τέρμα η κυριακάτικη γκρίνια των παιδιών, των συζύγων / συντρόφων, των γονιών, των φίλων. Δουλειά στο μαγαζί, παρέα με το αφεντικό… όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα.

Οι μόνοι δυστυχισμένοι είναι οι μεγαλέμποροι, οι ιδιοκτήτες των πολυκαταστημάτων και οι πολυεθνικές. Από τη μια είναι αναγκασμένοι να τσακίσουν τους «μικρέμπορους» για να μαζέψουν μεγαλύτερο κομμάτι του τζίρου στα χέρια τους και από την άλλη, για να νικήσουν σε αυτό τον ανταγωνισμό, πρέπει να ξεθεμελιώσουν κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και να ξεζουμίσουν τους υπαλλήλους τους. Και επειδή είναι καλοί και ευαίσθητοι άνθρωποι, βασανίζονται από ενοχές.

ΤΕΡΜΑ Η ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ…

Προσπαθούν να μας παρουσιάσουν τα ιδιοτελή συμφέροντα των πιο επιθετικών τμημάτων του κεφαλαίου ως συμφέροντα όλης της κοινωνίας. Οι επιπτώσεις στις ζωές μας δεν είναι καθόλου αστείο.

Κυβερνήσεις, Τρόικα, Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. προωθούν και εφαρμόζουν μέτρα που οδηγούν στη φτωχοποίηση και την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης εξυπηρετώντας ελληνικά και πολυεθνικά αφεντικά. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο Εμπόριο δεν θα φέρει νέες θέσεις εργασίας, όπως ψευδώς ισχυρίζονται οι κυβερνώντες, η εργοδοσία και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Όλοι γνωρίζουμε πως, οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο εργάζονται με εξευτελιστικούς μισθούς, με μερική απασχόληση (ωρομίσθιο), απλήρωτες υπερωρίες και εργοδοτική αυθαιρεσία. Η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές θα φέρει την 6ήμερη εργασία (κατάργηση 5νθήμερου), σήμερα στο Εμπόριο, αύριο σε όλους τους κλάδους.

Δεν ψωνίζουμε από τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές.
Μια τέτοια στάση δεν είναι απλά στάση αλληλεγγύης στους συναδέλφους εμποροϋπάλληλους. Είναι παρακαταθήκη ενάντια στην επαπειλούμενη καταστρατήγηση της Κυριακάτικης αργίας σε όλους τους κλάδους.
 
Δεν μας λείπουν ώρες για να ψωνίσουμε, μας λείπουν τα φράγκα από τις τσέπες και οι ώρες για να ζήσουμε.
Χρειαζόμαστε αυξήσεις στους μισθούς, τα μεροκάματα, τις συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, για να μπορέσουμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες. Δεν χρειαζόμαστε απελευθερωμένα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων (μέχρι τις 11 το βράδυ) και άνοιγμα τις Κυριακές. Δεν θα γίνουμε οι κατά φαντασία καταναλωτικοί «πίθηκοι» μιας κοινωνίας που βουλιάζει στην κρίση και την εξαθλίωση. Ευτυχία είναι ο ελεύθερος χρόνος. Οι Κυριακές ανήκουν σε εμάς, τις οικογένειές μας, τους φίλους μας. Δεν ανήκουν στη μισθωτή σκλαβιά και στην κατανάλωση.

Να μείνουν έρημα από πελάτες τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές, ώστε να αναγκαστούν να πάρουν πίσω την επιλογή για κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Τσάκισαν τους μισθούς, διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις, σπρώχνουν στο περιθώριο τους ανέργους, διαλύουν την υγεία και την παιδεία, ρήμαξαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τώρα θέλουν να μας κλέψουν την αργία της Κυριακής, που θεσπίστηκε το 1909. Μαζί με αυτήν θέλουν να κλέψουν και την αξιοπρέπεια μας. Το βαρέλι τελικά δεν έχει πάτο και οι ατομικές λύσεις μας οδηγούν όλο και πιο κάτω. Ας αντισταθούμε!

Εργαζόμενε / η σε όποιο κλάδο και αν δουλεύεις, άνεργε / η,
είναι και δικό σου συμφέρον να περιφρουρηθεί η Κυριακάτικη αργία στο Εμπόριο. Αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας σε έναν κλάδο σημαίνει κέρδος για όλους τους εργαζόμενους. Σκέψου ως εργαζόμενος και όχι ως καταναλωτής.

Είμαστε εργάτες δεν είμαστε πελάτες, στα αφεντικά δεν κάνουμε τις πλάτες.

Με αγώνες έχει γίνει η Κυριακή αργία, δεν θα τη χαρίσουμε στην εργοδοσία.                       
 Εργαζόμενοι / Κάτοικοι Ταύρου
 ergatavrou@yahoo.gr  ergatavrou.wordpress.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου