Από Κοινού: Συνέλευση για την Αποανάπτυξη και την Άμεση Δημοκρατία

Μαζί στον δρόμο προς έναν μετα-καπιταλιστικό κόσμο: με το πρόταγμα της Αποανάπτυξης-Τοπικοποίησης, του Κοινοτισμού και της Άμεσης Δημοκρατίας.
Καθόλα αυτά τα χρόνια της λεγόμενης οικονομικής κρίσης έχει λάβει χώρα στην νεοελληνική κοινωνία μία διαδικασία, με κεντρικό άξονα την επανανοηματοδότηση του αξιακού μας συστήματος και των πολιτικών μας προταγμάτων.
Μεμονωμένα άτομα αλλά και ομάδες, συλλογικότητες και κινήματα έχουν αναπτυχθεί παντού στην Ελλάδα, έχουν αφήσει πίσω τους το «αναπτυξιακό» μοντέλο που προωθεί τον καταναλωτικό τρόπο ζωής και έχουν υιοθετήσει άλλες φιλοσοφίες και άλλους τρόπους προσωπικής και συλλογικής διαβίωσης.
Η πολύχρονη πορεία ζωής όλων αυτών των ανθρώπων και ομάδων έχει αποδείξει ότι υπάρχουν υγιή και δυναμικά κοινωνικά κύτταρα, οι δράσεις των οποίων επιθυμούν να συναντηθούν και να συντονιστούν, έτσι ώστε να εκφραστεί η κοινή πολιτική τους φιλοσοφία, σε μια προοπτική μετασχηματισμού που ανοίγει το δρόμο για μια κοινωνία που θα στηριχθεί:

  • στο αποαναπτυξιακό μοντέλο της οικονομίας των αναγκών, της επάρκειας και του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στη βάση της αφθονίας των υλικών και άυλων Κοινών,
  • στην κοινοτική οργάνωση με βάση την προσωπική και συλλογικήαυτονομία,
  • σε αμεσοδημοκρατικούς θεσμούς και στη θέσμιση της άμεσης δημοκρατίας με τη μορφή του ομοσπονδιακού Κοινοτισμού.

Πρόκειται για τη διάδοση της παραπάνω θέσης μας, που διευρύνεται και διασυνδέεται εδώ και τώρα. Και εν μέρει, λόγω της επιρρεπούς στην κρίση φύσης του σημερινού κοινωνικού συστήματος, είναι δυνατόν να γίνει πράξη και λογική της πλειοψηφίας.
Στα σημερινά εγχειρήματα του πολύμορφου αυτού κινήματος και στις δραστηριότητές του, εμπεριέχονται οι δυνατότητες μιας κοινωνίας σε μετακαπιταλιστική μετάβαση. Στοιχεία της έχουν ήδη δημιουργηθεί, εάν και ακόμα ξετυλίγονται και δεν είναι πλήρη. Τέτοια στοιχεία είναι αυτά της άμεσης δημοκρατίας στα πλαίσια της λειτουργίας των εγχειρημάτων, της οικολογίας με τη μορφή του μικρότερου οικολογικού αποτυπώματος στις οικονομικές δραστηριότητές τους, της οικονομίας των αναγκών στις πρακτικές της αλληλέγγυας και συνεργατικής οικονομίας που υλοποιούν. Της ισότητας των αμοιβών και των αυτοκαθοριζόμενων συνθηκών εργασίας από τα μέλη τους, της ισότητας των φύλων και των μειονοτήτων στη συμμετοχή και στη λήψη των αποφάσεων κ.λπ.
Ταυτόχρονα αυτά τα εγχειρήματα είναι πάντα εκτεθειμένα στον κίνδυνο να εκληφθούν ως ιδιοτελείς προσπάθειες για βελτίωση των συνθηκών ζωής μόνο των μελών τους και όχι και των κοινοτήτων γύρω τους. Αμυντικές μάχες, συγκρούσεις και διαπραγματεύσεις για οικειοποίηση κοινών πόρων απαιτούνται για όσο διάστημα το ιεραρχικό εθνικό κράτος και η καπιταλιστική αγορά με τίς αντίστοιχες λογικές τους κυριαρχούν. Αυτές οι μάχες θα γίνονται πιο επιτυχείς, αν δίνονται στο πλαίσιο ενός ισχυρού, κοινού και πάνω από όλα χειραφετικού κοινωνικού κινήματος.
Το συγκεκριμένο μετα-καπιταλιστικό όραμα είναι ένας κόσμος που δεν είναι ιεραρχικός, αλλά συνδεδεμένος με δίκτυα λειτουργικά όλων των επιπέδων και δεσμών, είναι αυτο-οργανωμένος και οι βασικές προσωπικές ανάγκες όλων των πολιτών μπορούν να ικανοποιηθούν μέσω της αφθονίας των συλλογικών αγαθών (Commons). Αυτός ο κόσμος θα χαρακτηρίζεται εξάλλου από αυτοκαθοριζόμενες και γεμάτες ευθύνη σχέσεις δραστηριοτήτων και εργασίας, οι οποίες θα φέρνουν χαρά και νόημα, χωρίς υπερβολική εκμετάλλευση πόρων ή καταστροφή οικοσυστημάτων.
Το κίνημα των κοινοτήτων εμπιστεύεται το ανθρώπινο δυναμικό και μεταφράζει την έννοια της βιωσιμότητας στη γλώσσα των ανθρώπινων αναγκών: Υπάρχει μια βασική ανάγκη, η διατήρηση του πλανήτη, η οποία μπορεί να ικανοποιηθεί μόνο εάν οργανώσουμε την ικανοποίηση, τόσο των ατομικών όσο και των συλλογικών αναγκών, σε αρμονία με τα όρια που βάζουν οι δυνατότητες των οικοσυστημάτων της γης. Η κοινή χρήση είναι ένας συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης της ανθρώπινης και μη ανθρώπινης φύσης, ο οποίος δεν βασίζεται στους καταναγκασμούς του αφηγήματος της «ανάπτυξης των παραγωγικών δυνάμεων», αλλά αναγνωρίζει ότι εμείς οι άνθρωποι είμαστε ένα (ανα)παραγόμενο στοιχείο του πλανήτη γη. Τα Κοινά (Commons) βέβαια ενδέχεται να μην επιλύσουν μακροπρόθεσμα όλα τα προβλήματα του κόσμου. Αλλά ζούμε το τέλος του καπιταλιστικού κόσμου, στο οποίο δυστοπικό τέλος, οι αντιθέσεις μάλλον τείνουν να επιδεινώνονται και οι συγκρούσεις γίνονται όλο και πιο βάναυσες. Για αυτό είναι ιδιαίτερης σημασίας η δημιουργία θετικών προοπτικών, η διατύπωση και - περισσότερο από οτιδήποτε - η πρακτική ενός αλληλέγγυου οράματος.
Για το μέλλον, φαίνεται επιθυμητό και απαραίτητο να βρεθεί κοινά αποφασισμένη και συντονισμένη κατεύθυνση για την προοπτική του κινήματος. Ο όρος σύγκλισηταιριάζει σε τέτοιες διαδικασίες σχηματισμού συμμαχιών και περιλαμβάνει επίσης πολλά άλλα ρεύματα που κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση. Ταυτόχρονα, πρέπει επίσης να εντατικοποιηθούν οι συζητήσεις γύρω από το περιεχόμενο, ώστε να αναλυθούν παραπέρα και τα στρατηγικά ζητήματα, αλλά και να συζητηθούν ανοιχτά τα αμφιλεγόμενα ζητήματα. Μόνο έτσι μπορεί να αποφευχθεί η σημερινή πραγματικότητα, όπου τα διαφορετικά ρεύματα δεν είναι συνδεδεμένα και δρουν παράλληλα και απομονωμένα. Θα χρειασθεί να ληφθεί μέριμνα ώστε να προέλθει μια διασύνδεση που θα χαρακτηρίζεται βέβαια από ποικιλομορφία και όχι οπωσδήποτε από ταύτιση.
Θα χρειασθεί επίσης να γίνει κοινά αποδεκτός ένας όρος που θα μπορέσει να αποτελέσει την κοινή στέγη, τον κοινό στόχο και να περιλαμβάνει τον κοινό ορίζοντα κατανόησης των διαφορετικών ρευμάτων, που δεν μπορεί να είναι άλλος από το ξεπέρασμα του καπιταλισμού.
Γενικότερα, ήρθε ο καιρός, που τα όποια-σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο- σημερινά κοινωνικά κινήματα θα χρειασθεί, στηριζόμενα στη αναβίωση του πνεύματος του κοινοτισμού στις σύγχρονες σημερινές συνθήκες και συνδεόμενα μεταξύ τους, να μετατραπούν σε ενιαίο πολιτικό κίνημα μετάβασης για την μετακαπιταλιστική κοινωνία.
Ειδικά για τη χώρα, που βρίσκεται σε συνθήκες οικονομικού πολέμου και έχει μετατραπεί σε αποικία χρέους, το πολύμορφο αυτό κίνημα θα χρειασθεί να διαμορφώσει ένα ελκυστικό πρόγραμμα διεκδίκησης της «εδώ και τώρα» αλλαγής πορείας, δημιουργώντας ταυτόχρονα τα στοιχεία και τις κοινωνικές δομές του νέου κόσμου που οραματίζεται, αφήνοντας πίσω τον καπιταλιστικό κόσμο που μας οδηγεί στην κοινωνική και οικολογική κατάρρευση.
Η μελλοντική επιδίωξη της κοινωνικής χειραφέτησης και της ένταξης των ανθρώπινων κοινοτήτων –πέρα από σύνορα-με ισορροπία στα πλαίσια ενός πεπερασμένου πλανητικού οικοσυστήματος, θα μπορέσει να υλοποιηθεί μόνο από μια σύγκλιση, στη δράση και στη σκέψη, των παραπάνω κοινωνικοπολιτικών ρευμάτων, και στο επίπεδο της καθημερινής ζωής, και στο επίπεδο της κοινωνικής και πολιτικής θέσμισης. Και καταρχήν στην διαπαιδαγώγηση –μέσα από την συμμετοχή-του απαραίτητου ανθρωπολογικού τύπου -σε κρίσιμο αριθμό- που θα βάλει όλη την κοινωνία σε περίοδο κοινωνικοοικολογικού μετασχηματισμού. Ξεκινώντας βασικά από κάθε τοπική κοινωνία.

Παρασκευή, 17 Ιανουαρίου 2014

ΔΗΛΩΣΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΖΙΚΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ: Ντροπή κ. Κουρουμπλή!....



Του Δ. Σουλιώτη
Ντροπή κ. Κουρουμπλή!....
Στις 10 Γενάρη ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Κουρουπλής επισκέφτηκε τον Δήμο Βύρωνα και έπλεξε το εγκώμιο της δημοτικής αρχής της Ν.Δ,  του Δημάρχου κ. Ν. Χαρδαλιά καθώς και του νέου υποψήφιου της Ν.Δ στον Βάυρωνα κ. Χρ. Γώγου, για το δήθεν έργο κοινωνικής πολιτικής, το οποίο επιτελείται στο Δήμο Βύρωνα!...Παρούσα στην διάσημη πλέον φωτογραφία της ντροπής Κουρουπλή – Χαρδαλιά – Γώγου – Μπαστέα και η κ. Ελένη Βασιλοπούλου, δημοτική σύμβουλος του ΣΥΡΙΖΑ στο Βύρωνα.


Η δήλωση του βουλευτή «ότι υπάρχει προτεραιότητα στα κοινωνικά ζητήματα στο Δήμο Βύρωνα», δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Συνιστά ένα πελώριο ψεύδος, το οποίο συμβάλλει στην παραπλάνηση του λαού και γελοιοποιεί την πολιτική σοβαρότητα, η οποία, υποτίθεται, ότι πρέπει να διακρίνει ένα βουλευτή. Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Δήμου, η επίσκεψη του  βουλευτή έγινε μετά από πρόσκληση του Δημάρχου κ. Χαρδαλιά!

Η επίσκεψη του βουλευτή κ. Κουρουμπλή στον Δήμο Βύρωνα, υπήρξε πράξη προσχεδιασμένη και αποσκοπούσε στο να εξυπηρετήσει εκλογικές ανάγκες των δυνάμεων του συστήματος, το οποίο άλλωστε ο κ. Κουρουμπλής, ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, υπηρέτησε επί 10ετίες  στηρίζοντας τις αντιλαϊκές και ολέθριες πολιτικές του. Στην πολιτική τίποτα δεν είναι τυχαίο……. Ο κ.  Κουρουμπλής ήξερε καλά τι έκανε και ποιόν βοηθούσε η «ευαισθησία του» αναφορικά με το ψευτοκοινωνικό έργο της δημοτικής αρχής Βύρωνα!......

Η δημοτική αρχή της Ν.Δ στο Βύρωνα αποτέλεσε και αποτελεί υμνητή και απολογητή των αντιλαϊκών πολιτικών του δικομματισμού, των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων καθώς και του Καλλικράτη. Αυτό δεν το ήξερε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ; Είναι δυνατόν μια τοπική πολιτική εξουσία, που από το πρωί έως το βράδυ ορκίζεται στον νεοφιλελευθερισμό και την πολιτική της Ε.Ε, η οποία υπηρετεί αποκλειστικά τα κέρδη των πολυεθνικών μονοπωλιακών ενώσεων, να κάνει κοινωνική πολιτική; Ποια κοινωνική πολιτική είδατε εσείς κ. βουλευτά του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν ξέρετε κ. Κουρουμπλή ότι ο Δήμος είναι βυθισμένος σε μια πρωτοφανή κρίση, ότι αντιμετωπίζει μια τεράστια καταστροφή, ότι η δημοτική αρχή βύθισε τον Βύρωνα στην οικονομική χρεοκοπία με χρέη δεκάδων εκ. ευρώ, ότι ο Δήμος χρωστάει εκατομμύρια παντού, ότι «έφαγε» εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ από μικροεπαγγελματίες του Βύρωνα και όχι μόνο, αρνούμενος να πληρώσει αυτά που τους χρωστούσε, ότι το ΣΔΟΕ διεξήγαγε έρευνα στο νομικό πρόσωπο του Δήμου ΟΠΑΔΒ και επέβαλε πρόστιμο 350.000 ευρώ για αρπαγές ΦΠΑ, για φοροδιαφυγή και φορολογικές απάτες, ότι ο Δήμος κατακρατούσε παράνομα τα χρήματα τους υπουργείου Παιδείας, που προορίζονταν για το πετρέλαιο θέρμανσης των σχολείων για να πληρώνει τα αλλότρια δημοτικά χρέη, ότι είναι ένας Δήμος διάσημος για τις απίστευτες σπατάλες του, για τα συνεχή αδικήματα της εισφοροδιαφυγής και για την μη πληρωμή πληθώρας εργαζομένων κ.α; Και ακόμα : Ακούσατε εσείς κ. Κουρουμπλή ποτέ το Δήμο, τον οποίο επαινείτε, να έβγαλε ποτέ ένα, έστω, ψήφισμα, για την ένταξη των χιλιάδων ανέργων στο ΕΣΥ και την δωρεάν ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή προστασία τους; Μήπως ακούσατε, μια διαμαρτυρία, έστω, του κ. Χαρδαλιά και του κ. Γώγου, γι’ αυτούς, που δεν έχουν να πληρώσουν τη ΔΕΗ και κινδυνεύουν να τους κόψουν το ρεύμα; Για ποιό άραγε πράγμα συνταράχτηκε η τόσο μεγάλη ευαισθησία σας; Μήπως από τους ανειρήνευτους αγώνες  του κ. Χαρδαλιά, του κ. Γώγου και της νεοδημοκρατικής παράταξής τους ενάντια στην ανεργία, την φτώχεια και την πείνα, γι’ αυτούς που απειλείται το σπίτι τους από τις τράπεζες ή από το γεγονός ότι είχαν ζητήσει (ακόμα και με γράμμα τους) να αναστείλει την λειτουργία του το Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Βύρωνα, το οποίο έχω την τιμή, αυτή την στιγμή, να εκπροσωπώ;  

Δ. Σουλιώτης
Πολιτικός εξόριστος της δικτατορίας 1967-1974
και υπεύθυνος του Κοινωνικού Ιατρείου Φαρμακείου Βύρωνα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου