Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Δευτέρα, 20 Ιανουαρίου 2014

Όχι λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές!



Με μαίηλ πήρα και την παρακάτω ανακοίνωση εργαζομένων κατοίκων του Ταύρου

Τον ενθουσιασμό σε όλη την χώρα έχει φέρει η απόφαση για άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές. Κάθε φορά που εξαγγέλλεται Κυριακάτικο άνοιγμα, από τα χαράματα χιλιάδες άνθρωποι ετοιμάζονται να στηθούν μπροστά στις εισόδους των καταστημάτων, περιμένοντας τη μεγάλη στιγμή που οι πόρτες θα ανοίξουν και θα τους δοθεί επιτέλους η δυνατότητα να καταναλώσουν και να ξοδέψουν τα χρήματά τους.

Πρώτοι και καλύτεροι είναι το 1.500.000 των ανέργων, οι οποίοι έχοντας αποθηκεύσει στα στρώματά τους τεράστια ποσά από το ταμείο ανεργίας θα βρούν επιτέλους λίγο χρόνο για να βγούνε στην αγορά, καθώς τις υπόλοιπες ημέρες της εβδομάδας έχουν πολλές δουλειές να κάνουν. Δίπλα τους βρίσκονται το 1.000.000 εργάτες του ιδιωτικού τομέα που παραμένουν απλήρωτοι από τρεις έως δώδεκα μήνες. Παράγοντες της αγοράς περιμένουν, ότι αυτή η κατηγορία είναι έτοιμη να ρίξει μέσα σε μια Κυριακή 2-3 μηνιάτικα στην κατανάλωση. Όμως το βαρύ πυροβολικό αναμένεται να είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Μετά τις συνεχείς περικοπές στους μισθούς τους, την κατάργηση των δώρων, τις διαθεσιμότητες, τις απολύσεις θα ξαμοληθούν με το χαμόγελο στα χείλη για ψώνια… και άλλα ψώνια. Ισχυρή εφεδρεία για παραπέρα τόνωση του τζίρου στα μαγαζιά είναι οι συνταξιούχοι. Μέχρι τώρα κάνουν «μασούρια» τις υψηλές συντάξεις τους, μην ξέροντας που να τις ξοδέψουν. Τώρα επιτέλους θα ξαμοληθούν Κυριακάτικα για αγορές.

Οι πιο ευτυχισμένοι από όλους είναι οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο. Επιτέλους τέλειωσε το καθισιό της Κυριακής. Τέρμα τα κυριακάτικα έξοδα για βόλτα, καφέδες, εφημερίδες, γήπεδο, θέατρο, κινηματογράφο κλπ. Τέρμα η κυριακάτικη γκρίνια των παιδιών, των συζύγων / συντρόφων, των γονιών, των φίλων. Δουλειά στο μαγαζί, παρέα με το αφεντικό… όλοι μια ωραία ατμόσφαιρα.

Οι μόνοι δυστυχισμένοι είναι οι μεγαλέμποροι, οι ιδιοκτήτες των πολυκαταστημάτων και οι πολυεθνικές. Από τη μια είναι αναγκασμένοι να τσακίσουν τους «μικρέμπορους» για να μαζέψουν μεγαλύτερο κομμάτι του τζίρου στα χέρια τους και από την άλλη, για να νικήσουν σε αυτό τον ανταγωνισμό, πρέπει να ξεθεμελιώσουν κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος και να ξεζουμίσουν τους υπαλλήλους τους. Και επειδή είναι καλοί και ευαίσθητοι άνθρωποι, βασανίζονται από ενοχές.

ΤΕΡΜΑ Η ΠΛΑΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ…

Προσπαθούν να μας παρουσιάσουν τα ιδιοτελή συμφέροντα των πιο επιθετικών τμημάτων του κεφαλαίου ως συμφέροντα όλης της κοινωνίας. Οι επιπτώσεις στις ζωές μας δεν είναι καθόλου αστείο.

Κυβερνήσεις, Τρόικα, Δ.Ν.Τ. και Ε.Ε. προωθούν και εφαρμόζουν μέτρα που οδηγούν στη φτωχοποίηση και την υποτίμηση της εργατικής μας δύναμης εξυπηρετώντας ελληνικά και πολυεθνικά αφεντικά. Η κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας στο Εμπόριο δεν θα φέρει νέες θέσεις εργασίας, όπως ψευδώς ισχυρίζονται οι κυβερνώντες, η εργοδοσία και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ. Όλοι γνωρίζουμε πως, οι εργαζόμενοι στο Εμπόριο εργάζονται με εξευτελιστικούς μισθούς, με μερική απασχόληση (ωρομίσθιο), απλήρωτες υπερωρίες και εργοδοτική αυθαιρεσία. Η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές θα φέρει την 6ήμερη εργασία (κατάργηση 5νθήμερου), σήμερα στο Εμπόριο, αύριο σε όλους τους κλάδους.

Δεν ψωνίζουμε από τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές.
Μια τέτοια στάση δεν είναι απλά στάση αλληλεγγύης στους συναδέλφους εμποροϋπάλληλους. Είναι παρακαταθήκη ενάντια στην επαπειλούμενη καταστρατήγηση της Κυριακάτικης αργίας σε όλους τους κλάδους.
 
Δεν μας λείπουν ώρες για να ψωνίσουμε, μας λείπουν τα φράγκα από τις τσέπες και οι ώρες για να ζήσουμε.
Χρειαζόμαστε αυξήσεις στους μισθούς, τα μεροκάματα, τις συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, για να μπορέσουμε να καλύψουμε τις βασικές μας ανάγκες. Δεν χρειαζόμαστε απελευθερωμένα ωράρια λειτουργίας των καταστημάτων (μέχρι τις 11 το βράδυ) και άνοιγμα τις Κυριακές. Δεν θα γίνουμε οι κατά φαντασία καταναλωτικοί «πίθηκοι» μιας κοινωνίας που βουλιάζει στην κρίση και την εξαθλίωση. Ευτυχία είναι ο ελεύθερος χρόνος. Οι Κυριακές ανήκουν σε εμάς, τις οικογένειές μας, τους φίλους μας. Δεν ανήκουν στη μισθωτή σκλαβιά και στην κατανάλωση.

Να μείνουν έρημα από πελάτες τα εμπορικά καταστήματα τις Κυριακές, ώστε να αναγκαστούν να πάρουν πίσω την επιλογή για κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας.

Τσάκισαν τους μισθούς, διέλυσαν τις εργασιακές σχέσεις, σπρώχνουν στο περιθώριο τους ανέργους, διαλύουν την υγεία και την παιδεία, ρήμαξαν τα ασφαλιστικά ταμεία, τώρα θέλουν να μας κλέψουν την αργία της Κυριακής, που θεσπίστηκε το 1909. Μαζί με αυτήν θέλουν να κλέψουν και την αξιοπρέπεια μας. Το βαρέλι τελικά δεν έχει πάτο και οι ατομικές λύσεις μας οδηγούν όλο και πιο κάτω. Ας αντισταθούμε!

Εργαζόμενε / η σε όποιο κλάδο και αν δουλεύεις, άνεργε / η,
είναι και δικό σου συμφέρον να περιφρουρηθεί η Κυριακάτικη αργία στο Εμπόριο. Αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας σε έναν κλάδο σημαίνει κέρδος για όλους τους εργαζόμενους. Σκέψου ως εργαζόμενος και όχι ως καταναλωτής.

Είμαστε εργάτες δεν είμαστε πελάτες, στα αφεντικά δεν κάνουμε τις πλάτες.

Με αγώνες έχει γίνει η Κυριακή αργία, δεν θα τη χαρίσουμε στην εργοδοσία.                       
 Εργαζόμενοι / Κάτοικοι Ταύρου
 ergatavrou@yahoo.gr  ergatavrou.wordpress.com

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου