Αποανάπτυξη-Τοπικοποίηση με σχεδιασμό και όχι καταστροφή με μνημόνια!

ΤΜετά το 4ο κατά σειράν μνημόνιο, τώρα έρχεται η «μια από τα ίδια ανάπτυξη», ίσως πιο «δίκαια», υπόσχεται η κυβέρνηση. Με διεθνείς επενδύσεις για μεταφορά του πλούτου της χώρας στο εξωτερικό, στα χέρια των διεθνών επενδυτών, αυτών καλέ που μας δανείζανε όλα αυτά τα χρόνια και τώρα τους χρωστάμε τα «μαλλιά της κεφαλής μας».

Τι και αν κάποιοι από μας φωνάζουμε όλα αυτά τα χρόνια: σεισάχθεια και αποανάπτυξη!(http://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/36) και «στροφή σεαποκεντρωμένη, τοπικοποιημένη, αμεσοδημοκρατική κοινωνία ίσης κατανομής και του μικρότερου δυνατού οικολογικού αποτυπώματος».
Μα τα μνημόνια δεν πετύχανε –χωρίς να το θέλουμε-αποανάπτυξη; Τι είναι η συρρίκνωση κατά 25% του ΑΕΠ της χώρας, αν δεν είναι αποανάπτυξη; Λένε μερικοί κυνικοί!
Απαντάμε: πρώτα -πρώτα το ΑΕΠ μιας χώρας δεν είναι κατάλληλος δείκτης για την ευζωία των κατοίκων της και σήμερα αμφισβητείται αυτό και υπάρχουν οικονομολόγοι, κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί που εργάζονται εδώ και δεκαετίες για τη διαμόρφωση καλύτερων δεικτών ευημερίας, διότι η προσήλωση στο ΑΕΠ θέτει στο περιθώριο της κοινωνικής συνείδησης το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος της ανάπτυξης (http://www.topikopoiisi.eu/902rhothetarhoalpha/1559378 καιhttp://www.topikopoiisi.eu/theta941sigmaepsiloniotasigmaf/2087834).
Στη συνέχεια λέμε ότι: αποανάπτυξη κάνεις με συνειδητό σχεδιασμό και όχι με καταστροφή μέσω των μνημονίων!
Η βασική ιδέα της αποανάπτυξης-τοπικοποίησης είναι η αλληλέγγυα, δημοκρατική, κοινωνική και οικολογική οικονομία με χαμηλή κατανάλωση πόρων – και όχι η φτώχεια και η ύφεση με ντιρεκτίβες λιτότητας, συνδυασμένη μάλιστα με καταστροφή του περιβάλλοντος και οικολογική υποβάθμιση που βιώνουν οι άνθρωποι σήμερα στην Ελλάδα.
Οι αρνητικές συνέπειες των δήθεν λύσεων για την κρίση, βύθισαν τους ανθρώπους στην Ελλάδα στη δυστυχία και έφερε την Ευρώπη στο χείλος της ανθρωπιστικής καταστροφής. Αντίθετα πολλοί πλούσιοι Έλληνες κατάφεραν - με τη βοήθεια της υπόλοιπης Ευρώπης - να βγάλουν τα περισσότερα περιουσιακά τους στοιχεία από τη χώρα. Για να προστατεύσουν τον εαυτό τους από μια ενδεχόμενη πλήρη κατάρρευση της οικονομίας, αλλά αυτό επιτάχυνε ταυτόχρονα αυτή την κατάρρευση και σε γενικές γραμμές αύξησε την ανισότητα, τις συγκρούσεις κατανομής και τον αποκλεισμό.
Την ίδια στιγμή η κρίση-πολλές φορές το τονίσαμε αυτό και σαν ιστοσελίδα και στις ομιλίες συζητήσεις με τα εναλλακτικά εγχειρήματα που ξεπήδησαν σε όλο αυτό το διάστημα-είχε και έχει ακόμα ένα θετικό: Μας αναγκάζει επίσης να αναζητήσουμε νέες δυνατότητες και τρόπους ζωής, συνύπαρξης και εργασίας, καθώς και διευρυμένους χώρους για να δοκιμάζουμε όλα αυτά. Εγχειρήματα που πριν την κρίση για χρόνια διαχειρίζονταν από μικρές μειοφηφικές πρωτοβουλίες ( από ελευθεριακές, αντιφασιστικές ή ομάδες αλληλεγγύης για παράδειγμα), βρίσκουν τώρα μεγάλη απήχηση και δημιουργούνται καινούργια, με νέες ιδέες. Υπάρχουν αυτοδιαχειριζόμενοι χώροι και εγχειρήματα γειτονιάς, κοινωνικά-αλληλέγγυα ιατρεία, δίκτυα-οάσεις μη χρηματικής οικονομίας και ανταλλαγής, κοινωνικά παντοπωλεία με δωρεάν διάθεση προϊόντων και αντικειμένων κυρίως από «δεύτερο χέρι», νέας μορφής συνεταιρισμοί(χωρίς διοικητικά συμβούλια , με συνέλευση μελών), εργαστήρια και πρότζεκτ αυτοβοήθειας. Μοντέλα συλλογικής εργασίας και συνεργατικές με αποφάσεις στη βάση της συναίνεσης και της άμεσης δημοκρατίας, γίνονται πλατιά γνωστά και οικεία. Μερικοί άνθρωποι λοιπόν στην Ελλάδα αναγκάσθηκαν και αναγκάζονται να συνευρεθούν και να οικοδομήσουν στοιχεία μιας ενωμένης και ειρηνικής κοινωνίας «από τα κάτω».
Αλλά οι προϋποθέσεις για όλα αυτά είναι κατανοητά δύσκολες - η πλειοψηφία της κοινωνίας βιώνει τη συρρίκνωση, όχι ως δημιουργία νέων δυνατοτήτων, αλλά ως καταστροφή. Γιατί παρά αυτά τα φωτεινά σημάδια της ελπίδας, ο ισολογισμός της μέχρι τώρα λιτότητας παραμένει καταστροφική. Η βρεφική θνησιμότητα αυξήθηκε μόνο μεταξύ 2008 και 2010 κατά 43%. Η επίσημη ανεργία βρίσκεται στο 25%, ενώ η ανεργία των νέων φθάνει ακόμη και στο 50%. Ολόκληρες οικογένειες ζουν από την μικρή σύνταξη των παππούδων. Σύμφωνα με δημοσίευμα του ίδιου του ελληνικού κοινοβουλίου σχεδόν 6,5 εκατομμύρια Ελλήνων ζουν μέσα στη φτώχεια - αυτό είναι το 58% του πληθυσμού! Ένας τρίτο του πληθυσμού δεν έχει ασφάλιση υγείας. Οι διαδηλώσεις, οι διαμαρτυρίες και ενέργειες ενάντια σε αυτές τις πολιτικές ήταν και είναι κοινός τόπος – ακριβώς όπως και η βίαιη καταστολή τους από την αστυνομία.
Περισσότερη «λιτότητας» χωρίς περικοπή ή εξάλειψη του χρέους θα επιδεινώνει συνεχώς την κατάσταση, χωρίς να την επιλύει. Η κλασική πολιτική πρόταση-από όλα σχεδόν τα κόμματα- για μια μονόπλευρη εστίαση στην μια από τα ίδια «ανάπτυξη» και στις επενδύσεις με στόχο το κέρδος κερδών, δεν μπορεί να είναι η απάντηση και αυτό είναι ολοφάνερο. Παραμένουν άλυτες-και σε παγκόσμιο επίπεδο-οι αντιθέσεις και οι συγκρούσεις για ισότιμη και δίκαιη κατανομή των βαρών και των πλεονασμάτων, καθώς και η οικολογική καταστροφή. Χρειαζόμαστε μια εναλλακτική λύση, η οποία θα αντιμετωπίζει μαζί τα οικολογικά και κοινωνικά προβλήματα και τις αιτίες τους. Αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε αλλαγές σε πολλαπλά επίπεδα: στο προσωπικό και συλλογικό επίπεδο συνείδησης, στην οργάνωση και αυτοοργάνωση, στο θεσμικό πολιτικό επίπεδο. Να επανέλθει το πνεύμα του κοινοτισμού για να βρούμε συλλογικά τις απαιτούμενες σήμερα ριζοσπαστικές λύσεις. Να στηρίξουμε και να πολλαπλασιάσουμε τα αυτοοργανωμένα εναλλακτικά εγχειρήματα σε όλους τους ζωτικούς τομείς της κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας, ώστε να αναπνεύσει ο πληθυσμός και να επανέλθει η ελπίδα για το μέλλον, κόντρα στη δυστοπία των μνημονιακών πολιτικών.

Επισκεφθείτε και την νέα ιστοσελίδα μας: http://www.topikopoiisi.eu/






Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Συμμετέχετε στην εκστρατεία για την ελευθερία των σπόρων



Η νέα Ευρωπαϊκή Νομοθεσία για την “Εμπορία των σπόρων” είναι μια απειλή για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τη Δημοκρατία.
Συμμετέχετε στη Δήλωση των Ευρωπαίων Πολιτών για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΣΠΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΝ ΤΡΟΦΙΜΩΝ.
Η Δήλωση των Πολιτών ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 2013 – επέτειο της γέννησης του Γκάντι.
Μας υπενθυμίζει ότι σύμφωνα με το πνεύμα του Γκάντι, η πολιτική ανυπακοή είναι απαραίτητη όταν άδικοι νόμοι υπονομεύουν τα κοινά αγαθά μας.
Οι σπόροι είναι ένα κοινό αγαθό. Είναι ένα δώρο της φύσης και το αποτέλεσμα αιώνων σκληρής δουλειάς των αγροτών σε όλο τον πλανήτη οι οποίοι επιλέγουν, διατηρούν και αναπαράγουν σπόρους. Είναι η πηγή της ζωής και ο πρώτος κρίκος στην τροφική μας αλυσίδα.
Αυτά τα κοινά αγαθά βρίσκονται σε κίνδυνο. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία περιορίζει ολοένα και περισσότερο την πρόσβαση στους σπόρους τις τελευταίες δεκαετίες, με τη βιομηχανική γεωργία να γίνεται το κυρίαρχο μοντέλο της γεωργίας. Μόνο οι ποικιλίες σπόρων που ταιριάζουν σ’ αυτό το μοντέλο μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι σπόροι θα πρέπει να περάσουν περίπλοκες και ακριβές εξετάσεις και διαδικασίες εγγραφής και η καλλιέργειά τους εξαρτάται από χημικές ουσίες. Αυτή η νομοθεσία έχει μειώσει δραματικά την ποικιλομορφία των ποικιλιών σπόρων γεγονός που απειλεί σοβαρά την τροφική μας ασφάλεια. Οι σπόροι δεν είναι πλέον στα χέρια των αγροτών και των κηπουρών. Μια χούφτα από πολυεθνικές εταιρείες σπόρων ελέγχουν και μονοπωλούν την αγορά. Οι έξι αυτές πολυεθνικές ελέγχουν το 75% της έρευνας όλου του ιδιωτικού τομέα αναπαραγωγής φυτών. Κατέχουν το 60% του εμπορικού μέρους της αγοράς σπόρων και το 76% των παγκόσμιων πωλήσεων αγροχημικών (ETC Group).
Η νέα νομοθετική πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κάνει τα πράγματα χειρότερα. Περιορίζει ακόμα περισσότερο και μειώνει την αγρο-βιοποικιλότητα και την ελεύθερη πρόσβαση στους σπόρους για τους αγρότες και τους πολίτες, και ενθαρρύνει πολυεθνικές εταιρείες σπόρων να διεκδικήσουν αποκλειστικά δικαιώματα στην εμπορία των σπόρων. Από την άλλη, σπόροι που παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία στην αντίσταση κατά των παρασίτων και στην ικανότητα προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή αποκλείονται από την αγορά ή περιορίζονται στις λεγόμενες εξειδικευμένες αγορές. Η νομοθεσία δεν επηρεάζει μόνο την Ευρώπη αλλά όλο τον πλανήτη.
Απορρίπτουμε κατηγορηματικά τη νομοθεσία που οδηγεί σε μονοπώλιο των σπόρων. Σε μια εποχή που ο ΟΗΕ αναγνωρίζει ότι το μέλλον των τροφίμων είναι αγρο-οικολογικό, τοπικό και με ποικιλία, η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ποινικοποιήσει τις αυξανόμενες και ζωντανές εναλλακτικές λύσεις που βασίζονται στην ελευθερία των σπόρων και τη δημοκρατία των τροφίμων. Σε μια εποχή που οι καταναλωτές επιλέγουν τοπικές, οικολογικές, υγιεινές, νόστιμες, θρεπτικές, χωρίς χημικά και μη γενετικώς τροποποιημένες τροφές, η προτεινόμενη Ευρωπαϊκή νομοθεσία στερεί την ελευθερία στα τρόφιμα. Το 72% των τροφίμων παγκοσμίως προέρχεται από μικρά αγροκτήματα – Δεν είμαστε μια άποψη – Είμαστε το μέλλον!
Κάνε τη φωνή σου να ακουστεί!
Υπέγραψε αυτή την έκκληση για να:
  • Απορρίψεις το “Μονοπωλιακό Νόμο των Σπόρων” της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και να Απαιτήσεις το δικαίωμα σε σπόρους και τρόφιμα που είναι ζωντανά, υγιεινά, χωρίς χημικά και μη γενετικώς μεταλλαγμένα.
  • Στο πνεύμα του Γκάντι, κάλεσε σε πολιτική ανυπακοή κατά άδικων νόμων για τους σπόρους και δήλωσε:
Δε θα αναγνωρίσω κανένα νόμο που με παράνομο τρόπο κάνει τους σπόρους αποκλειστική ιδιωτική ιδιοκτησία επιχειρήσεων, αντιτίθεται στο γενικό στόχο της διατήρησης και του εμπλουτισμού της ποικιλομορφίας, ενδυναμώνει ένα αποτυχημένο μοντέλο βιομηχανικής αγροκαλλιέργειας, και αγνοεί ζωντανές και υγιείς εναλλακτικές που δημιουργούν βιώσιμες κοινότητες και ασφάλεια στην τροφή σε όλες τις περιοχές του κόσμου.
“ Όσο παραμένει η δεισιδαιμονία ότι άδικοι νόμοι πρέπει να τηρούνται, τόσο η σκλαβιά θα συνεχίσει να υπάρχει ”. (Μαχάτμα Γκάντι)

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου